Liber

ales eē eiuſdē ſpēi cū mat̓ialibꝰ l̓ ſpēs ip̄aꝝ cū maͣſit de rōe ſpēi hoꝝ ſenſibiliū: lꝫ n̄ hec ma que ē ꝓpriū principiū īdiuidui ſicut de rōe ſpēi hoīs ſūtcānes ⁊ oſſa: n̄ āt hec carnes ⁊ h̓ oſſa q̄ ſt̓ pͥncipiaſortis ⁊ platōnis. Sic igit̉ nō dicimꝰ ſubas ſeꝑatas eē ſpes iſtoꝝ ſēſibiliū: ſed eē alias ſpēs nobiliores iſtꝭ ꝙͣto puꝝ ē nobiliꝰ ꝑmixto: ⁊ tc̄ illas ſubāseē plures oꝫ iſtis ſpēbꝰ reꝝ maͣliū ¶ Adhuc magis eſt aliqͥd multiplicabile ẜm ſuū eē ītelligibileꝫꝙ ẜm ſuū eē materiale: multa .n. ītellectu capimꝰqͥ ī mat̓ia eē nō pn̄t ex qͦ cōtīgit ꝙ cuilibet recte linee finite pōt mathematice fieri additio: nō autēnaͣlit̓ raritas etiā corpoꝝ uelocitas motuū ⁊ diue̓ſitas figurarū ī infinitū augeri cōp̄hēditur: ẜm intellectu. quāuis ſit īpoſſibile ī natura ſic eē. ſubſtātie āt ſeꝑate ſūt ī eē ītelligibili ẜm ſuā naturā: maior igr̄ multiplicitas ī eis eſt poſſibilis: ꝙͣ in rebusmaterialibus ẜꝫ ꝓpͥetatē ⁊ rōnem pēſatā generisutriuſqꝫ: ī ꝑpetuiſ āt nō differt eē ⁊ poſſe: exceditigr̄ multitudo ſubāꝝ ſeꝑatarū ml̓titudinē mat̓ialiū corpoꝝ. ¶ His āt atteſtat̉ ſacra ſcriptura. dr̄n. Daniel̓. vij. Milia miliū mini. ei ⁊ d̓ci. cēte mi.aſſi. ei. ⁊ Oiony. xiij. ca. cele. ierar. dicit ꝙ nūerꝰ illaꝝ ſubāꝝ excedit oēm mat̓ialē ml̓titudinē. Perh̓ at excludit̉ error dicētiū ſubās ſeꝑatas ẜꝫ nūeꝝmotuū celeſtiū aūt ẜꝫ nūeꝝ ſꝑaꝝ celeſtiū eē. ⁊ eiror rabi moiſi qͥ dixit nūeꝝ ageloꝝ qͥ ī ſcriptūpōit̉ n̄ eē nūeꝝ ſeꝑatarū ſubārū ſꝫ v̓tutū ī iſtꝭ īferioribus: ſicut ſi uis concupiſcibilis dicatur ſpūs ꝯcupiſcentie: ⁊ ſic de alijs.¶ Ꝙ in ſubſtantijs ſeparatis non ſūt multe uniusſpecigi.LXXXXIIIX his autem quede iſtis ſubſtātijs p̄miſſa ſūt on̄di pōtꝙ n̄ ſūt pl̓es ſubſtātie ſeꝑate uniꝰ ſpēion̄ſū ē .n. ſupra ꝙ ſubſtātie ſeꝑate ſut q̄dā qͥdditates ſubſiſtentes: ſpēs āt rei eſt quā ſignat diffinitōq̄ eſt ſignū quidditatis rei. vn̄ quidditates ſubſiſtētes ſūt ſpēs ſubſiſtentes: pl̓es gͦ ſubſtātie ſeꝑate eēnō pn̄t niſi ſint plures ſpēs. ¶ Adhuc qͦcūqꝫ ſūtidē ſpē. dr̄ia āt nūero hn̄t mat̓iā. dr̄ia at qͥ ex for̄aꝓcedit īducit diuerſitatē ſpēi: q̄ āt ex maͣ īducit diuerſitatē ẜm nūeꝝ: ſubſtātie āt ſeꝑate n̄ hn̄t oīnomaͣm: neqꝫ q̄ ſit ꝑs earū neqꝫ cui uniāt̉ ut forme: īpoſſibile ē igr̄ ꝙ ſit pl̓es uniꝰ ſpēi. ¶ Amp̄. ad h̓ſūt pl̓a īdiuidua ī una ſpē ī rebus corruptibilibꝰ:ut naͣ ſpēi. que nō pōt ꝑpetue ꝯſeruari in uno īdiuiduo ꝯſeruet̉ ī pl̓ibꝰ: vn̄ ēt ī corporibꝰ īcorruptibilibus: n̄ ē niſi unū īdiuiduū ī una ſpē. ſubſtātie ātſeꝑate natura pōt ꝯſeruari ī uno īdiuiduo eo ꝙſūt īcorruptibiles: ut fupra on̄ſū ē: nō igr̄ oꝫ eē pl̓aīdiuidua in illis ſubſtatijs eiuſdē ſpēi. Itē id qd̓ ēſpēi ī unoqͦꝫ. digniꝰ ē eo qd̓ ē īdiuiduatōis prīcipiūpter rōem ſpēi exn̄s. multiplicatio igit̉ ſperū pluſ

