De mendicitate ſpūali
76
indigentie ac neceſſitates. tāto illis ꝑicl̓oſiores/ quāto corꝑi mortali preeminet aīaīmortalis. ⁊ mors eterna magis timēda eſtqͣꝫ tꝑalis ⁊ tranſitoria. Cum igit̉ nihil vr̄ecaritati iam deꝑierit/ īmo multum accreuerit ꝑfectionis/ quāto magis nūc qͣꝫ tūc ſuccurretis: Succurretis inqͣꝫ mihi vos inſtantiꝰ in tāta neceſſitate requirēti. p̄ſertimcū de his mea ſit ad vos obſecratio que lōge plus diuinū honorē ac veſtrā laudē cōcernūt/ qͣꝫ quelibet corpoꝝ ſubuētio ¶ Etvere ita eſt ꝙ etiā in carne viuētes/ maiorēlonge caritatē ad ſalutem alioꝝ demōſtraſtis qͣꝫ lingua ſufficiat exprimere. Nec etiam quālibet acerbiſſimā penam aut mortis quodcūqꝫ horrēdū genus ꝑhorruiſtis/dum in medijs tormentis/ conſtanter verbum fidei ſalutaris/ p̄dicabatis. ad illuminandū eos qui in tenebris idolatrie ſedebant ad dirigendū pedes eoꝝ in viam pacis. Heu glorioſiſſimi ſancti. iam nec vosmori oportet nec hmōi ꝑſecutores ⁊ tormēta ꝑpeti. ad mihi auxiliū ferendū. ad me ſanandū. ad me illuminandū. ad me deniqꝫdirigendū ꝑ tramitē virtutū. nec aliud circa hoc peto niſi vt tm̄mō ſenſeritis. vel dominū orauaritis/ vt ita fiat quēadmodumfieri deſidero. ⁊ tunc abſqꝫ dubio fiet. ſiquidem nihil vobis denegandū arbitror a patre mīarū. Mala quidē ſum fateor ⁊ vicijsvndiqꝫ irretita. id enī heu nimis experior.Sed deo ꝓtegente/ nō vos ꝑſecuta ſuꝫ. nōvos morti tradidi ⁊ nihilominꝰ etiā ꝓ hisqui vos ꝑſequebant̉ etiā in medijs tormētis dū adhuc eſſetis hic ſuꝑſtites orare cōſueuiſtis. quāto magis nunc ab his ꝑſecutoribꝰ īmunes/ ꝓ me nihil horū conſcia dep̄cari curabitis. Condonate mihi obſecronimiū forſan p̄ſumenti ⁊ magna exaltantiMerito enī inquā mihi vos humiliter acdeuote dep̄canti. aderitis adiutores atqꝫoratores qui iaꝫ tuti in gloria reſidetis. cūetiam veſtra recuſantibꝰ ac ſpernentibꝰ preſidia. vosqꝫ atrociter inſequentibꝰ/ voluiſtis adeſſe propicij.¶ Loquitur animainimicis eā in deſꝑatōꝫ inducere volētibꝰ¶ r O ⁊ vobis ſilētiū indicite. DicitisEcedite a me recedite inimici.enī qꝛ fruſtra ſanctos imploroIfruſtra leuo ī eos oculos meos.qm̄ de numero ſum reproboꝝ. ⁊ eterno dei
iudicio/ dānationi obnoxia. atqꝫ ob id ſancti dei oēs diuinā ſuꝑ hoc volūtatē cognoſcentes/ nulliꝰ momēti me reputant. ⁊ meas p̄ces aure ſurda ſuſcipiūt. O mēdacesatqꝫ infideles hoſtes. quis vos ſuꝑ hoc certiores fecit? Certa quidē eſt hec de vobisſententia. qm̄ irreuocabiliter damnationitraditi eſtis. Circa me certe non ita eſt. qm̄ſi me dānare deus voluiſſet/ iam duduꝫ idfacere potuiſſet. ſiquidē id dudū demerui.niſi mīa eius p̄ueniſſet me. Si etiam medānationi tradendū decreuiſſet. mīme mihi ſuo munere hoc tam vehemens adeſſetpenitendi deſideriū. ſuūqꝫ patrociniū medijs ſanctoꝝ ſuoꝝ interceſſionibꝰ implorandi. Scio profecto quicqͥd vos hoſtesiniqui dixeritis. me nunc in ea adhuc vitaſubſiſtere in qua mihi facultas eſt meā deopropicio ſalutē operari. Nec id mihi dubito futurū ſi in toto corde ſcrutata fuero mādata eius. Scio inſuper id me ſuo munere ⁊ ſuorū ſanctorū p̄ſidijs hoc poſſe adimplere. ¶ Sinite igitur hoſtes nequiſſimiamplius ita me ad deſperationē proſequiquia minime p̄ualebitis ¶ Et qd̓ ampliꝰeſt/ quicqͥd in futurū circa me facere diſpoſuerit. ſua enī ſum. qua pro ſuo vti poteſtlibito inſtitui nihilominꝰ quamdiu gratiatempus ⁊ facultas ad hoc aderunt/ ipſumdiligere optimūqꝫ ac iuſtiſſimum iudicarequod voſipſi omnes inimici veſtra in malo impediente obſtinatione/ minime facere valetis in quo vtiqꝫ veſtri ſtatus deterior extat cōditio. cum ille vobis odio ſit cuipropriuꝫ eſt eſſe ſummū bonū. illūqꝫ iniuſtum ac crudeliſſimū cenſeatis/ quē cōſtateſſe iuſtiſſimū ac pijſſimū. Abſit igit̉ vt vobis ſil̓is fiam. Cur enī ſalui fieri non valetis niſi quia indulgentiam poſtulare nonvultis. Non itaqꝫ ſic faciā/ īmo inceſſanterindulgentiā petam ⁊ requirā. Ip̄e etiā mihi mandatū dedit vt ſpem in ſuo reponaꝫauxilio. quod minime faceret ſi me ſtatuiſſet condēnare. Cur queſo mihi bone voluntatis preberet initium/ cui complemētum dare non vellet? Cur me ad meditatōnem ſui inſuper ⁊ ad ſui cultus deſideriuꝫcōmoneret. ſi nō id me ſemꝑ vſqꝫ in finemvellet eſſe facturā? Idcirco Scitote fallaces inimici/ illi potius quaꝫ vobis fidemadhibebo. nec ab inuocatione ſui patrocinij vllatenus deficiam. Diſcedite itaqꝫhinc et mala veſtra hora huc veneritis et
Z.