Contemplationis
ꝑcipit niſi fumū vel modicā flāmaꝫ facilit̓extinguibilē/ quaſi cōmotꝰ recedit deſtruitaut ꝑ totā domū ꝓijcit ſpargēdo hincindeſtruē lignoꝝ. ¶ Itē merito ꝯꝑat̉ p̄fatus n̄potenti pacifice maturitatē grani ſui ſeminati/ expectare. aut ꝙ ſua plātula inſerta t̓re radices bene figat. ꝓpter moraꝫ aut periculū vl̓ difficultatē quā ꝑcipit talis ¶ Rurſus gerit typū ſimee/ cupienti nucē viridēdeguſtare. ſentiens aūt corticis amaritudinem/ ad nuclei dulcedinē non ꝑducit̉. ſtatim eam a ſe proijcit nō ꝑſeuerans. ¶ Poſtremo aſſil̓atur pigro militi. qui ante ciuitatis obſeſſe captionē ꝑfectā/ tedio affectꝰinde diſcedit. ¶ Uidetis igit̉ ꝙ taliter faciendo aliquis nō ꝑtingit ad apicē mōtisnec ignē habere poterit neqꝫ bladū. Itemnec arborē. neqꝫ nuclei guſtū. nec etiā ciuitatē obtinere. referēdo iſta pūctis iā dictisSic ſimiliter nō poteſt ꝑuenire aliqͥs adꝑfectionē cōtemplationis. ſine forti perſeuerantia.Capitulū. XXXV.Impedimēta plura ne quis montē ꝯtemplationis vſqꝫ ad ſūmū aſcēdere valeat.Temus adhuc modicū in vnoſupradictoꝝ exemploꝝ cōſiderantes factū volētis ad finē mōtis alti atqꝫ pendētis cōſcēdere.Iſte ꝯtinue aſcēdit n̄ redeſcēdēdo ī baſſuꝫQd̓ ſi eū pauſare ꝯtingat. nō incipit progreſſum ſuū a pede montis dicti ſed a locovbi moueri deſijt. Pari mō cupiens poſſidere ꝯtemplatōis ꝑfectionē nō debet quieſcere aūt ſeip̄m arreſtare. qꝛ pauſare eſt redeſcēdere. nō ꝓgredi retrocedere inferiꝰ eſtNec debet etiaꝫ ſemꝑ reinciꝑe a baſſo. ſedvnde receſſit ⁊ vbi dimiſit ¶ Et ꝓpter iſtiꝰꝑſeuerantie abſentiā. tam pauci reꝑiunturqui ad ꝑfectam ꝑtingunt ꝯtemplationemQuā cito enī quidā modum aſcēdētes ſentiunt penā aliquā ⁊ laborē/ credūt ip̄i pauſare. ſicqꝫ retrocedūt inferius ¶ Sunt autem alij nō habētes ordinē. ⁊ modum aſcēdendi nō cuſtodiūt. ſtatim enī volunt ſalire vſqꝫ in altū. non incipiēdo a baſſo ꝑ medium ituri. Baſſum aūt ſeu inferiꝰ huiusmontis/ ꝯſideratio eſt ſuoꝝ peccatoꝝ atqꝫdefectuuꝫ. ¶ Sed reꝑiunt̉ alij collis ſuisimpoſita habētes grādia onera nec hecip̄aabijciūt. ⁊ nihilominꝰ ſic ſe putāt aſcenſuros oīno. Onꝰ aūt iſtud ē occupatio mūda