addit nobilitatis ⁊ ꝑfectiōis uniuerſo ꝙͣ multiplicatio indiuiduoꝝ in una ſpē. ꝑfectio at uniuerſimaxīe ꝯſiſtit ī ſubſtātijs ſeꝑatis: magis igitur competit ad perfectionē vniuerſi ꝙ ſint plures ẜꝫ ſpēꝫdiuerſe ꝙ ꝙ ſint multe ẜm numeꝝ in eadē ſpeciePreterea ſubſtātie ſeꝑate ſūt ꝑfectiores quaꝫcorpora celeſtia. ſed ī corporibus celeſtibus ꝓptereoꝝ ꝑfectionē nō inuenit̉ niſi unū īdiuiduū uniuſſpēi: tū qꝛ unūqd̓qꝫ eoꝝ ꝯſtat ex tota mat̓ia ſueſpēi. tū qꝛ ī uno īdiuiduo ē ꝑfecte v̓tꝰ ſpēi ad ꝯplēdū illud ī uniuerſo ad qd̓ ſua ſpēs ordīat̉ ſicut p̄cipue pꝫ ī ſole ⁊ lūa. ml̓to igr̄ magꝭ ī ſubſtātijs ſeꝑatis n̄ īueit̉ niſi unū īdiuiduū in una ſpecie.¶ Ꝙ ſubſtantia ſeparata ⁊ anima non ſunt vnius ſpeciei.LXXXXIIIIX his autem ultePriꝰ on̄dit̉ ꝙ aīa n̄ ē eiꝰdē ſpēi cū ſubſtātijs ſeꝑatis: maior .n. ē dr̄ia aīe humaea ſubſtaria ſeꝑata ꝙͣ uniꝰ ſubſtātie ſeꝑate ab alia:ſꝫ ſubſtātie ſeꝑate oēs adīuicē ſpē differūt ut oſtēſū ē. multo igr̄ magis ſubā ſeꝑata ab aīa ¶ Amp̄.unaqueqꝫ res hꝫ ꝓpriū eē ẜꝫ rōeꝫ ſue ſpei. qͦꝝ .n. ēdr̄ſa rō eēndi horū ē dr̄ſa ſpēs: eſſe āt aīe hūane ⁊ſubſtātie ſeꝑate nō ē uniꝰ rōis. nā ī eē ſubſtātie ſeꝑate nō pōt cōicare corpus: ſicut pōt cōicare ī eēaie hūane que ẜm eē unit̉ corpori ut forma mat̓ieaīa igr̄ hūana differt ſpē a ſubſtātijs ſeꝑatis. Adhuc qd̓ hꝫ ẜm ſe ip̄m ſpēm n̄ pōt eē eiuſdē ſpēi cūeo qd̓ n̄ hꝫ ẜm ſe ſpēm: ſꝫ ē ꝑs ſpēi: ſubā āt ſeꝑatahꝫ ꝑ ſe ip̄am ſpēm: aīa at nō: ſꝫ eſt ꝑs ſpēi humāe:īpoſſibile eſt igr̄: ꝙ aīa ſit eiuſdem ſpēi cū iubſtātijs ſeꝑatꝭ: niſi forte hō eēt eiuſdē ſpeciei cū ill̓ qd̓pꝫ eē īpoſſibile. ¶ Preterea ex ꝓpria oꝑatōe reiꝑcipit̉ ſpēs eius. oꝑatio .n. demoſtrat v̓tutē q̄ indicat eēntiā: ꝓpͥa āt oꝑatio ſubſtātie ſeꝑate ⁊ aīe intellectiue ē ītellige̓. e ā oīo aliꝰ modus intelligendiſubſtātie ſeꝑate ⁊ aīe. nā aīa intelligit a fantaſmatibus accipiēdo. nō āt ſubā ſeꝑata cū n̄ hēat organa corꝑea ī qͥbus oꝫ eē fantaſmata: nō ſunt igituranima humana ⁊ ſubſtātia ſeparata unius ſpēi.¶ Quomodo accipiatur genus ⁊ ſpēs in ſubſtātijs ſeꝑatis.LXXXXVPortet autē conſiderare ẜm qͥd dr̄ſificat̉ ſpēs ī ſubſtātijs ſeꝑatis. In rebus .n. mat̓ialibuſ q̄ſūt diuerſaꝝ ſpēꝝ unius generꝭ exn̄tes. rō generisex pͥncipio mat̓iali ſumit̉: dr̄ia ſpēi a pͥncipio for̄ali: natura .n. ſenſitiua ex qua ſumit̉ rō aīal̓ ē maͣleī hōie reſpectu nature ītellectiue ex qͣ ſūitur dr̄iaſpecifica hōis .ſ. rōale: ſi igr̄ ſubſtātie ſeꝑate n̄ ſūtex mat̓ia ⁊ forma ꝯpoſite ut ex premiſſis pꝫ n̄ ap