aperte ſunt? Ueſter ꝓfecto theſaurus ꝓpt̓me mīme decreſceret. Non aderit quiſqͣꝫ exvobis qui ſuſcipiat hanc pauꝑculam alienam ſub ſuo ſaluo ꝯductu que dietim periclitari minatur? Non erit qui ex ꝯpaſſionevel hoſpitē colligat. aut velut vnā ex minimis ancillis ſue familie dignetur aſcribereSatis profecto mihi eſſet ſi ex his vel vnꝰme benigne ſuſciꝑet. ⁊ inter ſuos vltimamſtatueret. Qd̓ ſi in ceteris inuenta ſim viliſſima indigniſſima infeliciſſima. grauiꝰqꝫ ceteris exceſſerim. eo magis veſtrā meisprecibus inclinabitis mīam. ſciētes ꝙ hisnō opus eſt mīa qui carent miſeria. Scioquippe ab altero veſtrū eē dictum. ꝙ vbiabundauit delictū/ ſuꝑabundauit ⁊ gratiaSi me a pedibꝰ veſtris indignāter abijcitis aīaduertite que me velitis eſſe facturā.inſtruite me quo proficiſcar mīam repertura. Scio veraciter nō alibi hoc futurum.Quo igitur diuertā? Incidam in deſperationem? Abſit hoc. Maudatuꝫ enī accepiẜm doctrinas veſtras. etiam vſqꝫ ad nouiſſimū mortis ſuſpiriū/ ſpem haberi debereCertiſſime enī tenete ⁊ credite me a vobisnō diſceſſurā/ etiā totiens quotieus repulſam. donec a vobis aliquid elemoſyne promea pauꝑtate ſuſtentanda ꝑcepero. Qd̓ ſilanguere aut male ꝑire cogar hoc corā veſtris ocul̓ faciā. vr̄is aduoluta pedibꝰ clamans ac veſtrū implorans auxiliuꝫ. Poſſet ne hoc veſtra benignitas admittere. veſtra clementia ⁊ humanitas; eſtimo vtiqꝫꝙ nō. ¶ Cōmemorate vos glorioſi ſanctinō ad veſtrā verecūdiā loquor ſed ad meāingentē neceſſitatem. ꝯmemorate inqͣm ꝙmeas ꝑtes aliqn̄ geſſiſtis. Suꝫ qͥppe nūcin eo carcere in eo exilio in ea pauꝑtatis regione. vbi dū fuiſtis voluiſtis vtiqꝫ libenter aliūde iuuari. aliūde ꝯfortari. Id ergoet vos nūc mihi facite qd̓ tunc vobis fierideſiderabitis. Illā diſtribuite mihi gr̄amque ex gr̄a vobis pridē donata eſt. Qd̓ ſialter vr̄m mihi īproperet ⁊ dicat̉ me longeplus fedatā ⁊ ꝓfundatā in ſceno peccati qͣꝫfuerint illi glorioſi ſancti. fateor ꝓfecto itaeſſe. Sed vn̄ hoc eis? Nō niſi ex gr̄a īdultū eſt. Ex eadē qͥppe maſſa peccati mecū extitere. ꝓni ad malū ab adoleſcētia ſua. niſiſuꝑabūdāti mīa dei fuiſſent p̄ſeruati aūt liberati. Et exinde magis obligant̉ ad gr̄aꝫimpēdendā vt illā eo liberaliꝰ diſtribuantquo largius ⁊ copioſius acceperūt.
¶ Os. quidē eſtis in ſumma proſꝑitate in honore atqꝫ felicitate. Non inuidens loquor īmo veraciter hic plurimumgaudeo. Sed quid factura ē illa veſtra ſoror miſera. degens hic deorſum in tāta miſeria ⁊ tanta neceſſitate? Mire durum eſſetcor veſtrū atqꝫ innaturale niminꝫ/ ſi illamperire ſineretis aut a canibꝰ infernalibꝰ qͥbus vndiqꝫ vallata eſt deuorari. preſertimcū occurrere valeatis. ⁊ ad vos exclamo etextendo manus. lacrimis vndiqꝫ ꝑfuſa veſtrum petens auxiliū. Nō peto vr̄am gloriam aut veſtras diuitias. Eripite me a morte. ⁊ mihi ſatis eſt. Qd̓ ſi veſtraꝫ ſororē hecvos dep̄cantem rēpuleritis. qͣm queſo audietis aut cui alteri benefacietis?I meā miſeriā ⁊ pauꝑtatē nō dignabimini reſpicere. ſaltē obedietis deoſummo veſtro regi atqꝫ imꝑatori. Is fecitet inſtituit vos in ſuos elemoſinarios. quibus incūbit indigentibꝰ neceſſaria imꝑtiri. Specialiter te virgo glorioſa inſtituittheſaurariā gratie. matrē miſcd̓ie nutriceꝫorphanoꝝ. deſolatoꝝ ꝯſolatricē. aduocatam ⁊ cōſultricē. Ad te igit̉ confugio. te requiro ꝑ iſtoꝝ officioruꝫ virtutes/ ne mihideficias in hac diſtricta neceſſitate. Imꝑtire mihi de theſauro gratie. nutri confortaet conſule. etſi nō ꝓpter me cū ſim indiguaomni munere gratie. tamen ꝓpter te ⁊ ꝓptertibi ꝯmiſſum officiū legiti me ẜm inſtitutionem ſummi regis exercendū.Dhuc dico vobis o gl̓ioſi ſancti deioēs. ꝙ apud me ē ſigneiū ſūmi regisad elemoſynā vr̄am ꝑcipiendū. Cognoſcitis haud dubie ſignētū hoc. nō enī ignoratis qm̄ ſine ſpeciali dei inſtinctu/ nec poſſem nec ſcirem ad vos ꝑtingere ꝓ requirendis vr̄is elemoſinis. Nōne ergo veniēs cūſigneto/ a vobis audiri debeo ⁊ veſtraꝫ alimoniā ꝑciꝑe? Infallaciter enī me deus advos mittit. quos nouit huiuſmodi elemoſinis abūdare. Ne igitur me coegeritis adip̄m reuerti ⁊ de veſtra repulſa querelaꝫ exponere. Loquor vt p̄ſumēs/ fateor. ſed neceſſitas mea ꝑte ex vna ⁊ diuina benignitas ex alia me tranſmittūt ad vos. ⁊ hūc auſum ſic loquēdi p̄bent. quoniā vt verū canit ꝓuerbiū. Qd̓ dn̄s ꝯcedit/ nō iure familia denegabit. Liberalis dn̄s liberales habebit ſeruitores. ¶ Sed forſan mihi dicꝫaliquis. Cū deus (vt aſſeris) tibi velit elemoſynam impendi/ ab illo peies. per ſe
leohatrelas.Vripabitis vos potiuꝫiorem his elos mnneis yvos reprobo ⁊ aziteri.
A