Tertius.

igni: lꝫ ſit innaͣlis aque: qd̓ āt eſt ſcd̓m ſe malū nōpōt eſſe alicui naͣle: de rōne .n. mali ē priuatio eiꝰ:qd̓ eſt alicui natum ineē ⁊ debitū ei: malū igit̉ cuꝫſit eius qd̓ eſt naͣle pͥuatio non pōt eſſe alicui naͣlevn̄ qͥcqͥd naͣliter ineſt alicui eſt ei bonū: ⁊ malumſi ei deſit: nulla igitur eſſētia eſt ſcd̓m ſe mala. ¶Amp̄. qͥcqͥd hꝫ eſſentiā aliquam aut ipſā ⁊ eſt forma: aut hꝫ formam aliquā: ꝑ formā .n. collocatuunūquodqꝫ in genere uel ſpe: forma āt in ꝙͣtū hꝰmōi hꝫ rōnem bonitatis cū ſit principiū actionis⁊ finis quē intendit ōe facienſ ⁊ actus qͦ unūquodqꝫ hn̄s formā ꝑfectum eſt: qͥcquid igitur hꝫ eſſentiā aliquam in quātū hꝰ moī eſt bonum: malumigitur nō hꝫ eſſentiā aliquā ¶ Itē ens ꝑ actuꝫ etpotentiā diuiditur: actus āt in ꝙͣtum hꝰ modi bonum ē: qꝛ ſcd̓m ꝙ aliqͥd eſt actu: ſcd̓m hoc aliqͥdeſt ꝑfectum: potentia ēt bonum aliquid eſt: tēditn. potentia ad actū: vt in quolibet motu apparet⁊ ēt eſt actui ꝓportionata non eī ꝯͣria: ⁊ eſt ī eodēgenere cum actu: ⁊ pͥuatio non cōpetit ei niſi peraccidens: ōe igitur quod ē qͦcunqꝫ mō ſit in ꝙͣtuꝫeſt ens: bonuꝫ ē: malū igitur nō hꝫ aliquā eſſētiā.¶ Amp̄. ꝓbatum eſt in ſecūdo hꝰ ꝙ ōe eſſe qͦcūqꝫ mō ſit eſt a deo: deum at eſſe ꝑfectā bonitateꝫī pͥmo hꝰ on̄dimus: cum igitur boni effectū malūeſſe non poſſit: īpoſſibile eſt aliquod ens in ꝙͣtuꝫeſt ens eē malum. Hinc ē ꝙ Gen̄. primo dr̄. Uiditdeus cuncta q̄ fecerat: ⁊ erant ualde bona. Et Eccleſiaſles. iij. Cuncta fecit bona in tp̄e ſuo: ⁊ pͥmoThimo. iiij. Oīs creatura dei bona. Et Dioꝰ. ca.iiij. de diui. no. dicit ꝙ malum nō ē exn̄s .ſ. per ſe:nec aliquid in exn̄tibus qͣi accidēs ſicut albedo vl̓nigredo: Per hoc āt excluditur error manicheorum ponentiū aliquas res ſecundum ſuas naturas malas eſſe.Ꝙ malum ſit natura aliqua uel res aliqͣ:¶ vt ꝓbant aliquorum rationes. VIII.Idetur autē quibuſdā rōnibꝰ p̄dicte ſn̄ie poſſe obuiari. Ex ꝓpͥa .n. dr̄ia ſpecifica unūqd̓qꝫ ſp̄em ſortitur: malum āt eſt dr̄ia ſpecifica ī aliquibus generibus .ſ. in hītibus ⁊ actibus moralibus: ſicut .n. uirtus ſcd̓m ſuam ſp̄em eſt bonꝰ hītꝰita ꝯͣrium vicium eſt malus hītus ſcd̓m ſuā ſp̄eꝫ:⁊ ſil̓r de actibus uirtutū ⁊ uicioꝝ: malū igitur eſtdās ſp̄em aliquibus rebus: eſt igitur aliqua eſſentia ⁊ aliquibus rebus naͣlis ¶ Pre. utrūqꝫ ꝯͣriorū eſt naͣ quedā: ſi .n. nihil poneret alterū ꝯͣriorūeſſet priuatio uel negatio pura: ſed bonū ⁊ malūdicūtur eſſe ꝯͣria: malum igitur eſt naͣ aliqua. ¶Itē bonum ⁊ malū dicunt̉ eſſe genera ꝯtrariorūab Aꝝ. in predicamētis: cuiuſlibet āt generis eſteſſentia ⁊ naͣ aliqua: nam nō entis non ſūt ſpes ne

