Secundus.

ex forma ſubſtantiali et maͣ: ex ſubſtātia .n. et accidente non fit ratione vunm: nō .n. eſt eadeꝫ ratiohominis et albi: hoc igitur inqͥrenduꝫ relīquiturvtrū ſubſtātia intellectualis corꝑis alicuiꝰ formaſubſtātialis eſſe poſſit. Uidet̉ āt rōnabiliter ꝯſiderantibꝰ hoc eē īpoſſibile: ex duabus .n. ſubſtātijsactu exn̄tibus n̄ pōt fieri aliqd̓ unū: actꝰ .n. cuiuſlibet eſt id qͦ ab altero diſtinguit̉: ſubſtātia uero ītellectualis ē ſubſtātia actu exn̄s: ut ex p̄miſſis apparet: ſil̓r āt ⁊ corpus: non igitur pōt aliqͥd unumfieri ut vr̄ ex ſubſtātia ītellectuali ⁊ corpore ¶ Adhec. forma ⁊ maͣ in eodē genere cōtinent̉: ōe .n. genus ꝑ actum ⁊ potentiā diuiditur: ſubſtātia āt intellectualis ⁊ corpus ſt̓ diuerſa genera: non igiturvr̄ poſſibile unū eſſe formā alterius. ¶ Amp̄. ōeillud cuius eſſe ē ī maͣ oꝫ eſſe maͣle: ſed ſi ſubſtātiaītellectualis ē forma corporis: oꝫ ꝙ eſſe eius ſit inmaͣ corporali: non .n. eē forme eſt p̄ter eſſe mae: ſeqͥtur igit̉ ꝙ ſubſtātia ītellectualis nō ſit īmaͣlis: vtſupra on̄ſum eſt ¶ Itē īpoſſibile eſt id cuius eē eſtī corꝑe eſſe a corpore ſeparatū: ītellectus āt on̄dit̉a phiſicis eſſe ſeꝑatus a corꝑe: ⁊ ꝙ neqꝫ eſt corpꝰneqꝫ uirtus in corꝑe: nō ē igit̉ ītellectualis ſubſtātia forma corporis: ſic .n. eſſe eius eſſet ī corpore.¶ Ad hec. cuius eſſe eſt cōe corꝑi oꝫ ⁊ oꝑationemcōem eſſe: unūqd̓qꝫ .n. agit ſcd̓m ꝙ ē ens: nec uirtus oꝑatiua rei pōt eſſe ſublimior ꝙͣ eius eſſētia:cum uirtus eſſētie prīcipia cōſeqͣtur: ſi āt ſubſtantia ītellectualis ſit forma corporis: oꝫ ꝙ eſſe eiusſit ſibi ⁊ corpori cōe: ex forma .n. ⁊ maͣ fit aliquidvnum ſimpl̓r: qd̓ eſt ſcd̓m eſſe unū: erit gͦ ⁊ operatio ſubſtātie ītellectualis cōis corpori ⁊ uirtus eivirtꝰ ī corpore: qd̓ ex premiſſis pꝫ eē īpoſſibile.Poſitio platōnis de uniōe anime intellectualis ad corpus.IVII.T his āt et ſimilibus rōnibus aliqui moti dixerunt:ꝙ nulla ſubſtātia ītellectualis pōt eſſe forma corꝑis: ſed qꝛ huic pōni ipſa hoīs naͣ cōtradicere uidebatur: qͥ ex aīa ītellectuali ⁊ corpore vr̄ eſſe cōpoſitus: excogitauerūt qͣſdam uias ꝑqͣs naͣm hoīs ſaluarent. Plato igitur poſuit ⁊ eiꝰſequaces: ꝙ aīa intellectualis nō unitur corpori ſicut forma materie: ſꝫ ſolū ſicut motor mobili dicens aīam eſſe in corꝑe ſic̄ nauta ī naui: ⁊ ſic unioaīe ⁊ corꝑis non eſſet niſi ꝑ cōtactū uirtutis: de qͦſupra dc̄m eſt: hoc āt vr̄ incōueniens: ſcd̓m .n. predictuꝫ contactū non fit aliqͥd unuꝫ ſimpl̓r: ut on̄ſum eſt: ex unione āt aīe ⁊ corporis fit hō: relinqͥt̉igitur ꝙ hō non ſit unum ſimpl̓r: ⁊ ꝑ ꝯn̄s nec ensſimpl̓r ſed ens ꝑ accidēs. Ad hoc āt euitandum:plato poſuit ꝙ hō non ſit aliquid cōpoſitū ex aīa⁊ corpore: ſed ꝙ ipſa aīa utens corpore ſit ho: ſic̄

