Secundus.
enim hec duo eſſe genera: ſub quibus oīa alia cōprehēderētur: ut pꝫ per ph̓ꝫ ī primo metha. Hosat ātiquiſſimorū ph̓oꝝ errores qui ēt ſūt ꝑ poſteriores ph̓os ſufficienter excluſi quidā ꝑuerſi ſēſuſhoīes doctrine xp̄iane adiūgere preſūpſerunt: qͦꝝprimꝰ fuit Martion a quo martioniſte ſt̓ dicti: qͥſub noīe xp̄iano hereſim ꝯdidit: opīatꝰ duo ſibidiuerſa principia: quē ſecuti ſt̓ cerdoniani: ⁊ poſtmodū manichei qͥ hūc errorē maxīe diffuderūt.¶ Ꝙ cā diſtinctionis rerum non eſt ſecundorum agentiuꝫ ordo. IXII.X eiſdem ēt oſtēdi pōt: ꝙ reꝝ diſtinctio n̄ cātur ex ordine ſecūdoꝝ agentium ſicut q̄dā dicere uoluerūt. Ꝙ deus cuꝫ ſit unꝰ ⁊ ſimplex facittm̄ unū effectum: qͥ ē ſubſtātia pͥmo creata: q̄ qͥaſimplicitati ꝓprie cāe adeqͣri n̄ pōt: cū n̄ ſit actuspurus: ſed heat aliquid de potētia admixtū hꝫ aliquā ml̓tiplicitatē ut ex ea iō pl̓alitas aliqͣ poſſitꝓdire: ⁊ ſic ſēper effectibꝰ a ſimplicitate caꝝ deficiētibꝰ: dū multiplicātur effectꝰ dr̄ſitas uero reruꝫꝯſtituit̉: ex qͥbus uniuerſū ꝯſiſtit: hec igit̉ poſitiototi reꝝ diuerſitati nō una cām aſſignat: ſꝫ ſingulas cās d̓t̓mīatas effectibꝰ: totā āt diuerſitatē reꝝex ꝯcurſu oīum cāꝝ ꝓcedere ponit ea āt a cāu eēdicimus: q̄ ex ꝯcurſu dr̄ſaꝝ caꝝ ꝓueniunt ⁊ nonex aliqͣ una cā det̓minata: diſtinctio igitur: rerum⁊ ordo uniuerſi erit a caſu. ¶ Amp̄. id qd̓ ē optimum ī rebꝰ creatis reducitur ut in prima cām inid qd̓ eſt optimū ī cāis: oꝫ igitur effectꝰ ꝓportiōales eē cāis: optimum āt in oībus entibus creatis ēordo uniuerſi: ī qͦ bonū vniuerſi ꝯſiſtit: ſicut et inrebus hūanis bonū gentis ē dīnius ꝙͣ bonū uniꝰ:oꝫ igitur ordinē uniuerſi ſicut in ꝓpriā cāꝫ reducere in deū: quē ſupra on̄dimus eſſe ſūmum bonū:non igitur reꝝ diſtinctio in quo ordo ꝯſiſtit uniuerſi cātur ex cāis ſecundis: ſꝫ magis ex intētionecāe prime. ¶ Ad hec. Abſurdū vr̄ id qd̓ eſt optimū in rebꝰ reducere ſicut in cām ī reꝝ defectuꝫoptimū āt in rebus creatis eſt diſtīctio ⁊ ordo ipſoꝝ: ut ꝯn̄ſum eſt: incōueniens igit̉ eſt dicere: ꝙ talis diſtīctus ex hoc cāetur ꝙ ſecūde cāe deficiuna ſimplicitate cāe prime. Itē in oībus cāis agentibꝰ ordinatis ubi agit̉ ꝓpter finē: oꝫ ꝙ fines caruꝫſecūdarū ſint ꝓpter finē cāe prime: ſicut finis militaris ⁊ eqͥſtris ⁊ frenifactiue ē ꝓpter finē ciuilis:ꝓceſſus āt entiū a primo ente ē ꝑ actionē ordinatā ad finem: cū ſit per ītellectum: vt on̄ſum eſt: intellectus āt hoīs ꝓpter finē agit: ſi igitur ī ꝓduction rerū ſt̓ aliq̄ cae ſecūde: oꝫ ꝙ fines earum ⁊ actiones ſint ꝓpter finē cāe prime: qͥ eſt ultimus finis ī rebus catis: hic āt ē ordo uniuerſi ꝑtium etdiſtinctio qui ē qͣi ultima forma: non ē igitur di
