De mendicitate ſpūali
ipſum enī ſi volet tibi qd̓ petis largietur.¶ At ego rn̄deo. Que gr̄a queſo ſanctis eſſet habēda. ſi nullo ſuo medio mihi deusper ſeip̄m ſubueniret? Qua inſuꝑ rationegratiaꝝ elemoſynas ad ſuꝑeffluentē menſuram accepiſſent ſancti/ ſi nō inde ceterisindigentibꝰ eſſent diſtributuri? Itaqꝫ hecdei voluntas eſt/ vt ſuos veneremur ſanctos. illos dep̄cantes ⁊ requirētes illiqꝫ nobis ſuccurrāt ſuas nobis donātes ⁊ imꝑtientes gratias. Taleꝫ quidē decet dn̄m/ tales habere elemoſynarios. que videlicet q̄relas verecūdoꝝ pauperū audiāt/ qui ſinemedio principem adire nō audent.Urſus quero. ꝓpter quid me repellitis? Si ꝓpter peccata mea que aduerſum me clamant atqꝫ obijciunt. heu queſodabitis vos potius audientiā fidēqꝫ et fauorem his cruentiſſimis aduerſarijs nonmodo meis verū etiā ⁊ veſtris quos miromodo exoſos habetis qͣꝫ veſtre ſorori paupercule. que vtiqꝫ creatura eſt ⁊ factura deiveſtri ſūmi principis? Exclamant fateor ⁊ſtrepitū magnū veſtris auribꝰ ingerunt aduerſarij iſti ſcꝫ peccata mea. meqꝫ ſibi obligatā aſſerūt/ cū illa cōmiſerim ſintqꝫ operamea. ¶ Silete. ſilete: infideles aduerſarijvos reprobo ⁊ abnego ꝑ vos enī qꝛ nimiūdecepta ſum peniteo. Decepta ſum/ nō demedietate iuſti p̄cij. ſed in toto. Iterū igit̉atqꝫ iterū doleo. vos fugio ⁊ maledico. iuſtumqꝫ bellum aduerſus vos indico. In qͦvtiqꝫ bello mihi debēt eſſe auxilio omnesqui partē dei fouent. eiqꝫ fideliter ſubiectiſunt ⁊ ad fidelitatē tenent̉.Uid queſo gl̓ioſi milites d̓i aliud facere valeo dicite mihi. Si temerariealiqͥd oꝑata ſum. ſi in aliquo exceſſi. heu n̄in vno tātū īmo ī mille milleſies. nō aliudmihi eſt remediū/ qͣꝫ ſine fictōe penitere atqꝫ in poſteruꝫ p̄cauere ⁊ ꝓ poſſe id ꝓſequiqd̓ nouero vro ſil̓ ⁊ meo imꝑatori diſplicere. Hoc aūt faciēdo/ mihi vtiqꝫ eē debetisꝯſortio. cū id fiat in honorē illiꝰ quē tā ſingulariter diligitis atqꝫ honoratis ⁊ id vtiqꝫ ꝯuenienter facere poteritis. ¶ Sed meobijcitis ꝙ minꝰ debito hos ꝑſequor aduerſarios/ īmo ſepiꝰ ꝓditrix exiſto cuꝫ illisrurſus paciſcēdo ⁊ tractādo. illosqꝫ humaniter recipiēdo amando atqꝫ honorando.Ad hoc profecto quid dicam ignoro. Ceſſant omnes allegationes mee. ignominiarubor ⁊ cōfuſio irruūt ſuꝑ faciē meam. In
hoc me fateor ꝯuictā eſſe ⁊ dignā om̄i opprobrio. Hic itaqꝫ nil aliud reſpōdeo. niſiꝙ miſericordiā peto. Miſericordiā inqͣmet indulgentiā. gratiā ⁊ veniā. hoc ſatis ſit.vobisqꝫ hoc rn̄ſum ſufficiat. Si centies apugna fugio ⁊ centies reuertar. veſter iubꝫimꝑator ne repellar. Ueꝝ hec eſt principalis mee petitionis cauſa/ vt veſtro preſidioſic munita ſim ⁊ talē in me ſuſcipiā animūvt amodo nō reuertar ad illius mei aduerſarij ſepe dicti ſcꝫ peccati maledictū cōſortium. ꝙqꝫ ſuis inſidijs ꝓmiſſis ⁊ cautelis/ampliꝰ me nō detineat. aut vi quacūqꝫ ſuperet. Non vtiqꝫ a debili egrota et ꝓſtratavltra vires exigetis. Facile fateor ē de metriūphū ſumere. prona ſum ad deceptōemHec eſt mea miſeria. ⁊ qd̓ plus eſt nō ea diligentia qua deberē/ veſtrū peto ⁊ expectoſubſidiū. īmo in hoc ſum ſomnolēta deſeset inattenta. Et hoc eſt heu vnde ſūme doleo. qd̓ nūc queror ⁊ deploro. hoc eſt pro qͦvos dep̄cor ꝓ quo vr̄is aduoluor pedibꝰ.pro quo vr̄aꝫ interpello gr̄am ⁊ p̄ſidiū poſco vt ex nūc ſim robuſtior magisqꝫ ſolicita ex toto corde ad vos in meis aggreſſibꝰet aduerſitatibꝰ recurrere.¶ Lveſtras diuitias veſtrā gloriā in aliqͥInime opus ē (o glorioſi ſancti deidiminui dū mihi ſuccurritis. Nihil a vob̓peto p̄ter verbū. ⁊ vt ꝓ me apud deū quibꝰopportuna ſaluti mihi ꝓueniāt dignas p̄ces dirigatis. Non arbitror taꝫ anguſtameſſe veſtrā caritatē/ veſtrāqꝫ largitateꝫ. vt hͦmihi denegetis. Incōꝑabilis qͥppe eſt modica illa caritas (ſi vel modica in me ſit) ardenti illi fornaci veſtri amoris. Et tamennemo adeo mihi cenſet̉ alienus etiam ſi iudeus vel gentilis īmo ſi patris aut matrisocciſor. cui corde ſincero ꝑ ſe aut ꝑ aliuꝫ ꝓſe p̄ces ad dn̄m ꝑ me fieri inſtanter reqͥrenti/ nō libenti aīo adqͥeſcerē. Quo igitur pacto ꝓ me apud deū nō intercedetis cuꝫ ſimchriſtiana ⁊ veſtra ſoror in fide ⁊ vos ad idfaciendū inſtantiꝰ interpellem. p̄ſertim cūvos in nullo defenderim? Et ſi offendi. doleo ⁊ veniā peto. Cū profecto talis ac tātaſit veſtra dilectio tā qͣꝫ ampla largitas ⁊ extenſa/ preſumi nō poteſt vt ꝙ tam humiliter ac decenter peto. mihi recuſetis. Qd̓ ſifeceritis/ bene mihi vtiqꝫ erit. qm̄ certa ſuꝫꝙ apud deum infallaciter impetrabitis qͥquid pro me petieritis. Cur enim velletipſe me vos dep̄cari veſtramqꝫ orationem
Q