Secundus:

eſſe actu: oꝫ ꝙ hoc ꝯtingat per ꝯtrarietatē eorumad īuicem. nā ꝯtraria ſunt q̄ mutuo ſe expellunt:⁊ ꝓpter hoc ozoē qd̓ corrūpitur ꝑ ſe uel hēre cōtrarium: uel eſſe ex cōtrarijs cōpoſitum: neutruꝫāt hoꝝ ſubſtātijs ītellectualibus conuenit: cuiusſignū eſt ꝙ ī ītellectu ea ēt q̄ ẜm ſuā naͣm ſunt contraria deſinunt eē ꝯtraria: albū. n. ⁊ nigrū in intellectu nō ſt̓ ꝯtraria: non .n. ſe expellunt: īmo magis ſe cōſequūtur: ꝑ intellectū .n. unius eoꝝ intelligitur aliud: ſubſtātie igitur ītellectuales non ſuntcorruptibiles per ſe. Sil̓r āt neqꝫ per accn̄s: ſic .n.corrūpuntur accn̄ia et forme nō ſubſiſtētes: on̄ſūē āt ſupra ꝙ ſubſtātie ītellectuales ſūt ſubſiſtētes:ſūt igitur oīo incorruptibiles. ¶ Ad hec. corruptio eſt mutatio q̄dam: quā oꝫ eſſe terminū motusvt in ph̓icis eſt probatū: vn̄ oꝫ ꝙ ōe qd̓ corrūpiturmoueat̉: on̄ſum ē āt in naͣlibus ꝙ oē qd̓ mouet̉ ēeſt corpus: oꝫ igitur ōe qd̓ corrūpitur eē corpus: ſiꝑ ſe corrūpatur: uel aliquā formam ſeu uirtutemcorporis a corpore dependentē ſi corrūpatur peraccn̄s: ſubſtātie āt ītellectuales nō ſūt corpora neqꝫ uirtutes ſeu forme a corpore depēdentes: ergoneqꝫ ꝑ ſe neqꝫ per accn̄s corrūpunt̉: ſūt igitur oīoīcorruptibiles. ¶ Itē ōe quod corrūpit̉: corrūpit̉ꝑ hoc ꝙ aliquid patit̉: nā ⁊ ipſū corrupi ē qd̓daꝫpati: nulla at ſubſtantia ītellectualis pōt pati tali paſſione q̄ ducat ad corruptionem. nā pati recipere quoddā eſt qd̓ āt recipitur a ſubſtātia ītellectuali oꝫ ꝙ recipiat̉ in eo ꝑ modum ipſius .ſ. ītelligibiliter: qd̓ uero ſic in ſubſtātia intellectuali recipitur eſt ꝑficiens ſubſtātiam intellectualē ⁊ noncorrūpens eaꝫ: ītelligibile .n. ē ꝑfectio ītelligentis:ſubſtantia igitur intelligēs ē incorruptibilis. Pre.ſicut ſēſibile ē obiectū ſēſus: ita intelligibile ē obiectū ītellectus: ſēſus āt ꝓpͥa corruptione non corrūpitur niſi ꝑ excellētiam ſui obiecti: ſicut viſusa valde fulgidis ⁊ auditus a ſonis fortibꝰ ⁊ ſic dealijs: dico at ꝓpria corruptione: qꝛ ſenſus corrumpitur ēt ꝑ accn̄s ꝓpter coruptionē ſubiecti: qui tn̄modus corruptionis nō pōt accidere ītellectui: cūnon ſit actus corꝑis ullius q̄i a corꝑ dependens:ut ſupra on̄ſum eſt: pꝫ āt ꝙ nec corūpitur ꝑ excellentia ſui obiecti: qꝛ qui intelligit ualde intelligibilia non minus intelligit minus ītelligibilia ſꝫ magis: intellectus igitur nullo mō eſt corruptibilis.Amp̄. intelligibile eſt ꝓpria perfectio ītellectus:vn̄ intellectus in actu: ⁊ intelligibile in actu ſuntunum: quod igitur conuenit ītelligibili in ꝙͣtumeſt intelligibile oꝫ conuenire ītellectui in ꝙͣtuꝫ huiuſmodi: qꝛ perfectio ⁊ perfectibile ſunt unius generis: intelligibile āt ī ꝙͣtuꝫ eſt ītelligibile eſt neceſſarium ⁊ īcorruptibile: neceſſaria .n. ꝑfecte ſunt ītellectu cognoſcibilia: contingentia uero ī ꝙͣtumhꝰ mōi non niſi deficienter: hetur .n. de eis nō ſcīaſed opīo: vn̄ ⁊ corruptibilium intellectus ſcīaꝫ hꝫ

