De monte
meditādo ſeip̄am vertit diuerſimode. ſcilicet aut meditādo corꝑalia q̄ ſenſibꝰ ꝑcipiūtur exterioribꝰ. aut ad ſeip̄am cogitando.aūt angelos ⁊ eoꝝ ſtatū. aut certe ip̄am deitatē. ¶ Et p̄ſertim dictꝰ Rich̓. in qͥnta ꝑtelibri memorati tradit qūo ꝯtemplatio formatur ſeu diuerſificat̉ modis tribꝰ. Aliqn̄ꝑ hoc ꝙ ip̄a aīa dilatat̉ interdū amplius ⁊qn̄qꝫ plus eleuat ſuū intellectū ⁊ qn̄qꝫ perhoc ꝙ ip̄a habet ip̄m ſcꝫ intellectū ſic̄ alienatū ſeu oblitū. Declaratqꝫ ꝑ quē modūiſtud fiat ⁊ oualiter qn̄qꝫ hoc accidit. adducens aucͣtor tes atqꝫ exempla ſcripturaꝝet naturarū. ꝙ hoc fiat ꝑ admirationem vehementē aut ꝑ magnā deuotionē. vel certeper delectationē nō modicā ſpūalē atqꝫ cōſolationē ¶ Sed qꝛ mee intētionis eſt loqui nō ſubtiliter ſed rude ⁊ breuiter/ idcirco poſtpono vobis declarare noīati doctoris doctrinā/ quaſi nimis ſubtilē. niſi fortein certis punctis ſubſequentibꝰ ⁊ hoc mōcapaciori atqꝫ vobis familiariori.Capitu. XXXIII.De tertio gradu cōtemplationis ⁊ ſimilin A Unc reſtat de gradu tertio ſcatudines quedam naturales.le cōtemplationis diſſerere. quēfortem fore baptiſaui ꝑſeuerantiaꝫ. Cū adiutorio enī gratie diuine/ ꝑſeuerantia fortis ponit atqꝫ collocat in altitudinē ꝑfecte ꝯtēplationis. ordinatqꝫ hoīemin ſtatu ꝑfecto in quo pōt dici viuere amore. Tūc enī recipit diuinas ꝯſolatōes amoris. nō ſentiendo tribulatōnes carnis autmūdi. De nulla enī re alia ei extūc cura eſtniſi deū amare. de ip̄o meditari atqꝫ loquiet ꝓ eiꝰ amore fugit fatuas delectatōnes hꝰmūdi. atqꝫ eiuſdē mūdi aduerſitates cumgaudio ſuſcipit. Et ideo nō eſt qd̓ ei poſſitobeſſe ſeu nocere. Non ꝓſꝑitas. iſtā eī ſubterfugit aut certe ip̄am humillime ſuffert ⁊in magna gr̄arūactōe. Iteꝫ nō aduerſitashanc enī ardēter deſiderat. ſicut mediantequa deo adducit̉. ⁊ qua ip̄a deuota aīa purgat̉ ⁊ edocet̉. ꝑ quā qͦꝫ ſponſo ſuo ac amicoieſu xp̄o ſimilat̉ qui plenꝰ fuerat tribulationibꝰ. Recipit itē aduerſitatē quēadmodūſignū certū ꝙ deꝰ oīpotēſ ſpōſꝰ eiꝰ eā diligatexqͦ dignat̉ ſic ſe viſitare ⁊ caſtigare ¶ Et īſtatu iſto aīa deuota ardet dulciter ſuauiter atqꝫ pure/ igne ſpūali ſuccenſa. recte vtcarbo clarus ⁊ totus ignitus ⁊ ſine fumo ⁊
ſine crepitatione aut ſine tumultū. Ibi eſtaīa totaliter radicata in terra optima multum fructū afferēs. Ibi eſt deſtructa amoris mundani ciuitas ⁊ diuini amoris ciuitas ꝯſtructa ¶ Sed tn̄ nō eſt ꝙ qͣꝫdiu hacmortali vita viuit̉/ ſine dono ac priuilegiogr̄e ſpēalis aliquis in tali ꝑfectōis ſtatu ſꝑpoſſet ꝑmanere ſine ſui mutatōe. qͥn potiꝰdico vſqꝫ ad mortē de ſtatu in ſtatū variationē ſepe ⁊ mutationē fieri. Sed qui iamad talē ſtatū ꝑfectōis ꝑuenit. talis diutiusin eo ꝑmanet ⁊ ſepiꝰ qͣꝫ alij immorat̉. Et ſiip̄m qn̄qꝫ excidere ꝯtingit ⁊ labi ex eo. citiꝰreleuat̉ in aliquē de duobꝰ primis ſtatibꝰ.¶ Primus ſtatus ꝯꝑat̉ ꝯueniēter hyemi.in qua viget quaſi ſemꝑ frigꝰ ⁊ obſcuritasScd̓s ſil̓at̉ tꝑi vernali. in qͣ ꝓpter mutationē grādē/ mō viget calor poſt frigꝰ. mō obſcuritas ⁊ poſt tꝑantia aeris. mō ſol lucet.poſt nube tectꝰ occultat̉. mō pluit. poſt ē ſerenū. Tertius ſtatꝰ equat̉ eſtati calide. in qͣquaſi ꝯtinue feruor eſt ſolis atqꝫ aeris claritas. licet interdū veniāt pluuie ⁊ obſcuritates. fortioresqꝫ oriant̉ tempeſtates atqꝫhorribiliores mutatōnes/ qͣꝫ in qualicūqꝫtꝑe alio. Et tali mō ꝑfecti ꝯtēplatiui/ ſufferūt ꝓ tꝑe tētationes grauiores alijs. ⁊ hocaūt ꝓpter ip̄oꝝ ꝓbationē ⁊ purgationeꝫ vtin humilitate ꝯſeruent̉. vel certe interdumad eoꝝ ꝑditionē ẜm occultū dei iudiciumexigēte eoꝝ ſuꝑbia ⁊ iniqͥtate. exēplo luciferi creati in tāta pulcritudine ſapiētia ⁊ cōtemplatōe tam ſublimi ¶ Poteſt itē alit̓primꝰ ſtatus/ ſil̓ari diei prime hore ī manequa claritas tenebris adhuc inuoluta cernit̉ atqꝫ ml̓tū obſcure īcipit apparere. Secūdꝰ hore tertie diei. Tertiꝰ vero clare meridiei. ¶ Et ſic de multis alijs figuris ſimilibus ⁊ exemplis:Capitu. XXXIIII.Fortis perſeuerantia neceſſaria eſt cōtemUi abſqꝫ ꝑſeuerātia forti/ ſumplatiuis.q̄mitatē ⁊ altitudinē montis ꝯtēIplatōis/ putat ſe obtinere/ aut ꝑfectū hr̄e calorē amoris diuini. talis ꝯuenienter aſſimilat̉ aſcēdēti mōtē excelſum/ poſtea ſꝑ deſcēdēti priuſqͣꝫ ꝑtingat in ſūmu. ⁊hoc qꝛ repꝑerit qͣndā difficultatē aūt impedimētū. ¶ Uel ꝯꝑat̉ volēti ignē accēderevel ſuccēdere in lignis viridibꝰ aut putridis. qͥ cū nō ſtatim accēdit̉/ aut cū primo n
nemni adCapiulū. XXXV
S
T