Liber
res dicūtur nccͣie ⁊ ꝯtīgentes ſcd̓m potentiā que ēin eis ⁊ non ẜm potentiam dei: ut ſupra on̄ſuꝫ ē:tuꝫ ēt qꝛ deus qui ē īſtitutor naturē nō ſubtrahitrebus: qd̓ eſt ꝓprium naturis earū: on̄ſuꝫ eſt autēꝙ ꝓprium naturis ītellectualibus eſt ꝙ ſint perpetue: vn̄ hoc eis a deo nō ſubtrahetur: ſūt igit̉ ſubſtantie ītellectuales ex omni parte īcorruptibiles.Hinc ē ꝙ ī p̄s. Caudate dn̄m de celis: ꝯnumeratisangelis et celeſtibus corꝑibus ſubiūgitur. Statuit ea in eternū ⁊ ī ſeculū ſeculi: ꝑ qd̓ predictorumperpetuitas deſignatur. Dio. et in. iij. ca. de diui.no. ꝙ ꝓpter diuine bonitatis radios ſubſtiteruntītelligibiles ⁊ ītellectuales ſubſtātie: ⁊ ſūt ⁊ uiuūt⁊ hn̄t uitā indeficienteꝫ et īminorabilē ab uniuerſa corruptione ⁊ generatione et morte mūde exiſtentes ⁊ eleuate ab inſtabili et fluxa uariatione.¶ Utrum ſubſtantia intellectualis poſſit corpori vniri: et per quem modum. VI.Um auteꝫ ſupraon̄ſum ſit ſubſtantiam intellectualēnon eſſe corpus neqꝫ uirtutē aliquāa corpore dependentē: reſtat inueſtigandū utrumaliqua ſubſtātia ītellectualis corpori poſſit uniri.Eſt āt primo manifeſtū ꝙ ſubſtantia ītellectualisnō pōt corpori uniri per modū mixtionis. Quen. miſcētur oꝫ ad inuicē alterata eſſe: qd̓ non contingit niſi in his quorū ē maͣ eadem: ⁊ qͥ pn̄t eē actiua ⁊ paſſiua ad inuicē: ſubſtātie āt ītellectualesnon cōicant in maͣ cum corporalibus: ſūt .n. īmaͣles: vt ſupra on̄ſum eſt: non ſūt igitur corpori miſcibiles. ¶ Ad hec. q̄ miſcentur mixtione iaꝫ facta non manent actu ſed uirtute tm̄: nā ſi actu manerent non eſſet mixtio ſed cōfuſio tm̄: vnde corpus mixtum ex elemētis nullum eorū eſt: hoc autem impoſſibile eſt accidere ſubſtantijs intellectualibus: ſūt .n. incorporales: vt ſupra on̄ſum eſt: nōigitur pōt ſubſtantia ītellectualis uniri corpori ꝑmodum mixtionis. Sil̓r āt pꝫ ꝙ ſubſtantia intellectualis non pōt uniri corpori per modum contactus proprie ſūpti: tactus .n. non niſi corporumeſt: ſunt .n. tangentia quorum ultima ſūt ſiml̓: utpuncta uel linee aut ſuperficies que ſūt corporuꝫultima: non igitur per modum contactus ſubſtatia ītellectualis corpori uniri pōt. Ex hoc āt relinquitur ꝙ neqꝫ continuatione neqꝫ compōne autcolligatione ex ſubſtantia intellectuali ⁊ corporeunum fieri poſſit: oīa .n. hec ſine contactu fieri n̄pn̄t: eſt tn̄ quidam modus contactus quo ſubſtātia intellectualis corpori uniri pōt: corpora .n. naturalia tangendo ſe alterant: ⁊ ſic ad inuicem uniuntur: non ſolum ſcd̓m ultima quantitatis ſed ētſcd̓m ſimilitudinem qualitatis aut forme dum al