ſtinctio ī rebꝰ ⁊ ordo ꝓpter actiones ſecūdarū cārū: ſed magis actiones ſecūdaꝝ cārum ſt̓ ꝓpt̓ odinem ⁊ diffinctionē in rebus cōſtituendā. ¶ Adhec. Si diſtinctio ꝑtium uniuerſi ⁊ ordo earū eſtꝓprius effectus cae prime qͣi ultima forma ⁊ optimum ī uniuerſo: oꝫ reꝝ diſtinctionem ⁊ ordinemeē in intellectu cāe prime: in rebus .n. q̄ per ītellectum agūtur forma q̄ in rebꝰ factis ꝓducit̉: ꝓuēita forma ſil̓i q̄ ē in ītellectū: ſicut domꝰ qͥ ē ī maͣ adomo q̄ eſt ī intellectū: forma āt diſtinctiōis ⁊ ordinis n̄ pōt eſſe ī ītellectu agēte: niſi ſint ibi formediſtinctoꝝ ⁊ ordinatorum: ſūt igitur in ītellectudiuino forme diſtīctarū rerum diuerſaꝝ ⁊ ordīatarum: nec hoc ſimplicitati eius repugnat: ut ſupra on̄ſum eſt: ſi igitur ex formis q̄ ſt̓ ī ītellectu ꝓueniāt res extra aīam in his q̄ ꝑ intellectū agūt̉:poterūt a prima cā īmediate cari plura ⁊ diuerſanō obſtāte dīna ſimplicitate: ꝓpter quā qͥdā in p̄dictā pōnem inciderūt. Itē actio agētis ꝑ intellectū terminat̉ ad formā quā intelligit nō ad aliamniſi ꝑ accidēs ⁊ a caſu: deꝰ āt agēs eſt ꝑ intellectūut on̄ſum ē: non pōt igitur eiꝰ actio eſſe caſualis:cuꝫ nō poſſit in ſua actiōe deficere: oꝫ igitur ꝙ ꝓducat effectū ſuum ex hoc ꝙ ipſum effectū intelligit ⁊ intendit: ſed per quā rōnem intelligit unumeffectum: pōt ⁊ multos effectus alios a ſe intelligere: pōt igitur multa cāre ſtatim abſqꝫ medio.Amp̄. Sicut ſupra on̄ſum eſt: virtus dina non limitatur ad unū effectum: ⁊ hoc ex eiꝰ ſimplicitate ꝓuenit: qꝛ ꝙͣto aliqua uirtus ē magis unita: tāto ē magis infinita: ⁊ ad plura ſe pōt extēdere: ꝙāt ex uno nō fiat niſi unum: n̄ oꝫ niſi qn̄ agens adunum effectū determinat̉: nō oꝫ igit̉ dicere: ꝙ qͥadeꝰ ē unꝰ ⁊ oīo ſimplex: ex ipſo ml̓titudo ꝓueniren̄ poſſit niſi mediatibus aliqͥbus ab eius ſimplicitate deficiētibus. Pre. On̄ſum eſt ſupra: ꝙ ſolusdeꝰ pōt creare: multa āt ſt̓ reꝝ q̄ n̄ p̄n̄t procederein eſſe niſi ꝑ creationē: ſicut oīa que nō ſūt cōpoſita ex maͣ ⁊ forma ꝯͣrietati ſubiecta: hꝰ mōi .n. ingenerabilia oꝫ eē: cuꝫ oīs generatio fit ex ꝯtrario⁊ ex maͣ: talia at ſt̓ oēs ītellectualeſ ſubſtātie ⁊ oīacorpora celeſtia ⁊ ēt ipſa maͣ prima: oꝫ igr̄ ponereoīa hꝰ mōi īmediate a deo ſūpſiſſe ſui eē principiuꝫ. Hīc ē qd̓ dr̄ Gen̄. pͥmo. In pͥn. c. de. c. ⁊ t̓. ⁊ Iobxxxvij. Tu forſitā fabricatꝰ es celos qͥ ſolidiſſimiqͣi ere fundati ſūt: Excludit̉ aūt ex p̄dictis opinioAuice. qͥ dicit ꝙ deus intelligēs ſe ꝓduxit unā ītelligentiā prima: in qͣ iā ē potētia ⁊ actus: q̄ in ꝙͣtūītelligit deū: ꝓducit intelligentiā ſecūdam: ī ꝙͣtūuero intelligit ſe ẜm ꝙ eſt in actu ꝓducit aīam orbis: ī ꝙͣtum uero ītelligit ſe ẜm ꝙ eſt in potentia:ꝓducit ſubſtātiā orbis primi ⁊ inde ꝓcedēs diuerſitatē reꝝ inſtituit per cās ſecūdas. Excluditur ētopīo quorūdā antiquoꝝ hereticoruꝫ: qͥ dicebantdeū non creaſſe mundū: ſꝫ angelos: cuius erroris