Secūdus.

ſ. intellige̓: ergo hō habebit altioreꝫ ſpēꝫ vite: ſꝫ vita ē ꝑ aīam: hēbit igit̉ hō altioreꝫ aīaꝫ qua viuitꝙͣ ſit aīa ſenſibilis: nulla āt ē altior ꝙͣ ītellectꝰ: eſtigit̉ ītellectus aīa hoīs ⁊ ꝑ ꝯn̄s for̄a ip̄us. ¶ Adh̓:qd̓ cōſequit̉ ad oꝑationē alicuiꝰ rei non largit̉ alicui ſpēm: qꝛ oꝑatio ē actꝰ ſecūdus: for̄a aūt ꝑ quāaliqͥd hꝫ ſpēm ē actus pͥmꝰ: vnio aūt intellectꝰ poſſibilis ad hoīeꝫ ẜm poſitionē p̄dictā ꝯſeqͥtur hoīsoꝑationē: fit enī mediāte fātaſia qͥ ẜm ph̓m ē motus factꝰ a ſenſu ẜm actū ex tali igit̉ vnione nō ꝯſequit̉ hō ſpēm: nō igit̉ differt hō ſpē a brutis aīalibus ꝑ hoc ꝙ ē ītellectum hn̄s. ¶ Amp̄. ſi homoſpēm ſortit̉ ꝑ hoc ꝙ ē rōnalis ⁊ intellectū hn̄ſ: quicūqꝫ ē in ſpē hūana ē rōnalis ⁊ ītellectuꝫ hn̄s: ſedpuer etiā an̄qͣ ex vt̓o egrediat̉ ē in ſpē hūana in qͦtn̄ nōdum ſūt fātaſmata q̄ ſūt ītelligibilia actu: n̄eſt igit̉ homo ītellectū hn̄s ꝑ hoc ꝙ intellectꝰ cōtinuatur hoī mediāte ſpē intelligibili cuius ſubiectum eſt fanſma.Ꝙ homo ſortitur ſpeciem per intellectum paſſiuum ⁊ intellectum poſſibilem..LX.Is aūt rōibuſ obAuiatur ẜm p̄dictā pōneꝫ. Dicit .n. predictꝰ. Auerrōis ꝙ hō differt ſpecie abrutis ꝑ ītellectū quē Aꝝ. vocat paſſiuū qͥ eſt ipſa vis cogitatiua q̄ eſt ꝓpͥa hoī: loco cuiꝰ alia aīalia hn̄t quādaꝫ eſtimatiuā naturalē. Puiꝰ aūt cogitatiue v̓tutis ē diſtīguere ītētiones īdiuiduales ⁊ꝯꝑare eas ad īuicē: ſic̄ ītellectus qͥ eſt ſeꝑatꝰ ⁊ īmixtus ꝯꝑat ⁊ diſtinguit int̓ ītentiones vl̓es: ⁊ quia ꝑhanc v̓tutē ſil̓ cū imaginatiua ⁊ meōratiua preparātur fātaſmata ut recipiant actionē ītellectꝰ agētis a quo fiūt intelligibilia actu: ſic̄ ſunt aliq̄ artesp̄parates mat̓iā artifici pͥncipali. iō p̄dicta virtusvocatur noīe ītellectꝰ ⁊ rōnis de qͣ medici dicūt ꝙhꝫ ſedē ī media cellula capitis: ⁊ ẜm huiꝰ diſpōnev̓tutis differt hō vnus ab alio in īgenio ⁊ ī alijs q̄ꝑtinēt ad ītelligēdū: ⁊ ꝑ vſum huiꝰ ⁊ exercitiū acqͥrit homo hītum ſcīe: vnde habitꝰ ſcīaꝝ ſunt inhoc ītellectu paſſiuo ſicut ī ſubiecto: ⁊ hic intellectus paſſiuus a pͥncipio adeſt puero ꝑ quē ſortiturſpēm hūanam anꝙͣ actu intelligat. Ꝙ aūt hec ſitfalſa ⁊ abuſiue dicta euidēter apparet: operatōesn. vite cōꝑātur ad aīam ut actus ſecūdi ad pͥmūvt patet ꝑ ph̓m in. ij. de aīa: actus aūt pͥmꝰ ī eodeꝫprecedit tꝑe actū ſcd̓m: ſicut ſcientia ē an̄ ꝯſiderare: in quocūqꝫ igitur inuenitur aliqua oꝑatio viteoꝫ in eo ponere aliquā partē aīe q̄ comparat̉ ad illam oꝑationē ſicut actꝰ primus ad ſcd̓m: ſed hōhꝫ ꝓpriā oꝑatōem ſupra alia aīalia .ſ. intellige̓: etrocinari que ē oꝑatio hoīs in ꝙͣtū hō eſt: vt Aꝝdicit in .i. ethicorū: ergo oꝫ in hoīe pone̓ aliquod

