Liber.
rō igit̉ ītellectual̓ eius erit intelligibiliū qͥ n̄ ſuntfūdata in aliqͦ corpore: oīa āt intelligibilia a ſēſibilibꝰ accepta ſūt ī aliquibꝰ corporibꝰ aliqualit̓fūdata ſic̄ intelligibilia noſtra ī fātaſmatibus q̄ ſt̓in organis corporeiſ: ſubſtātie igit̉ ſeꝑate non accipiūt cognitionē ex ſenſibilibꝰ. ¶ Adhuc ſic̄ maͣ pͥma ē infimū ī ordine reꝝ ſenſibiliū ⁊ ꝑ hoc eſt inpotētia tm̄ ad oēs formas ſenſibiles: ita intellectꝰpoſſibilis infimꝰ ī ordine ītelligibiliū exn̄s ē ī potentia ad oīa ītelligibilia ut ex premiſſis pꝫ: ſꝫ eaque ſunt in ordīe ſēſibiliū ſupra maͣm pͥma hn̄t īactu ſuā formā per quā ꝯſtituūt̉ ī eē ſenſibili: ſubſtātie igr̄ ſeꝑate q̄ ſūt ī ordine intelligibiliū ſupraītellectū poſſibilē hūanū ſūt actu ī eē intelligibiliītellectus .n. accipiens cognitionē a ſenſibilibꝰ nōeſt actu ī eē intelligibili ſed ī potentia: ſubſtantiaigr̄ ſeꝑata nō accipit cognitionē a ſenſibilibꝰ. ¶Adhuc ꝑfectio naͣe ſuꝑioris nō depēdet a naturaīferiori: ꝑfectio āt ſubſtātie ſeꝑate cū ſit ītellectualis eſt ī intelligēdo: eaꝝ igit̉ intellige̓ n̄ dependet arebꝰ ſenſibilibꝰ ſic ꝙ ab eis cognitionē accipiat.Patet āt ex hoc ꝙ ī ſubſtātijs ſeꝑatis nō ē ītellectus agēs ⁊ poſſibil̓ niſi forte eqͥuoce: ītellectꝰ eniꝫpoſſibilis ⁊ agēs in aīa ītellectiua īueniūt̉ ꝑꝑ hocꝙ accipit cognitionē ītellectiuā a ſenſibilibus. naꝫintellectus agens eſt qui facit ſpēs a ſenſibilibusacceptas eē ītelligibiles actu: ītellectus āt poſſibil̓eſt in potentia ad oēs formas ſenſibiliū cognoſce̓das: cū igit̉ ſubſtātie ſeꝑate nō accipiāt cognitōeꝫa ſenſibilibꝰ nō eſt ī eis ītellectus agens ⁊ poſſibil̓vn̄ ⁊ Aꝝ. ī tertio de aīa ītellectū poſſibile ⁊ agentē inducens ducit eos ī aīa oportere poni ¶ Iteꝫmanifeſtū eſt ī eiſdē ꝙ localis diſtantia cognitionē aīe ſeꝑate īpedire nō pōt: localis .n. diſtantia ꝑſe ꝯꝑat̉ ad ſenſū. nō aūt ad intellectū niſi ꝑ accn̄sin ꝙͣtū a ſenſu accipit. nā ſenſibilia ẜm det̓mīatādiſtantiā mouent ſenſū: intelligibilia āt actu ẜmꝙ mouēt ītellectū nō ſūt in loco cū ſint a materiacorporali ſeꝑata: cū igit̉ ſubſtātie ſeꝑate nō accipiant ītellectiuā cognitionē a ſenſibilibus: in eoruꝫcognitionē diſtātia localis nihil operat̉: ¶ Palāeſt etiā ꝙ ītellectuali oꝑationi eoꝝ n̄ admiſceturtꝑus: ſicut .n. ītelligibilia actu ſūt abqꝫ loco ita ētſūt abqꝫ tꝑe: nā tꝑus ꝯſequitur motū localē: vnd̓nō mēſurat niſi ea que aliqual̓r ſūt in loco ⁊ iō ītelligere ſubſtantie ſeꝑate eſt ſupra tꝑus: oꝑatiōiāt intellectuali noſtre adiacet tꝑus ex eo ꝙ a fantaſmatibꝰ cognitionē accipimꝰ qͥ determīatū īſpiciūt tꝑus: ⁊ īde eſt ꝙ ī ꝯpōe ⁊ diuiſione ſemꝑ nr̄ ītellectꝰ adiūgit tꝑus p̄teritū uel futuꝝ: nō at ītelligendo ꝙ quid eſt: ītelligit .n. qd̓ qͥd ē abſtrahēdoītelligibilia a ſenſibiliū conditionibꝰ: vn̄ ẜm illaꝫoꝑationē neqꝫ ſub tꝑe neqꝫ ſub aliqua conditiōeſenſibiliū reꝝ ītelligibile ꝯp̄hēdit: ꝯpōit āt aut diuidit applicādo ītelligibilia pͥus abſtracta ad res