terans formam ſuam inprimit in alteratum: ⁊ ꝙͣuis ſi conſiderentur ſolū ultima quantitatis etiaꝫoꝫ ī oībus mutuū eſſe tactū: tn̄ ſi attēdatur ad actionem ⁊ paſſionē: inueniētur aliqua eē tāgentiatm̄: ⁊ aliqua tacta tm̄: corpora .n. celeſtia tanguntqͥdē hoc mō elemētaria corpora in ꝙͣtum ea alterāt: non āt tāgūtur ab eis: qꝛ ab eis nō patiūtur:ſi igitur ſint aliqua tangētia que ī quantitatis ultimis non tāgant: dicētur nihilominus tangere inꝙͣtum agunt: ſcd̓m quē modum dicimus ꝙ cōtriſtās nos tangit: hoc igitur mō tangendi poſſibileeſt uniri ſubſtātiā intetellectualeꝫ corpori ꝑ ꝯtactū: agūt .n. ſubſtātie ītellectuales ī corpora: ⁊ mouent ea: cum ſint īmaͣles ⁊ magis in actu exiſtēteshic āt tactus nō eſt quātitatis ſed uirtutis: vn̄ differt hic tactus a tactu corporeo in rebus: primoqꝛ hoc tactu id qd̓ eſt īdiuiſibile pōt tāgere diuiſibile: qd̓ ī tactu corporeo nō pōt accidere: nā puncto non pōt tangi niſi īdiuiſibile aliqd̓: ſubſtantiaāt ītellectualis ꝙͣuis ſit īdiuiſibilis: pōt tāgere quātitatē diuiſibilem ī ꝙͣtum agit in ipſā: alio .n. mōē īdiuiſibile punctu: ⁊ ſubſtātia ītellectualis: pūctum quidē ē ſicut quātitatis terminꝰ: ⁊ iō hꝫ ſitūdeterminatum ī continuo: ultra quē porrigi nonpōt: ſubſtātia āt ītellectualis eſt īdiuiſibilis quaſiextra genus quātitatis exn̄s: vn̄ nō determinaturei īdiuiſibile aliqͥd quātitatis ad tangendū. Secūdo qꝛ tactus quātitatis eſt ſolū ſcd̓m ultima: tactus at uirtutis eſt ad totum qd̓ tangitur: ſic .n. tāgitur: ſcd̓m ꝙ patitur et mouet̉: hoc āt fit ſcd̓m ꝙeſt ī potentia: potētia at ē ſcd̓m totū ⁊ non ſecundū ultima totius: vn̄ totū tāgitur. Ex quo pꝫ t̓tiadr̄a: qꝛ ī tactu quātitatis q̄ fit ſecūdū extrema: oꝫeē tāgens extrīſecū ei qd̓ tagitur: ⁊ n̄ pōt īcedere ꝑipſū: ſꝫ īpeditur ab eo: tactꝰ āt uirtutis qͥ cōpetitſubſtatijs ītellectualibꝰ cū ſit ad ītima fac̄ ſubſtātiā tangentē eſſe ītra id qd̓ tāgitur ⁊ incedentē ꝑipſā abſqꝫ īpedimēto: ſic igit̉ ſubſtātia ītellectual̓poteſt corpori uniri per contactum uirtutis: queautem uniuntur ſecundū talem contactū nō ſūtunū ſimpl̓r: ſūt .n. unum in agendo ⁊ patiendo:quod non ē eſſe unū ſimpl̓r: ſic .n. dr̄ eē unū qūo⁊ ens: eē āt agēs nō ſignificat eē ſimpl̓r: vn̄ nec eēunū ī agēdo ē eſſe unum ſimpl̓r. Unum aūt ſimpliciter tripliciter dicitur: vel ſicut indiuiſibile: vl̓ſicut continuum: uel ſicut quod eſt ratione unū:ex ſubſtantia autem intellectuali ⁊ corpore nonpoteſt fieri unum: quod ſit indiuiſibile: oportetenim illud eſſe compoſitum ex duobus. Nec iterum ꝙ ſit continuum: qꝛ partes continuiquante ſunt. ¶ Relinquitur igitur inquirenduꝫ utrūex ſubſtantia intellectuali et corpore poſſit fierivnum ſicut qd̓ eſt ratione vnum: ex duobus autēpermanentibus non fit ratione vnum niſi ſicut