Liber

uel per proprium actum credendo in ipſum: uelſaltem per fidei ſacramentum.¶ Ꝙ homines reſurgent immorLXXXIItalesX quo etiaꝫ patetꝙ in futura reſurrectione homines n̄ſic reſurgent ut ſint iterum morituri.Neceſſitas enim moriendi eſt defectus in naturāhumanam ex peccato proueniens: chriſtus autem merito ſue paſſionis nature defectus reꝑarauit qui in ipſum ex peccato prouenerunt.Ut enim dicit apoſtolus Ro. v. Non ſicut delictum: ita et donum: ſi enim vnius delicto multimortui ſunt: multo magis gratia dei ī gratia vnius hominis Ieſu chriſti in plures abundauit. Exquo habetur ꝙ efficatius eſt meritum chriſti adtollendum mortem ꝙͣ peccatum Ade ad inducēdum: illi igitur qui per meritum chriſti reſurgētamorte liberati. mortem ulterius non patientur¶ Preterea illud quod eſt in perpetuum duraturum non eſt deſtructum: ſi igitur homines reſurgentes adhuc iterum morientur: ut ſic morsin perpetuum duret: nullo modo mors per mortem chriſti deſtructa eſt: eſt autem deſtructa quidem nunc in cauſa: quod dominus per O ſee predixerat dicens: Ero mors tua o mors. O ſee. xiij.vltimo autem deſtruetur in actu ſecundum illudNouiſſime inimica deſtruetur mors. i. Corin. xv.eſt igitur ſecundum fidem eccleſie hoc tenendumꝙ reſurgentes non iterum morientur ¶ Adhuceffectus ſimilatur ſue cauſe: reſurrectio aūt chriſti cauſa eſt future reſurrectionis ut dictuꝫ eſt: ſicauteꝫ reſurrexit chriſtus ut non vlterius moreret̉ſecundum illud. Ro. vi. Chriſtus reſurgēs ex moͣtuis. iam non moritur: homines igitur ſic reſurgent ut ulterius non moriantur. ¶ Amp̄. ſi hoīesreſurgentes iterum moriantur: aut iterum ab illamorte iterato reſurgent aut non: ſi non reſurgentremanebunt perpetuo anime ſeparate quod eſt īconueniens ut ſupra dictum eſt: ad quod euitādūponuntur poſt reſurgere uel ſi poſt ſecundaꝫ mōtem non reſurgant nulla erit ratio quare poſt pͥmā reſurgant: ſi āt poſt ẜaꝫ morteꝫ itato reſurgetaut reſurgēt iteꝝ moritui autn̄: ſin iteꝝ morituieadem ratione hoc erit ponendum ⁊ in prima reſurrectione: ſi uero iterum morituri procedet ininfinitum alternatio mortis ⁊ uite in eodem ſubiecto quod uidetur inconueniens: oportuit enimꝙ intentio dei reſuſcitantis ad aliquid determīatum feratur: ipſa autem mortis ⁊ vite alternatioſucceſſiua eſt quaſi quedam tranſmutatio que fi

nis eſſe non poteſt: eſt .n. ꝯtra rōem motus ꝙ ſit finis: cum omnis motus in aliud tendat. ¶ Preterea intentio inferioris nature in agendo ad ꝑpetuitatē fertur: omnis enim nature īferioris actio adgenerationē ordinatur: cuius quidem finis eſt utconſeruet̉ eſſe perpetuū ſpeciei: vnde natura nonintendit hoc indiuiduum ſicut ultimū finē: ſꝫ ſpeciei conſeruationē in ipſo: ⁊ hoc habet natura inquātum agit in uirtute dei que eſt prima radix ꝑpetuitatis: vnde etiam finis generatōis eē pōitura ph̓o ut generata participent eē diuinū ẜm ꝑpetuitatem. multo igitur magis actio ipſius dei adaliquid perpetuū tendit: reſurrectio āt non ordinatur ad perpetuitatem ſpēi: hoc̄ .n. per generationē poterat conſeruari. oportet igr̄ ꝙ ordineturad perpetuitatē indiuidui: nō āt ẜm aīam tantū:hoc .n. iam aīa habebat ante reſurrectionē: ergoẜm compoſitum: hō igitur reſurgēs perpetuo uiuet. ¶ Adhuc aīa ⁊ corpus diuerſo ordine comparari videntur ẜm primā hoīs generationē ⁊ reſurrectionē eiuſdem nam ẜm generationeꝫ pͥmācreatio aīe ſequitur generationē corporis: p̄ꝑata.n. materia corporali per v̓tutē deciſi ſeīs: deꝰ animam creando īfundit in reſurrectione aūt cōpꝰaīe preexn̄ti coaptabitur. prima āt vita quā ho ꝑgeneratione adipiſcitur ſequitur conditionē corruptibilis corporis in hoc ꝙ per mortem priuat̉vita: uita igitur quam homo reſurgendo adipiſcitur erit perpetua ſcd̓m conditionē incorruptibilaīe ¶ Item ſi in īfinitum ſuccedant ſibi in eodeꝫvita ⁊ mors: ipſa alternatio vite ⁊ mortis hēbitſpeciem circulationis cuiuſdam: omnis auteꝫ circulatio in rebus generabilibus ⁊ corruptibilibusa prima circulatione incorruptibiliū corporū cāt̉nam prima circulatio in motu locali inuenitur ⁊ſecundum eius ſimilitudinem ad motus alios deriuatur. cauſabitur igitur alternatio mortis ⁊ vite a corpore celeſti: quod eē non poteſt qꝛ reꝑatōcorporis mortui ad uitam facultatē actionis naͣeexcedit. nō igitur eſt ponēda huiuſmodi alternatio mortis ⁊ uite: nec per conſequens ꝙ reſurgertia corpora moriantur. ¶ Amplius quecunqꝫſuccedunt ſibi in eodem ſubiecto habent determinatam menſuram ſue durationis ſecundum tempus: omnia autem huiuſmodi ſubiecta ſunt motui celi quem tempus conſeqͥtur: aīa autem ſeꝑata nō eſt ſubiecta motui celi: qꝛ excedit totam naturam corporalem: alt̓natio igitur ſeꝑatōis eiuset unionis ad corpꝰ nō ſubiacet motui celi: nō igr̄ē talis circulatio in alternatione mortis ⁊ uite q̄lis ſequitur ſi reſurgentes iterum moriantur: reſurgent igitur de cetero non morituri. Hinc ē qd̓dicitur Iſa. xxv. Precipitabit dominus mortemin ſempiternum. et Apoca. xxi. Mors ultra nonerit. ¶ Per hoc autem excluditur error qͦrūdaꝫ