petrus non eſt aliquid cōpoſitum ex homine ⁊ īdumēto: ſed hō utēs īdumēto. Hoc āt eſſe īpoſſibile on̄ditur: aīal .n. ⁊ hō ſt̓ q̄dam ſēſibilia ⁊ naͣliahoc āt non eſſet: ſi corpus et eius ꝑtes non eſſentde eſſentia hoīs ⁊ aīalis: ſed tota eſſētia utriuſqꝫeſſet aīa ſcd̓m pōnem predc̄aꝫ: aīa .n. non ē aliqͥdſenſibile neqꝫ maͣle: īpoſſibile eſt igitur hoīem etaīal eſſe aīam utentē corpore: non at aliqͥd ex aīa⁊ corꝑe cōpoſitum. Itē īpoſſibile ē ꝙ eoꝝ q̄ ſuntdiuerſa ſcd̓ꝫ eſſe ſit oꝑatio una: dico āt oꝑationēvnā non ex ꝑte eius ī quod termīatur actio: ſꝫ ẜmꝙ egreditur ab agente: multi .n. trahentes nauimvna actionem faciūt ex ꝑte oꝑati: qd̓ eſt unū: ſedtn̄ ex ꝑte trahentiū ſunt multe actiones: qꝛ ſūt diuerſi īpulſus ad trahahendū: cū .n. actio ꝯſeqͣturforma et uirtutē: oꝫ ꝙ quoꝝ ſūt diuerſe forme etuirtutes ⁊ actiōes eſſe diuerſas: ꝙͣuis āt aīe ſit aliqua oꝑatio ꝓpria ī qͣ non cōicat corpus ſicut ītelligere: ſunt tn̄ aliq̄ oꝑatiōes cōes ſibi ⁊ corpori: uttimere ⁊ iraſci ⁊ ſentire ⁊ hꝰ mōi: hec .n. acciduntẜꝫ aliquā trāſmutationem alicuius determinateꝑtis corporisrex quo pꝫ ꝙ ſil̓ ſt̓ aīe ⁊ corporis oꝑationes: oꝫ igitur ex aīa ⁊ corpore unū fieri: ⁊ ꝙ n̄ſint ſcd̓m eē diuerſa: Huic at rōni ſcd̓m platōnisſn̄iam obuiat̉: nihil .n. īcōueniēs ē mouētis ⁊ moti: ꝙͣuis ſcd̓m eſſe diuerſorum eē eundē actum. nāmotus ē ideꝫ qd̓ actus mouētis ſicut a quo ē: moti āt ſicut in quo eſt: ſic igit̉ plato poſuit p̄miſſasoꝑationes eſſe aīe corporiſqꝫ cōeſ vt uidelicet ſintaīe ſicut mouētis: ⁊ corporis ſicut moti: ſed hoc eſſe non poteſt: quia ut probat philoſophus ī ſecūdo de anima: ſētire accidit in ipſo moueri a ſenſibilibus exterioribus: vnde non poteſt homo ſentire abſqꝫ exteriori ſenſibili: ſicut nō poteſt aliqͥdmoueri abſqꝫ mouente: organū igitur ſenſus mouetur et patitur in ſentiendo: ſed ab exteriori ſenſibili: illud autem quod patitur eſt ſenſus: quodex hoc patet: quia carentia ſenſu non patiuntura ſenſipilibus tali modo paſſionis: ſenſus igitureſt uirtus paſſiua ipſius organi: anima igitur ſenſitiua non habet ſe in ſentiendo ſicut mouens etagens: ſed ſicut quo patiens patitur: quod impoſibile eſt eſſe diuerſum ſecundum eſſe a patiente:non eſt igitur anima ſenſibilis ſecundum eſſe diuerſa a corpore animato ¶ Preterea licet motus ſit communis actus mouentis et moti: tamenalia operatio eſt facere motum et recipere motū:vnde et duo predicamenta ponuntur facere ⁊ pati: ſi igitur in ſentiendo anima ſenſitiua ſe habetut agens: et corpus ut patiens: alia erit operatioanime ⁊ alia corporis: anima igitur ſenſitiua habebit aliquam operationem propriam: habebitigitur ⁊ ſubſiſtentiam propriam: n̄ igitur deſtructo corpore eſſe deſinet: anime igitur ſenſitiue etiāirrōnalium animalium erūt immortales: qd̓ qͥdē