Secūdus.

ſicut Aꝝ. probat in ſcd̓o lib. d̓ celo: qd̓ ſi ſtelle mouerentur motu progreſſiuo ad moduꝫ animaliuꝫꝙ naͣ dediſſet eis organa motus ꝓgreſſiui: ſꝫ oꝑatio intellectus poſſibilis cōpletur per organa corporea in quibus neceſſe eſt eē fantaſmata: nā igit̉intellectū poſſibilem corporeis vniuit organis: nōeſt igr̄ ẜm eſſe a corpore ſeꝑatus. ¶ Itē ſi ſit ẜm eēa corpore ſeꝑatuſ: magis intelliget ſubſtātias queſunt a maͣ ſeꝑate ꝙͣ formas ſenſibiles: qꝛ ſūt magisintelligibiles ⁊ magis ei ꝯformes. nō pōt aūt intelligere ſubās oīno a maͣ ſeꝑatas: qꝛ eorū nō ſūt aliqua fantaſmata. hic aūt intellectus nequaqͣꝫ ſinefantaſmate intelligit: vt Aꝝ. dicit in. iij. de aīa: ſūtenin: ei fantaſmata ſicut ſenſibilia ſenſui ſine qͥbꝫſēſus n̄ ſentit: n̄ ē igitur ſubā ſeꝑata a corꝑe ẜm eē¶ Ad hec: in oī gnē tantū ſe extēdit potētia paſſiua quātū potētia actiua illus generis: vn̄ nō eſt aliqua potētia paſſiua ī naͣ cui nō reſpōdeat aliquapotētia actiua naͣlis: ſꝫ ītellectꝰ agens nō facit intelligibilia niſi per fantaſmata: ergo nec intelletꝰ poſſibilis mouetur ab alijs intelligibilibus niſi a ſpēbus a fantaſmatibus abſtractis: ⁊ ſic ſubſtātias ſeparatas intelligere non poteſt. ¶ Amp̄. in ſubſtātijs ſeparatis ſunt ſpecies rerum ſenſibilium intelligibiliter per quas de ſenſibilibus ſcientiaꝫ habent: ſi igitur intellectus poſſibilis intelligit ſubſtantias ſeparatas: in eis acciperet ſenſibilium cognitionem: non ergo acciperet eam a fantaſmatibus: quia natura non abundat ſuperfluis ¶ Sꝫautem dicatur ꝙ ſubſtantijs ſeparatis non adeſtcognitio ſenſibilium: ſaltem oportebit dicere ꝙeis adſit altior cognitio: quam oportet non deeſſe intellectui poſſibili ſi predictas ſubſtantias ītelligit: habebit igitur duplicem ſcientiam: vnam ꝑmodum ſubſtantiarum ſeparatarum: aliam a ſeſibus acceptam: quarum altera ſuperflueret. ¶Preterea intellectus poſſibilis eſt quo ītelligit anima ut dicitur in. iij. de anima: ſi igitur intellectꝰpoſſibil̓ ītelligit ſubās ſeparatas ⁊ noſ intelligimꝰeas: quod patet eſſe falſum: habemus enim nosad eas ſicut oculus noctue ad ſolem ut Aꝝ. dicitHis aūt rn̄detur ẜm poſitiōeꝫ p̄dictā. Intellectusn. poſſibilis ẜm ꝙ eſt in ſe ſubſiſtens intelligit ſubſtatias ſeꝑatas ⁊ ē in potētia ad eas ſic̄ diaphonūad lucem ſcd̓m autem ꝙ continuatur nobis a pͥncipio eſt in potentia ad formas a fantaſmatibusabſtractas. Unde nos a principio non intelligimus per eum ſubſtantias ſeparatas: ſed hoc ſtarenon poteſt: intellectus enim poſſibilis ex hoc dicit̉ẜm eos continuari nobis ꝙ perficitur per ſpeciesintelligibiles a fantaſmatibus abſtractas: priꝰ igit̉eſt conſiderare intellectū vt in potentia ad huiuſmodi ſpecies qͣꝫ vt continuetur nobis: non igiturper hoc ꝙ cōtinuatur nobis eſt in potentia ad hꝰmodi ſpecies. ¶ Preterea ẜm hoc eſſe in potētia

