Secundus

remotiſſima: talia eſſe oꝫ ad hoc ꝙ ſit ordo rerūcompletus vt in eis non ſit potentia ad nō eſſe: talia autē ſunt neceſſaria abſolute: ſic igitur aliquacreata de neceſſitate habet eſſe. Sciendū eſt itaqꝫꝙ ſi rerū creatarum uniuerſitas conſideretur prout ſunt a primo principio inueniuntur dependerex uoluntate non ex neceſſitate principij niſi ncc̄itate ſuppoſitionis ut dictuꝫ eſt. Si v̓o comparentur ad principia proxima inueniuntur ncc̄itatēhabere abſolutam: nihil .n. prohibet aliqua principia non ex ncc̄itate produci quibus tn̄ poſitis d̓neceſſitate ſequitur talis effectus: ſicut mors anīalis huius ncc̄itatē abſolutā habet propter hoc ꝙiā ex ꝯͣrijs eſt cōpoſitū ꝙͣuis ip̄m ex ꝯͣrijs componi non fuiſſet neceſſarium abſolute. Similiter autem ꝙ tales rerum nature a deo producerent̉ uolūtarium fuit: ꝙ autem eis ſic ſtatutis aliquid proueniat uel exiſtat: abſolutā ncc̄itatem hꝫ. Diuerſimode autem ex diuerſis cāis neceſſitas in rebꝰ creatis eſt. nā qꝛ ſine ſuis eſſentialibus pͥncipijs queſunt maͣ ⁊ forma res eſſe nō poteſt qd̓ ex rōne prīcipioruꝫ eēntialiū rei competit: abſolutam neceſſitatē in omnibus neceſſe eſt habere. Ex his autēprincipijs ẜm ꝙ ſūt eēndi principia tripliciter ſūitur nccͣitas abſoluta ī rebus. Uno qͥdem mō ꝑ ordinem ad eē eius cuius ſunt: ⁊ qꝛ maxeria ẜꝫ id qd̓eſt ens in potentia ē: quod āt poteſt eē poteſt etiā⁊ nō eſſe: ex ordine materie neceſſario res aliquecorruptibiles exiſtunt ſicut aīal quod ex cōtrarijscompoſitum eſt: quia eius materia contrarioruꝫeſt ſuſceptiua. forma autem ẜm id quod eſt: actꝰeſt: ⁊ per eam res actu exiſtunt: vnde ex ipſa ꝓunit ncc̄itas ad eē in quibuſdam: quod cōtingitulqꝛ res ille ſunt forme non in materia: ⁊ ſic non eſtin eis potentia ad non eſſe: ſed per ſuam formaꝫſemꝑ ſunt in v̓tute eēndi ſicut eſt in ſubſtantijs ſeꝑatiſ: uel qꝛ forme reꝝ ſua ꝑfectione adequant totam potentiaꝫ materie: ut ſic non remaneat potētia ad aliā formam nec per ꝯn̄s ad nō eſſe ſicut ēin corporibus celeſtibus: in quibus uero forma n̄complet totā maͣe potentiaꝫ: remanet adhuc maͣin potētia ad aliā formā: ⁊ iō nō ē ī eis neceſſitaseēndi: ſed v̓tus eēndi cōſeqͥtur in eis uictoriā for̄eſuꝑ materiā ut pꝫ in elemētis ⁊ elemētatis: fōman. elemēti non attingit maͣm ẜm totū eius poſſe.non .n. fit ſuſceptiua forme elemēti uniꝰ niſi perhoc ꝙ ſubijcitur alteri ꝑti ꝯͣrietatis: forma veromixti attīgit maͣm ẜm ꝙ diſponitur per det̓mīatū modū mixtionis: idē āt ſubiectum oꝫ eē ꝯͣrioꝝ⁊ medioꝝ oīum que ſunt ex cōmixtione extremorum: vn̄ manifeſtū eſt ꝙ oīa que uel contrariumhabēt uel ex ꝯͣrijs ſunt: corruptibilia ſunt: q̄ autēhmōi non ſūt ſempiterna ſūt niſi per accn̄s corrūpantur: ſicut forme que non ſubſiſtunt ſed eſſe earum eſt per hoc ꝙ inſunt maͣe. Alio modo ex pͥn

