Liber
angelos ⁊ demones habere corpora naturaliterſibi unita de naͣ ſuꝑioꝝ ul̓ īferioꝝ elemētorū.¶ Ꝙ ſunt alique ſubſtantie intellectuales cōporibus non vnite.LXXXXI.X premiſſis auteꝫon̄di pōt eē aliquas ſubſtantias intellectuales corporibus penitus non vnitas: oſtenſuꝫ eſt .n. ſupra corporibuſ corruptis ītellectus ſubām qͣi perpetuā remanere: ⁊ ſi quidemſubſtantia intellectus que remanet ſit vna omīuꝫſicut qͥdam dicūt. de neceſſitate ꝯſequitur eam eēſcd̓m ſuuꝫ eſſe a corpore ſeꝑatam. ⁊ ſic habet̉ propoſitum ꝙ ſubſtātia intellectualis aliqua ſine corpore ſubſiſtat. ſi autē plures aīe intellectiue remaneant corꝑibus deſtructis. ꝯueniet aliquibus ſubſtātijs ītellectualibus abſqꝫ corꝑe ſubſiſtere. p̄ſertim cū oſtenſū ſit ꝙ anime nō trāſeant de corporead corpus ꝯuenit aūt animabus eē a corꝑibus ſeparatas ꝑ accn̄s cū naturaliter ſint forme cōporūeo aūt quod ē ꝑ accn̄s oportet prius eſſe id quodeſt ꝑ ſe. ſūt igitur aliq̄ ſubſtātie intellectuales aīabus ẜm naturam pͥores qͥbus ꝑ ſe ineſt ſine corꝑibus ſubſiſtere. ¶ Amp̄. omē quod eſt de rōne generis oportet de rōne ſpeciei eſſe: ſunt aūt quedaꝫque ſūt de rōne ſpeciei nō aūt de ratione generis.ſicut rōnale eſt de rōne homīs nō aūt de rationeanimalis. qͥcquid aūt eſt de ratione ſpēi nō aūt d̓ratione generis nō eſt ncc̄e oībus ſpeciebuſ generꝭineſſe. multe .n. ſpēs ſunt irrationalium aīaliumſubſtātie aūt intellectuali ẜm ſuū genus ꝯuenit oſit ꝑ ſe ſubſiſtens cū habeat ꝑ ſe oꝑationē ſicut ſuperius eſt on̄ſū. de ratione aut rei per ſe ſubſiſtētꝭnō eſt ꝙ alteri vniatur. nō ē igitur d̓ rōne ſubſtantie ītellectualis ẜm ſuū genus ꝙ ſit corꝑi vnita. ⁊ſi ſit hoc de rōe alicuius intellectualis ſubſtantieque ē aīa: ſūt igitur alique ſubſtātie intellectualescorꝑibus nō vnite. ¶ Adh̓. natura ſuꝑior in ſuoin fimo ꝯtingit naturā inferioreꝫ in eiꝰ ſup̄mo. natura aūt ītellectualis eſt ſuꝑior corꝑali. ꝯtingit āteam ẜm aliquaꝫ partē ſui qͥ eſt aīa intellectiua. oꝫigitur ꝙ ſicut corpus ꝑfectum per aīam intellectiuam ē ſup̄muꝫ in genere corporū. ita aīa intellectiua que vnit̉ corꝑi ſit in fima in gn̄e ſubārum intellectualiū. ſūt igitur alique ſubſtātie ītellectuales.nō vnite corꝑibus ſuperiores ẜm nature ordinemaīa ¶ Item. ſi eſt aliqͥd in perfectū in aliquo gn̄einuenitur ante illud ẜm nature ordinem aliqͥd ingenere illo perfectū. ꝑfectum .n. natura pͥus eſt inperfcto. forme aūt que ſūt in materijs ſut actus īperfecti quia nō habent eſſe cōpletum. ſūt igit̉ alique forme que ſūt actus ꝯpleti per ſe ſubſiſtentes⁊ ſpēm cōpletam habētes. oīs aūt forma ꝑ ſe ſub