ẜm ꝙ ſunt incorruptibilia: in ꝙͣtum .ſ. ſunt vl̓ia:oꝫ igitur intellectum eſſe incorruptibilem. ¶ Adhec. vnūqd̓qꝫ perficitur ſecundū moduꝫ ſue ſubſtantie: ex mō igitur perfectionis alicuius rei pōtaccipi modus ſuſtātie ipſius: intellectus āt non ꝑficitur per motū: ſꝫ per hoc ꝙ ē extra motū exn̄sperficitur .n. ſecundū intelltctiuā aīam ſcīa ⁊ prudentia ſedatis permutatiōibus ⁊ corꝑalibus aīepaſſionibus: vt pꝫ per ph̓m in .vij. ph̓icorum: modus igitur ſubſtantie intelligētis eſt ꝙ eſſe ſuū ſitſupra motū: ⁊ per ꝯn̄s ſupra tp̄s: eē at cuiuſlibetrei corruptibilis ſubiacet motui ⁊ tp̄i: īpoſſibile ēigitur ſuſtantiam intelligentem eſſe corruptibilē.¶ Pre. impoſſibile eſt naͣle deſiderium eſſe īane:na .n. nihil facit fruſtra: ſed quodlibet intelligensnaͣliter deſiderat eſſe perpetuum: nō ſolum ut ꝑpetuitur eſſe ſecūdū ſp̄em: ſed ēt ẜm indiuiduuꝫ:qd̓ ſic pꝫ: naͣlis .n. appetitus quibuſdam quidemineſt ex apprehenſione: ſicut lupus naͣliter deſiderat occiſionem aīalium de quibus paſcitur: ⁊ hōnaturaliter deſiderat felicitatem: quibuſdam uero abſqꝫ apprehenſione ex ſola inclinatione naturalium principiorum: qui naturalis appetitus inquibuſdam dicitur: ſicut graue appetit eſſe deorſum: utroqꝫ auteꝫ modo eſt in rebus naturale deſiderium eſſendi: cuius ſignum eſt: quia ⁊ ea quecognitione carent: reſiſtunt corrūpentibus ẜꝫ uittutem ſuorū principioꝝ naturalium: et ea que cognitionem hn̄t reſiſtūt eiſdem ſcd̓m modum ſuecognitionis: illa igitur cognitione carentia quorum principijs ineſt uirtus ad conſeruandum eēperpetuum: ita ꝙ maneant ſemper eadem ẜm numerum naturaliter appetūt eſſe perpetuum etiāẜm idem numero: quorum āt principia non hn̄tad hoc uirtutem ſed ſolū ad cōſeruanduꝫ eē ꝑpetuū ẜm idē ſpē: ⁊ ſic naͣliter appetūt ꝑpetuitateꝫ.hāc igr̄ dr̄iam oꝫ ī his īueniri: qͥbus deſideriū eſſēdi cū cognitiōe ieſt: ut .ſ. illa q̄ non cognoſcūt eſſeniſi ut nūc: deſiderāt eē vt nūc: n̄ āt ſꝑ: qꝛ eē ſepitnū nō appetūt: deſiderat tn̄ eē ſp̄ei perpetuum tn̄abſqꝫ cognitione: qꝛ uirtus generatiua q̄ ad hocdeſeruit p̄ambula eſt ⁊ nō ſubiacens cognitiōi: illa igitur q̄ ipſū eſſe ꝑpetuū cognoſcūt ⁊ app̄hendūt: deſiderāt ipſū naͣli deſiderio: hoc āt cōuenitoībus ſubſtatijs ītellectualibꝰ: oēs igitur ſubſtātieītellectuales naͣli deſiderio appetūt eē ꝑpetuū: gͦ īpoſſibile ē ꝙ eē deficiāt. Ad hec. q̄cunqꝫ īcipiunteē ⁊ deſinunt per eandē potentia: hn̄t utrūqꝫ: eadem .n. eſt potētia ad eſſe ⁊ non eſſe: ſed ſubſtātieītellectuales non potuerunt incipere eſſe niſi perpotentiam primi agentis: non enim ſunt ex materia que potuerit prefuiſſe: ut oſtenſum eſt: igiturnec eſt aliqua potentia ad n̄ eē eaꝝ niſi ī pͥmo agēte ẜm ꝙ pōt non influere eis eſſe: ſed ex hac ſolapotentia nihil poteſt dici corruptibile: tum quia