⁊ ī hac applicatōe ncc̄e ē cointelligi tꝑus.¶ Ꝙ intellectus ſubſtantie ſeparate ſemper inteſſigit actu.LXXXXIIII.X hoc autē apꝑaret ꝙ ītellectus ſubſtātie ſeꝑate ē ſemper ītelligēs actu. Qd̓ .n. ē qn̄qꝫ ī actuqn̄qꝫ ī potentia mēſurat̉ tꝑe: ītellectus āt ſubſtantie ſeꝑate ē ſupra tꝑs ut ꝓbatū ē: nō eſt igit̉ qn̄qꝫītelligens actu ⁊ qn̄qꝫ nō. ¶ Itē oīs ſubſtātia uiuens hꝫ aliquā oꝑationē uite ī actu ex ſua natūaque ineſt ei ſemꝑ: lꝫ alie qn̄ꝙͣ inſint ei in potentiaſicut animalia ſemper nutriūtur licet non ſemꝑſentiāt: ſubſtantie autem ſeparate ſunt ſubſtatieuiuentes ut ex premiſſis pꝫ: nec habent aliaꝫ operationē uite niſi intelligere: oꝫ igitur ꝙ ex ſua natura ſint intelligentes actu ſemper. ¶ Item ſubſtantie ſeparate mouent per intellectū corpora celeſtia ẜm phōrum doctrinā: motꝰ āt corporum celeſtiū eſt ſemꝑ cōtinuuꝰ: inteiligere igitur ſubſtātiaꝝ ſeꝑataꝝ eſt continuū ⁊ ſemꝑ: hoc āt ideꝫ ſequitur ⁊ ſi non ponātur mouentes corpora celeſtia cū ſint altiores corporibus celeſtibus: vnde ſipropria oꝑatio corporis celeſtis que eſt motꝰ ip̄iꝰē cōtīua ml̓to magꝭ ꝓpͥa oꝑatio ſubārū ſeꝑataꝝque eſt intelligere ¶ Amp. omne quod qn̄qꝫ operatur ⁊ qn̄qꝫ non operatur mouetur per ſe uel ꝑaccn̄s: vnde ⁊ hoc ꝙ nos qn̄qꝫ intelligimus qn̄qꝫnon ꝓuenit ex alteratione que eſt circa ꝑtem ſēſibilem ut dicit̉ ī. viij. ph̓icoꝝ: ſed ſubſtantie ſeꝑatenon mouentur per ſe quia nō ſunt corpora neqꝫmouentur per accidens qꝛ non ſunt unite corpoibus: igitur oꝑatio propria que eſt intelligere: eſt īeis continua ⁊ non interſciſa.Quomodo una ſubſtantia ſeparata ītelligitaliamLXXXXVIIII autem ſubſtantie ſeꝑate ītelligūt ea q̄ ſt̓ ꝑ ſe ītelligibiſubſtātie ſeꝑate: īmūitas .n. a mā fac̄ aliqͥd eē ꝑ ſelia ut on̄ſū ē: ꝑ ſe āt intelligibila ſuntītelligibile ut ex ſuꝑioribꝰ pꝫ: ſeqͥt̉ ꝙ ſubſtātie ſeꝑate ītelligāt ſic̄ ꝓpͥa obiecta ſubas ſeꝑatas: unaq̄qꝫigit̉ ⁊ ſe ip̄am ⁊ alias cogͦſcet: ſe ip̄am qͥdē unaq̄qꝫearū alit cogͦſcit ꝙͣ ītellectus poſſibilis ſe ip̄ꝫ intellectꝰ .n. poſſibil̓ ē ut potētia exn̄s ī eē intelligibili.fit aūt actu ꝑ ſpēm ītelligibilē ſic̄ maͣ pͥma fit actuī eē ſēſibili ꝑ formā naͣlē nihil āt cogͦſcit̉ ẜꝫ ꝙ ē potentia tm̄: ſꝫ ẜꝫ ꝙ eſt actu: vnde ⁊ forma ē pͥncipiūcognitionis rei: que per eā fit actu: ſimiliter autēpotentia cognoſcitiua fit actu cognoſcens perſpeciem aliquam. intellectus igit̉ poſſibilis noſter