cipijs eēntialibus eſt ī rebus abſoluta neceſſitas ꝑordinē ad ꝑtes mat̓ie vl̓ forme ſi ꝯtingit hmōi pͥncipia ī aliqͥbus n̄ ſimplicia eſſe: qꝛ .n. materia ꝓpͥahoīs ē corpꝰ ꝯmixtū ⁊ ꝯplexiōatū ⁊ orgāizatū: neceſſariū ē abſolute homīeꝫ qd̓libet elemētoruꝫ ⁊humoꝝ ⁊ organoꝝ pͥncipaliū in ſe hr̄e: ſimilit̓ ſihomo ē aīal rōnale ⁊ mortale: ⁊ hec ē natura uelforma hoīs. nccͣium eſt ip̄m ⁊ aīal rōnale eſſe.Tertio v̓o ē in rebus neceſſitas abſoluta ꝑ ordīeꝫpͥncipiorū eſſentialium ad ꝓpͥetates ꝯn̄tes mat̓iā⁊ formā: ſicut neceſſe ſerrā qꝛ ex ferro eſt durā eē⁊ hoīem diſciplīe ꝑceptibilē eſſe. Neceſſitas veroagētis ꝯſideratur ⁊ ꝙͣtum ad ipſū agere ⁊ ꝙͣtū adeffectum ꝯſequētem: pͥma aūt neceſſitatis cōſideratio ſimilis eſt neceſſitati accn̄tis quem habet expͥncipijs for̄alibus: ſicut .n. alia accidētia ex neceſſitate pͥncipioꝝ eēntialiū ꝓcedūt ita ⁊ actio ex neceſſitate for̄e ꝑ quā agēs ē actu: ſic .n. agit ut actueſt. Differenter tamen hoc accidit in actione que īipſo agente manet ſicut intelligere ⁊ uelle. ⁊ ī action que in alterum tranſit ſicut calefacere: nā inprimo genere actionis ſeqͥtur ex forma per quaꝫagens fit in actu neceſſitas actionis ipſius: qͥa adeius eē nihil extinſecū requiritur in ꝙ actio terminetur cum enim ſenſus fuerit factus in actu ꝑ ſpeciem ſenſibilem neceſſe eſt ip̄m ſentire: ⁊ ſil̓r cū intellectus eſt in actu per ſpeciem intelligibilem. Inẜo autem genere actionis ſequitur ex forma neceſſitas actionis in ꝙͣtum ad v̓tutem agendi: ſi enimignis eſt calidus neceſſarium eſt ip̄m habere v̓tutem calefaciendi: tamen non neceſſe eſt ip̄ꝫ calefacere eo ꝙ ab extrinſeco impediri poteſt nec ad ꝓpoſitum differt utrum agens ſit unus tm̄ ad actōnes ſufficiens per ſuam formā: uel oporteat multos agentes ad unam actionem agendam congregari ſicut multi hoīes ad trahendā nauī: nam oēſſunt ut unus agens qui fit actu per adunationemeorum ad actionem unam. neceſſitas autē que ēa cā agente uel mouente in effectu uel moto nontantum depēdet a cauſa agente ſed etiā a ꝯditione ipſius moti ⁊ recipiētis actionē agentis cui velnullo modo īeſt potētia ad recipiēduꝫ talis actionis effectū ſicut lane ut ex ea fiat prora: uel ē potētia īpedita ꝑ contraria agentia nel ꝑ ꝯtrias diſpoſitiones inherētes mobili aut formas motori ip̄edimēto qua fit v̓tus agentis ī agendo: ſicut ferruꝫnon liq̄fit a debili calido: oportet igiturad hoc ꝙſeqͣtur effectꝰ: ꝙ ī paſſo ſit potentia ad recipiēduꝫ⁊ in agente ſit victoria ſupra paſſum ut poſſit ip̄ꝫtrāſmutare ad ꝯͣriam diſpoſitionē: ⁊ ſi q̇deꝫ effectus ꝯſequēs in paſſum ex victoria agentis ſupraip̄m fuerit ꝯͣria naturali diſpoſitioni patientis e̓itneceſſitas violētie: ſicut cum lapis dijcit̉ ſurſū. Siv̓o non fuerit ꝯͣria naturali diſpoſitioni ip̄ius ſubiecti non erit neceſſitas violentie ſed ordinis naͣlis

f4