ad meā inſtantiā ſicut incēſum dirigi ī cōſpectu ſuo. niſi vos duceret audiēdos. Nūqͣꝫ vobis talē afferret cōfuſionē. vt vos vacuos a ſe repelleret. Que etiaꝫ eſſet illa vr̄afelicitas ſi n̄ replereret̉ deſideriū vr̄m in oībus quę expoſtulatis.¶ Dhuc p̄ſumā amplius ⁊ dicā. ꝙ deꝰIper os veſtrū ⁊ per veſtrā doctrinammandatū mihi dedit vt ad ip̄m ⁊ ad vos/ſit meū refugiū in omnibꝰ neceſſitatibꝰ meis. Cum igit̉ hͦ p̄ceꝑit deus ⁊ ſub hac fiducia vos interpello. quo modo credi poteritꝙ vnū iubeat ⁊ alterū faciat. atqꝫ ita mihinō ſuccurratis? Iubet quippe ꝑ voſipſosvt ſemꝑ ſit ſpes mea in ſuaꝫ bonitatē. ⁊ itavtiqꝫ eſt. in tantū vt etiā ſi me occidere voluerit/ nihilominꝰ ſperabo in ip̄m. non igitur ob aliud vult me ponere ſpem in ſuumauxiliū. niſi quia vult ſuū ⁊ veſtrū auxiliūpetenti/ aſſiſtere. Qd̓ ſi mihi quis dixerit.hoc intelligendū eſſe dūmodo bona ⁊ ſancta ſit hec ſpes mea ⁊ nihil cōtra mandataeius admiſero. Heu me hoc eſt p̄cipuū. ꝓpter qd̓ bonū arbitror ponere in dn̄o deoſpem meā. ⁊ eius inniti auxilio vt videlicꝫſuo munere mihi ſit ꝑſeuerantia in obſeruantia mandatoꝝ ſuoꝝ. ⁊ tandem in extremis inueniar in gr̄a ſua. ⁊ in ſuo ſeruitio.Et ſi nō concedet̉ hec mihi gratia intuitup̄cū mearū/ ſaltē concedet̉ ꝓpter diuinū mādatum quo ſtimulor ad petendū.Onſidero inſuper ꝙ ſi veſtrum quilibet vnius diei indultum ſeu remiſſionem impetrauerit/ magnis abundabodiuitijs. Minime autē difficile eſt ita impetrare īmo longe plus qͣꝫ petere p̄ſumereꝫquoniā et ſi magna recipere nō merui/ veſtra tamen largitas expoſcit vt magna mihi tribuant̉. ſed ⁊ mea ingens neceſſitas p̄ſidium magnū efflagitat nō alibi qͣꝫ apudvos inueniendū. ¶ Qd̓ ſiquis dixerit hācelemoſynam bonis operibꝰ ⁊ legitimis advos obſequijs eſſe mihi conſequendā. Reſpondeo ꝙ iam eſſet elemoſyna quodāmodo vendita nō donata. qͣꝫuis tamen etiamid modicuꝫ honoris qd̓ vos interpellansmeqꝫ ſubijciens ⁊ humilians vobis impēdo quodam iure poſtulat vt quadam viciſſitudine mihi ſuccurratis. atqꝫ ita nō invanum ſpem meam atqꝫ refugium in vobis poſuerim. ¶ Fateor quidem ne nō cōdignum ad vos habere honorē ⁊ amoremſed debilis ſum viribꝰ ⁊ facultatibꝰ inops.

De modico autē modicuꝫ grate ſuſcipiendum eſt. Itaqꝫ dum ero locupletior in donis ſpiritualibꝰ. abundātius ⁊ opulentiori corde vos honorabo vos amabo. ¶ Dico inſuper ꝙ noui perſonas aliquas abſqꝫlr̄is/ etate etiam iuuenes. quarū conuerſatio ab vtero fuit in campis. que nihilominus ex vehementi affectu largiendi alijsdum ſibi nihil donanduꝫ adeſſe viderent/voluerunt id vaſculum in quo ſepeliri debuerant in elemoſynam conuerti ſeqꝫ nudas in terram proijci ⁊ exponi vermibus.fuit hoc nobile teſtamentum. Qd̓ ſi vnaparua ſcintilla caritatis. tantum opus hicdeorſum valuit efficere tantamqꝫ ſuſcitareflāmam exterius ad ſubuentionē alteriusquid queſo eſſe debebit apud veſtrā abundantiſſimā ardentiſſimāqꝫ caritatem circanos pauperes. qualē emittet ille ignis flāmam. quale inſuper opus demonſtrabit?¶ Conuerto p̄terea conſiderationē mentis ad illam veſtrā caritatē atqꝫ largitatemquā dum hac mortali vita fungebaminierga pauperes habuiſtis. vnde magnū certiſſimūqꝫ auſum concipio ad vos interpellandum. ſperans vtiqꝫ mihi venire deſuꝑauxilium. Cum indubie nō diminuta ſitper gloriam veſtra caritas. īmo ineſtimabiliter aucta ⁊ ꝑfecta. Et ſi enī vobis deſitmiſeria; mīa tamen adeſt. cum illi ſitis propinquiſſime iuncti/ cui ꝓpriū eſt ꝑcere ⁊ miſereri ¶ Non ſufficeret tempus nec linguaaut intelligētia illa numerare pietatis oꝑaque vobis veſtra ſuaſit caritas erga pauperes exercere. Que enī egritudo miſeria autpauꝑtas inuaſit homines/ cui mox nō eſſetis p̄ſidio/ ſanādo ſuccurrendo. famē ſitimalgorem patiendo vt alios paſceretis ⁊ reficeretis. Alter veſtrum ſeip̄m in ſeruū venūdauit vt filium pauperis vidue de manibus hoſtium liberaret. Alter ſe mortispericulo commiſit vt hinc alium eriperet.Alter diuiſit veſtem qua indutus erat hyeme profunda vt alium nudum hinc tegeret. Alij nec metu mortis īminentis a pietate ſepulture mortuorum aut viſitationecaptiuorum retrahi potuerunt. Alij tantogratie priuilegio donati ſunt vt etiaꝫ vitafuncti de ſuis corporibꝰ oleum miniſtrent:ſanandis egritudinibus opportunū. Hecautem que loquor non niſi corꝑalibꝰ defectibus ſublenandis deſeruiunt. quos reuera incomꝑabiliter ſuꝑant anime ſpūales

R

S