na ⁊ fortis cogitatio inibi poſita ſeu fixa q̄aīam aggrauat mirabilit̓/ faciēs eā ſꝑ ad ſereuerti ⁊ relabi ſi qn̄ leuauerit ſe ¶ Rurſusquidā ꝓpt̓ mīmas volitātes corā ſe muſcastotū dimittūt. ⁊ ire deſinūt vel redeſcendūtMuſce iſte/ ſunt volātes cogitatōnes. qͥbꝰaīa in ſuo ꝓgreſſu neqͣqͣꝫ debet arreſtari ſeuimpediri ſed vlteriꝰ ꝓcedere. fugādo iſtasa ſe/ manu ſancte indignatōnis. Reꝑiunt̉etiā alij tales muſcas inſequētes. ad modūpueroꝝ pꝰ papiliones currētiū. ¶ Itē ſūtquidā qͥ latratu canū infernaliū ſtatim terrent̉. hoc ē qͣꝫcito ſentiūt tētationē aliquaꝫturpē totū dimittūt. vel certe ſe cū tali occupāt. nitunt̉qꝫ talē expellere ⁊ oēs hmōi tentatōes ⁊ cogitatōes. qd̓ ſepe fieri nō poteſtſed bene pn̄t p̄teriri ſcꝫ eas nō curādo. exēplo ꝑegrini qͥ ad quēlibet latratū canū nōſiſtit pedē. cū ſibi in via talis occurrit latratus. ſed cōcito greſſu/ tanqͣꝫ nō curādo iterꝯtinuat ⁊ ſic ſilent. De quāto enī plꝰ ꝑſiſteret ad ſe defendēdū vel ad eos ꝯpeſcēdum.tāto ampliꝰ latrarēt ⁊ iter ſuū talit̓ ꝑderet.Aliqͥ aūt nō extendūt ſꝑ manū dexteraꝫhuic qͥ eos in altū debet ſubleuare. īmo retrahūt appodiātes ꝯfidētesqꝫ in multitudine diuitiaꝝ ſuaꝝ ⁊ ſue fortitudīs. ideoqꝫnō mirū ſi hmōi cito labunt̉. Propter hocdebet hō ſꝑ extēdere manū ſua ad auxiliuꝫdiuine gr̄e; diffidēdo oīno de ꝓpria ſua potētia. nō p̄ſumēdo ſe poſſe illuc ꝑuenire qͦtēdit ꝑ ſeip̄m ¶ Iteꝝ ſunt alij qͥ putāt ſtatim eē ſe in ſūmo. cū tn̄ adhuc ſint bn̄ ī baſſo. iō aſcēdere diſſimulāt ⁊ dimittūt ⁊ ſic dimittēdo retrocedūt inferiꝰ ¶ Aliqͥ ꝓcedūtvſqꝫ ad altuꝫ. ſed ſtatī efficiunt̉ vane gl̓ioſiſeu gaudioſi. Uidet̉ ip̄is opꝰ ſuū multū bene ꝑegiſſe ⁊ ſuā dietā bene feciſſe. Nec ponūt diligētiā ad ibi ſcꝫ in alto demorāduꝫ.Ergo tales p̄cipitant̉ ſeu ſtatī decidūt. nonaſcēdētes ita velocit̉ ſuꝑiꝰ ſicut vellēt vnaalia vice. Uel forte eis deꝰ nūqͣꝫ auxiliabit̉ad illic aſcēdendū. exigēte hͦ ſuꝑbia eoꝝ etingratitudine ⁊ abuſu ꝯgnitōis habite qd̓eſt horribile ⁊ cā nunqͣꝫ p̄ſumēdi īmo ſꝑ ſetenēdi in ꝓfunda hūilitate. cū ſcꝫ ꝑcipit̉ ꝙhō qͥ deo fuerat tam ꝓximꝰ atqꝫ familiarisin collocutōe ſua ⁊ ſic̄ auicula q̄ ꝯſtruxiſſetnidum ſibi intra celū poſtea deijceret̉ vſqꝫad infernū ſine reuocatōne aut reuerſione¶ Dehinc ſunt aliqui qui cuꝫ viderint ſemodicū altius ceteris in monte iſto. aliosaſpernātur ⁊ derident inferius exiſtentes.
Aa 5
Q
L