Liber

pͥmo diſtinxiſſet equiuocationē: pꝰ ea diffiniuiſſetſicut ē cōſuetudo ſua alias ꝓcedūt ī eqͥuoco ꝙ n̄ ēī ſciētijs demōſtratiuis. ¶ Itē ī ſcd̓o de aīa intellectū numerat int̉ potētias aīe ⁊ in auctoritate etiam predicta noīat ꝑſpectiuā potētiā: nō eſt igiturītellectus extra aīam hūanā ſꝫ ē q̄daꝫ potētia eiꝰItē in tercio de aīa īcipiens loqui de ītellectupoſſibili noīat eū ꝑtē aīe dicens De parte aūt aīequia cognoſcit aīa et ſapit: in quo manifeſte on̄ditquod intellectus poſſibilis ſit aliquid anime.Ad hec aūt māifeſtiꝰ per id qd̓ pꝰ ea ſubiūgit declarat naturaꝫ intellectus poſſibilis dicens. Dicoautem intellectum quo opinatur ⁊ intelligit anima: in quo manifeſte oſtenditur intellectum eſſealiquid anime humane quo anima humana ītelligit: eſt igitur p̄dicta poſitio ꝯͣ ſn̄iam Aꝝ. ⁊ ꝯͣ v̓itatem. vn̄ tanꝙͣ ficticia repudianda eſt.¶ Contra opinionem Alexandride ītellectu poſſibill. LXII.Is igitur uerbisAꝝ. conſideratis Alexander poſuit ī¶ tellectum poſſibilem eſſe aliquā virtutem in nobis vt ſic diffinitio cōis de aīa aſſignataab Aꝝ. in ẜo. de aīa poſſit ſibi cōuenire. Quia uero intelligere non poterat aliquam ſubſtantiam ītellectualem eſſe corporis formam poſuit predictam v̓tutem non eſſe fundataꝫ ī aliqua ītellectuali ſubſtantia ⁊ conſequentē cōmixtionē elemētorum in corpore humano: d̓terminatus enim mixtionis humani corporis modus facit homineꝫ eēin potentia ad recipiendum īfluentiam intellectꝰagentis qͥ ſemper eſt in actu: ⁊ ſecūdū ipſum eſt q̄dam ſubā ſeparata: ex qua influentia hō fit intelligens actu. id autem in homine per qd̓ ē potētiaintelligens ē intellectus poſſibil̓: ⁊ ſic videbatur ſeſequi ꝙ ex cōmixtōe determinata in nobis ſit ītellectus poſſibil̓. Uidetur autem in primo aſpectuhec poſitio verbis ⁊ demonſtratōi Aꝝ. eē ꝯtrariaoſtendit enim Aꝝ. in tertio de anima vt dictum ēꝙ intellectus poſſibilis eſt immixtus corpori: hocautē ē impoſſibile dici de aliqua virtute conſeq̄ntem mixtionem elementorum: quod .n. huiuſmodi ē oꝫ ꝙ in ip̄a elemētorum cōmixtōe fundetur:ſicut videmus de ſapore ⁊ odore ⁊ alijs huiuſmodi: nō igitur qō predicta Alexandri pōt ſtare cuꝫv̓bis ⁊ d̓mōſtratōe Aꝝ. vt videtur. ¶ Ad hec atAlexander dic̄ ꝙ ītellectꝰ poſſibilis ē ip̄a p̄ꝑatioin naͣ humana ad recipiendū īfluentiā intellectusagentꝭ. p̄paratō āt ip̄a non ē aliqua naͣ ſenſibilisdeterminata neque eſt mixta corpori: eſt enim relatio quedam et ordo vnius ad aliud. ¶ Sed h̓manifeſte diſcordat ab intentōne Aꝝ. probat .n.