ad predictas ſpēs non eſſet ei ẜm ſe conueniens: ſꝫper aliud: per ea autē que non conueniunt alicurẜm ſe non debet aliquid diffiniri: non igitur ratiointellectus poſſibilis eſt ex hoc qd̓ in potentia eſtad predictas ſpecies vt diffinit ipſum Aꝝ. in t̓tiode aīa. ¶ Adhuc īpoſſibile ē intellectū poſſibileꝫſil̓ multa intelligere niſi vnū per aliud intelligat:non enī vna potentia ſil̓ pluribus actibus perficitur niſi ẜm ordinem: ſi igitur intellectus poſſibilisintelligat ſubſtātias ſeparatas ⁊ ſpēs a fantaſmatibus abſtractas: oꝫ ꝙ vel intelligat per ſpecies hꝰmodi ſubās ſeparatas vel ecōuerſo. qd̓cūqꝫ autēdetur ſequitur qd̓ nos intelligimus ſubās ſeparatas: qꝛ ſi nos intelligimus naturas ſenſibiliū in ꝙͣtum intelligit eas intellectus poſſibilis. intellectusāt poſſibil̓ intelligit ſubās eas ꝑ h̓ ꝙ ītelligat ſeꝑatas: ⁊ ſil̓icer nos intelligemus: ⁊ ſil̓r ſi ſit eꝯuerſo.hoc autem eſt manifeſte: falſum: non igitur intellectus poſſibilis intelligit ſubſtantias ſeparatas: non eſt igitur ſubſtantia ſeparata.Ꝙ p̄dicta poſitio eſt ꝯͣ ſentētiā Aꝝ. LXI.Ed qꝛ huic pōniAuerrōis preſtare robur auctoritatisnititur ꝓpter hoc ꝙ dicit Aꝝ: ita ſenſiſſe oſtendemus manifeſte ꝙ predicta poſitio eſtꝯͣ ſententiā Aꝝ. primo quidem: qꝛ Aꝝ. in ẜo deaīa diffinit animam dicens qd̓ eſt actus primusphiſici corporis organici ⁊ potentia vitam hn̄tis:⁊ poſtea ſubiungit ꝙ hec eſt diffinitio vl̓r dicta deoī aīa: non ſicut predictus Auerrōis fingit ſub dubitatione hoc proferens vt pꝫ ex exēplaribus grecis ⁊ tranſlatione Boetij. poſtmodū aūt in eodeꝫcapl̓o ſubiungit eē quaſdam partes anime ſeparabiles que non ſunt niſi intellectiue: relinquitur igitur ꝙ ille partes ſunt actus corporis. Nec eſt ꝯtrahoc qd̓ poſtea ſubiungit: de intellectu autem ⁊ ꝑfectiua potentia nihil eſt adhuc manifeſtum: ſedvidetur anime alterum genus eſſe. Non enimper hoc vult intellectum alienare a cōmūi diffinitione aīe ſed a proprijs naturis aliaꝝ partium ſic̄qui dicit ꝙ alterum genus aīalis eſt volatile a greſſibili non auferret a volatili cōem diffinitionemanimalis. vnde vt oſtenderet in quo dixerit alteꝝſubiungit: ⁊ hoc ſolum cootingit ſeparari ſicut ꝑpetuum a corruptibili. Nec eſt intentio Aꝝ. vtꝯm̄. predictus fingit: dicere qd̓ nondum eſt manifeſtum de intellectu vtrū intellectus ſit aīa ſicut d̓alijs principijs n̄ .n. textꝰ vetꝰ hꝫ nihil eſt declaratūſiue nihil eſt dictum: ſed nihil eſt manifeſtum: qd̓iulligendū eſt quantum ad id quod eſt propriuꝫei non quantū ad cōem diffinitionem. Si autemut ipſe dicit aīa equiuoce dr̄ de intellectu et alijs.L

h 2