Liber.

pergat in finem aliquem: oportet ꝙ afficiaturad finē illū tāꝙͣ poſſibilē haberi: ⁊ h̓ eſt affectusſpei: cū igitur per gratiā hō dirigatur in ultimuꝫfinē: beatitudinis neceſſarium fuit ut per gratiaꝫīprimeretur humano affectui ſpes de beatitudīeconſequēda. Hīc eſt qd̓ dr̄. i. Pet̓. pͥmo Regenerauit nos ī ſpē uiuā ī hēditatē īmarceſſibilē ꝯſeruata ī celiſ. ⁊ Ro. viij. dr̄. Spe ſalui facti ſumus.¶ De donis gratie gratis date. In quo ⁊ de diuinationibus demonum..LIIIII.Uia uero ea quehō per ſe nō uidet cognoſcere nō pōtniſi ea recipiat ab eo qͥ uidet. fides aūtē de his que n̄uidemꝰ: oꝫ cognitionē fidei eoꝝ deqͥbꝰ ē fides ab eo deriuari qui ea ꝑ ſe uidet: hic ātdeꝰ ē qͥ ſe ip̄m ꝑfecte cōprehendit ⁊ natural̓r ſuāeēntiā uidet: de deo .n. fidē habemꝰ: oꝫ igitur ea q̄per fidē tenemꝰ: a deo in nos ꝑuenire: cū at que adeo ſūt ordine quodā agāt̉ ut ſupra oſtenſū ē: inmanifeſtatione eoꝝ que ſūt fidei ordinē quendaꝫobſeruari oportuit .ſ. ut qͥdā īmediate a deo reciperent: alij v̓o ab his ⁊ ſic ꝑ ordinē uſqꝫ ad ultīoſī quibuſcūqꝫ āt eſt aliqͥs ordo: oꝫ ꝙ quāto aliqͥdē ꝓpinquiꝰ primo principio: tāto vtuo ſiꝰ inueniatur: qd̓ in hoc ordine manifeſtationis dīne apparet: inuiſibilia .n. qͦꝝ uiſio beatos facit de quibusfides ē: pͥmo a deo reuelāt̉ angelis beatis ꝑ aꝑtāuiſionē ut ex ſupradictis pꝫ: deinde angeloꝝ īterueniente offō manifeſtat quibuſdā hoībus non qͥdē per apertā viſionē ſꝫ ꝑ quādā certitudinē ꝓuenientē ex reuelatione dīna: que quidē reuelato fitquodā interiori ⁊ intelligibili lumīe mētē eleuātead percipiendū ea ad qͣ per lumē naͣle ītellectusꝑtingere non pōt: ſicut .n. ꝑ lumē naturale ītellectus redditur certus de his q̄ luīe illo cognoſcit utde primis pͥncipijs: ita de his que ſuꝑnaturali lūine apprehēdit certitudinē hꝫ: hec āt certitudo neceſſaria eſt ad hoc ꝙ alijs ꝓponi poſſint ea q̄ dīareuelatione ꝑcipiūtur. non .n. cū ſecuritate alijs ꝓferimus de quibus certitudinē non habemꝰ: cumpredicto autem lumine mentem interius illuſtrāte adſunt aliquando in diuina reuelatiōe aliquaexteriora uel interiora cognitionis auxilia: utpote aliquis ſermo exterius ſenſibiliter auditus quidiuina v̓tute formet̉ aut ꝑ imaginationē interiusdeo faciente perceptus ſiue etiam aliqua corporaliter uiſa exterius a deo formata uel etiam interius in imaginatione deſcripta ex quibus homo ꝑlumen interius menti impreſſum cognitioneꝫ accipit diuinorum: vnde huiuſmodi auxilia ſine interiori lumine ad cognitionem diuinorū nō ſufficiunt: lumen autem interius ſufficit ſine iſtis: hec

autem inuiſibilium dei reuelatio ad ſapientiampertinet que proprie eſt cognitio diuinorum: etiō dicitur Sap̄. vij. ꝙ ſapientia dei per nationesanimas ſanctas ſe tranſfert. nemine enim diligitdeus niſi eū qui cū ſapientia inhabitat: ⁊ Eccͣ. xv.dicitur Impleuit eum dominus ſpiritu ſapientietie ⁊ intellectus: Sed quia inuiſibilia dei per ea q̄facta ſunt intellecta conſpiciuntur: per diuinamgratiam: non ſolum reuelantur hominibus dīnāſed etiam aliqua de rebus creatis: quod ad ſcientiam pertinere uidetur. vnde dicitur Sap̄. vij. ipſe dedit mihi horum que ſunt ſcientiam ueram:ut ſciam diſpoſitionem orbis terrarum et uirtutes elementorum: ⁊ ẜo paralipo: primo dominusdixit ad Salomonem. Scientia et ſapientia data ſunt tibi. Ea v̓o que hō cognoſcit: in notitiamalterius ꝓduce̓ conueniēter non pōt niſi ꝑ ẜmōeꝫqꝛ igitur illi qui a deo reuelationē accipiunt ſecūdum ordinē dīnitus inſtitutū aliquos inſtrue̓ debent: neceſſariū fuit ut etiā his gratia locutōis daretur ẜꝫ ꝙ exigeret utilitas eoꝝ qui erant inſtruēdi: vnde dicitur Iſa. l. Dominus dedit mihi linguam eru. ut ſciam ſuſtentare eū qui lapſus ē verbo: ⁊ dominus diſcipulis dicit Luce. xxi. Ego dabo vobis os ⁊ ſapientiam cui non po. reſi. ⁊ ꝯͣdi.oēs aduerſa. ueſtri. vnde ⁊ propter hoc etiam qn̄oportuit per paucos v̓itatem fidei in diuerſis gētibus predicari: inſtructi ſūt quidā diuinitus ut līguis uarijs loquerētur ſicut dicitur Act̉. ij. Repleti ſunt oēs ſpū ſancto ⁊ ceperunt loqui uarijs linguis prout ſpiritus ſantus dabat eloqui illis. Sꝫqꝛ ſermo propoſitus confirmatione indiget ad h̓ꝙ recipiatur niſi ſit per ſe manifeſtus: ea at q̄ ſūtfidei: ſunt humane rationi īmanifeſta: neceſſariūfuit aliquid adhiberi quo confirmaretur ſermopredicantium fidem: non autem confirmari poterat per aliqua principia rōnis per modum demonſtrationis: cum ea que ſunt fidei rōnem excedant: oportuit igitur aliquibus indicijs cōfirmari predicantium ſermoneꝫ: quibus manifeſte on̄deretur huiuſmodi ſermonem proceſſiſſe a deodum predicantes talia operarentur ſanando īfirmos ⁊ alias uirtutes operando que non poſſet facere alius niſi deus. v̓nde dominus diſcipulos adpredicandum mittens dixit Math. decimo. Infirmos curate: mortuos ſuſcitate: leproſos mundate: demones eijcite. ⁊ Math. ulti. dicitur. Illautem ꝓphete predicauerunt ubiqꝫ domino cooperante ⁊ ſermone confirmante ſequentibusſignis. Fuit autem ⁊ alius confirmationis modꝰ:ut dum predicatores ueritatis uera inuenirenturdicere de ocultis que poſtmodū manifeſtari poſſunt: eis crederetur uera dicentibus de his quehomines experiri non poſſūt: vnde neceſſariumfuit donum ꝓph̓ie ꝑ qd̓ futura ⁊ ea qͥ cōiter hoīes