Aꝝ. ex hoc intellectum poſſibilem nō habere determinate aliquam naturā ſenſibilium ⁊ ꝑ ꝯn̄s n̄eē mixtum corpori: qꝛ ē receptiuus omnium for̄arū ſenſibilium ⁊ cognoſcitiuus earum: quod d̓ p̄paratōe nō pōt ītelligi: qꝛ eius nō ē recipere: ſꝫ magis preparari: nō igitur demonſtratio Aꝝ. procedit de preparatione ſꝫ d̓ aliquo recipiente p̄parata. ¶ Amp̄. ſi ea que dicit Aꝝ. de intellectu poſſibili cōueniunt ei in quantū ē p̄paratō ⁊ nō ex naͣſubiecti preparati ſequetur ꝙ oī preparatōi cōueniant. in ſenſu autem eſt preparatō quedam ad ſēſibilia ī actu recipienda: gͦ idē dicendum ē de ſēſu⁊ intellectu poſſibili: cuius contrarium manifeſteſubiungit Aꝝ. oſtēdens dr̄iaꝫ int̓ receptionē ſēſus⁊ intellectus ex hoc ꝙ ſenſus corrūpitur ex excellētia obiectoꝝ. nō āt ītellectus ¶ Item Aꝝ. attribuit poſſibili intellectui pati ab intelligibili: ſuſcipere ſpecies ītelligibiles: eē ī potētia ad eas: cōꝑarat ēt eum tabule in qua nihil eſt ſcriptum que qͥdem omnia non pn̄t dici de preparatōe: ſed d̓ ſubiecto p̄parato: eſt igitur cōtra intentōem Aꝝ: ꝙintellectus poſſibilis ſit p̄paratio ip̄a. ¶ Ad hecagens eſt nobilior patiente ⁊ faciens facto ſicut actus potentia. quanto āt aliqͥd ē īmat̓ialius tantoeſt nobilius: non poteſt igitur effectus eſſe īmat̓ialior iſta cauſa. omīs aūt vtus cognoſcitiua in quātum eſt huiuſmodi ē īmat̓ialis. vnde ⁊ de ſcnſu qͥeſt infimus in ordine v̓tutum cognoſcitiuaruꝫ dicAꝝ. ī ſcd̓o de aīa ꝙ ē ſuſceptiuus ſenſibilium ſperum ſine materia: īpoſſibile ē igitur a cōmixtiōeelementorum cauſari aliquā v̓tutē cognoſcitiuā:intellectus auteꝫ poſſibilis ē ſuprema v̓tus cogͦſcitiua in nobis: dic̄. n. Aꝝ. in. iij. de aīa qd̓ ītellectuspoſſibilis eſt quo cognoſcit ⁊ intelligit aīa: ītellectus igitur poſſibilis non cauſatur ex cōmixtioneelementoꝝ. ¶ Amp̄. ſi principium alicuius oꝑationis ab aliquibus cauſis procedit oꝫ operatōeꝫillam non excedere cauſas illas cum cauſa ſecūdaagat v̓tute prime. operatō autem aīe nutritiue ētexcedit v̓tutem qualitatum elementarium: ꝓbatenim Aꝝ. in ſecūdo de aīa ꝙ ignis non eſt cā augmenti: ſed cōcauſa aliquo mō principalis autemcauſa eſt aīa: ad quam cōparatur calor ſicut īſtrumētū ad artificē: nō igitur pōt aīa vegetabilis produci ex cōmixtione elementorum: multo igit̉ minus ſenſus ⁊ intellectus poſſibilis. ¶ Item intelligere eſt quedam operatio ī qua īpoſſibile eſt cōicare aliquod organum corporeū. hec autē oꝑatōattribuit̉ aīe vel ēt hōi: dr̄ .n. ꝙ aīa ītelligit vel hōper aīam: oꝫ igitur aliqd̓ pͥncipium ī hoīe eē a cōpore non d̓pendens ꝙ ſit pͥncipium talis operatonis. preparatō aūt ſequens cōmixtōem elemētoꝝa corpore dependet manifeſte: non eſt igitur p̄paratio tale pͥncipium. ē autem intellectus poſſibiliſdicit n. Aꝝ. in. iij. de aīa ꝙ ītellectus poſſibilis eſt