pͥncipium quod propͥe dat ſpeciem homini qd̓ ſehabeat ad intelligere ſicut actus primus ad ſcd̓ꝫ.hoc āt non poteſt eſſe intellectus paſſiuus p̄dictꝰ:qꝛ pͥncipium predicte operationis oꝫ eſſe impaſſibile ⁊ non mixtū corpori vt ph̓s ꝓbat: cuius ꝯriūapparet d̓ intellectu paſſiuo: non igitur ē poſſibile ꝙ per v̓tutem cognitiuam que dr̄ intellectꝰ paſſiuus hō ſpēm ſortiatur per quā ab alijs aīalibuſdifferat. ¶ Adhuc ꝙ eſt paſſio partis ſenſitiue n̄poteſt pone̓ in altiori genere vite ꝙͣ ſit vita ſenſitiua: ſicut quod eſt paſſio aīe nutritiue n̄ ponit inaltiori genere vite ꝙ ſit vita nutritiua. cōſtat autēꝙ fantaſia ⁊ huiuſmodi potentie q̄ ad ipſā cōſecūtur ut memoratiua ⁊ cōſil̓es ſūt paſſiones ꝑtꝭ ſenſitiue: vt ꝓbat ph̓s in lib. de memoria: non igiturper predictas v̓tutes vel aliquā earū aīal aliquodpoteſt poni in altiori gene̓ vite ꝙͣ ſit aīa ſenſitiua.hō āt eſt in altiori gene̓ vite: qd̓ pꝫ per ph̓m in. ij.de aīa: qui diſtinguens genera vite ſuperaddit ītellectiuum qd̓ hōi attribuit: ſenſitiuo qd̓ attribuitcōiter oī aīali: non igitur hō eſt viuens vita ſibi ꝓpria per virtutē cogitatiuā predictā. ¶ Amp̄. oēmouens ſe ipſum ẜm ꝙ ꝓbat phus in. viij. phiſic.ꝯponitur ex mouente ⁊ moto. hō aūt ſicut ⁊ aliaaīalia eſt mouens ſe ipſum: ergo mouens ⁊ motūſunt partes ipſius. primū āt mouens in hoīe eſt intellectus. nā ite lectus ſuo intelligibili mouet volūtatem: nec poteſt dici ꝙ ſolus intellectus paſſiuusſit mouens: qꝛ intellectus paſſiuus eſt ſoluꝫ particulariū: in mouendo aūt accipit̉ ⁊ vl̓is opīo queeſt intellectus poſſibilis ⁊ particularis qͥ pōt eſſe ītellectus paſſiui: vt pꝫ per Aꝝ in. iij. de aīa: ⁊ ī. vijethicoꝝ: ergo intellectꝰ poſſibil̓ eſt aliqͣ pars hoie⁊ eſt digniſſimum ⁊ formaliſſimū in ipſo: ergo abeo ſpēm ſortit̉ ⁊ non ab intellectu paſſiuo ¶ Adhoc intellectus poſſibilis probatur nō eē actꝰ corporis alicuius ꝓpter hoc ꝙ eſt cognoſcitiuus oīuꝫformarū ſenſibiliū in vl̓i: nulla igitur virtus cuiusoperatio ſe extendere poteſt ad vl̓ia oīum for̄aꝝſenſibilium poteſt eſſe actus alicuius corporis. voluntas aūt eſt huiuſmodi. oīum .n. eorum que intelligimus poſſumus habere voluntatem ſaltemea cognoſcendi: apparet etiam actus voluntatis īvl̓i: odimus .n. vt dicit Aꝝ. ī ſua rhetorica ī vl̓i latronum genus. iraſcimur auteꝫ particularibꝰ tm̄:voluntas autem non poteſt eſſe actus alicuius ꝑtꝭcorporꝭ nec conſequi allquam potentiam que ſitactus corporis. oīs autem pars aīe eſt actus alicuius corporis preter ſolū intellectū ꝓprie dictum:igitur volūtas in intellectiua parte eſt. vn̄ ⁊ Aꝝdicit in. iij. de aīa ꝙ voluntas in ratōe eſt. iraſcibilis autem ⁊ concupiſcibilis in parte ſenſitiua ꝓpquod ⁊ actus concupiſcibilis ⁊ iraſcibilis cuꝫ paſſione ſunt. non autem actus voluntatis: ſed cumelectione. voluntas auteꝫ hoīs non ē extrīſeca ab