ſiſtens abſqꝫ materia ē ſubā ītellectual̓. īmunitasaūt materie ꝯfert eſſe intelligibile ut ex premiſſispatet. ſūt ergo alique ſubſtātie ītellectuales corꝑibus nō vnite. ome aūt corpus materiā habet.Amp̄. ſubā pōt eē ſine quātitate lꝫ quātitas ſineſubſtātia eſſe nō poſſit. ſubſtātia .n. aliorū generūpͥma eſt tꝑe rōne ⁊ cognitione: ſed nulla ſubſtātiacorporea ē ſine quātitate. poſſūt igitur q̄dam eē īgn̄e ſubſtātie oīo abſqꝫ corpore. omēs aut naturepoſſibiles in rerum ordine inueniūt̉. aliter .n. eētvniuerſū īperfectū. in ſēpiternis etiam non differteſſe ⁊ poſſe. ſunt igitur alique ſubſtātie abſqꝫ corporibus ſubſiſtētes pꝰ primā ſubſtātiaꝫ que deuſeſt. que nō ē in genere ut ſupra oſtenſuꝫ ē ⁊ ſupraaīam que eſt corꝑi vnita. ¶ Adh̓. ſi ex aliquibusduobꝰ inuenit̉ aliqd̓ cōpoſitū ⁊ alterū eoꝝ inuēitur per ſe quod ē minus ꝑfectū ⁊ alterū qd̓ ē maius ꝑfectū: ⁊ minꝰ reliqͦ īdigens ꝑ ſe īuenit̉: īuenit̉āt aliqua ſubſtātia ꝯpoſita ex ſubſtātia ītellectuali ⁊ corpore ut ex premiſſis pꝫ: corpꝰ āt inueniturper ſe ſicut pꝫ in oībꝰ corporibꝰ īaīatis: multo igit̉fortiꝰ īueniūt̉ ſubſtantie intellectuales corporibusnō vnite. Item ſubām rei oꝫ eſſe proportionataꝫſue oꝑationi: qꝛ oꝑatio eſt actuſ ⁊ bonū ſubſtātieoꝑantis: ſed ītelligere ē ꝓpria oꝑatio ſubſtātie intellectualis: oꝫ igitur ſubam ītellectualē talem eēque cōpetat predicte oꝑationi. ītelligere autē cuꝫſit operatio per organū corporeū non exercita nindiget corpore niſi in ꝙͣtum intelligibilia ſumūt̉a ſenſibilibus: h̓ autē eſt īperfectus modus intelligendi: ꝑfectus .n. modus intelligendi eſt ut intelligant̉ ea q̄ ſunt ẜm naͣm ſuā ītelligibilia. Ꝙ autemnō ītelligāt̉ niſi ea que ſūt ẜm ſe ītelligibilia ſed fiūt ītelligibilia per intellectū ē īperfectꝰ modus intelligendi: ſi igit̉ ante oē īperfectū ꝯꝫ eē ꝑfectū aliquid in genere illo oꝫ ꝙ ante aīas hūanas que intelligunt accipiēdo a fantaſmatibus ſint alique ītellectuales ſubſtantie ītelligentes ea que ſūt ẜꝫ ſeintelligibilia nō accipientes cognitionē a ſenſibilibus ac per hoc oīo a corporibus ẜm ſuā naturaꝫſeꝑate. ¶ Preterea Aꝝ. argumētat̉ ſic in: xi. metaph̓. Motū ꝯtinuū regularē ⁊ ꝙͣtū ī ſe eſt īdeficientē oꝫ eē a motore qui n̄ mouet̉ neqꝫ ꝑ ſe neqꝫ ꝑaccn̄s ut ſupra ē ꝓbatū. pl̓es ēt motꝰ oꝫ eē a pl̓ibmotoribꝰ. motꝰ at celi ē ꝯtinuꝰ regularis ⁊ ꝙͣtū inſe ē indeficiēs ē: ⁊ p̄ter primū motū ſūt ml̓ti talesmotꝰ ī celo ſic̄ ꝑ ꝯſideratōes aſtrologoꝝ ꝓbat̉: oꝫigr̄ eē pl̓es motores qͥ nō moueāt̉ neqꝫ ꝑ ſe neqꝫ ꝑaccn̄s. nullū āt corpꝰ mouet niſi motū ut ꝓbatuꝫē: motor āt īcorporeꝰ unitꝰ corpori mouet̉ ꝑ accn̄sad motū corporis ſic̄ pꝫ de aīa: oꝫ igit̉ eē plur̄s motores qͥ neqꝫ ſint corpora neqꝫ corporibꝰ uniti motus āt celeſtes ſūt ab aliqͦ ītellectu ut ſupra ꝓbatūē: ſūt igit̉ pl̓es ſubſtātie ītellectuales corporibꝰ nōunite. His āt concordat ſnīa Diony. iiij. ca d̓ diui.