qꝫ dr̄ie: ⁊ ita qd̓ non eſt non pōt eſſe genus: malūeſt igitur aliqua eſſētia ⁊ naͣ. ¶ Ad hec. ōe quodagit ē res aliqua: malū āt agit in quantū malū: repugnat .n. bono ⁊ corrūpit ipſum: malū igitur inquatum malum ē res aliqua. ¶ Amp̄. in quibuſcunqꝫ īuenitur magis ⁊ minus: oꝫ ꝙ ſint res aliq̄hn̄tes ordinē: negationes .n. ⁊ priuatiōes nō ſuſcipiunt magis ⁊ minus: īuenitur āt inter mala unūaltero peius: oꝫ igitur ut vr̄ ꝙ malum ſit res aliqͣPre. res ⁊ ens conuertūtur: eſt āt malū in mūdo: ergo eſt res aliqua et natura.¶ Solutio rōnum premiſſarum. IX.As at rōnes nōdifficile eſt ſoluere. Malum .n. ⁊ boInuꝫ ī moralibus ſpecifice dr̄ie ponūtur: vt prima rō ꝓponebat: qꝛ moralia a uoluntate depedent: ſcd̓m hoc .n. aliquid ad genus morisꝑtinet ꝙ eſt uolūtarium: uolūtatis at obiectū eſtfinis ⁊ bonum: vn̄ a fine ſp̄em moralia ſortiunturſicut ⁊ naͣles actiones a forma principij actiui: utcalefactio a calore: qꝛ igitur bonum ⁊ malū dicūt̉ẜm ordinē ad finē uel priuationem ordinis oꝫ ꝙ īmoralibus prime dr̄ie ſint bonum ⁊ malum: uniꝰāt generis oꝫ eſſe unā menſurā primā: moraliumāt mēſura eſt rō: oꝫ igitur ꝙ a fine rōnis dicāturaliqua ī moralibus bona ul̓ mala: qd̓ igitur ī moralibus ſortitur ſp̄em a fine: quod ē ẜm rōnem dr̄ſcd̓m ſp̄em ſuam bonū: quod uero ſortitur ſp̄ema fine ꝯtrario fini rōnis dr̄ ẜm ſp̄em ſuam malū:finis at ille ⁊ ſi tollat finem rōnis: eſt tn̄ aliqd̓ bonum ſicut delectabile ſcd̓m ſenſū uel aliqͥd hꝰ mōivnde ⁊ ī aliquibus aīalibus ſunt bona ⁊ hōi etiācū ſunt ſcd̓m rōnem moderata: ⁊ contingit quodeſt malū uni eſſe bonum alteri: ⁊ iō nec malū ẜmꝙ eſt dr̄ia ſpecifica in genere moraliuꝫ īportat aliquid quod ſit ẜm eſſentiam ſuā malum: ſꝫ aliqͥdquod ſcd̓m ſe eſt bonum: malū āt hōi in quantūpͥuat ordinem rōnis quod eſt hoīs bonum. ¶ Exquo ēt pꝫ ꝙ malum ⁊ bonū ſūt ꝯͣria ſcd̓m ꝙ in genere moraliū accipiūtur: non āt ſimpl̓r accepta:ſicut ſecūda rō ꝓponebat: ſed malum priuatio ēboni in quātum eſt malū. Eodē ēt mō pōt accipidictum: ꝙ maluꝫ ⁊ bonū ꝓut ſūt ī moralibus ſūtgenera contrariorum ex quo tertia rō ꝓcedebat.Oīum .n. ꝯͣriorum moraliū uel utrūqꝫ eſt maluꝫſic̄ ꝓdigalitas ⁊ illiberalitas vl̓ unū bonū ⁊ alteꝝmalū ſic̄ liberalitas ⁊ illiberalitas: eſt igitur malūmorale et genus ⁊ differentia non ſcd̓m ꝙ eſt pͥuatio boni rōnis: ex quo dr̄ malū ſed ex naͣ actionisuel habitus ordinati ad aliquē finē qd̓ repugnatdebito fini rōnis: ſicut hō totus eſt hoīs indiuiduum: non in quātum eſt totus ſed in quātum ē hichō: ⁊ irrōnale eſt dr̄ia aīalis non ꝓpter pͥuationē

l 2