Druckschrift 
3 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De monte

qui iuſte derelinquūtur a deo vt labanturquatenꝰ cadētes agnoſcant qͣꝫ modicū a ſemetip̄is poſſint. Alij aūt qui iſtū mōteꝫ niſi ꝓpter curioſitatē ꝯſcēdere volunt.vt dicere poſſint etiā fuimꝰ ibidē. aut certevt ſecreta excellētia inquirāt. aut ꝓpter ſolāplacentiam ſeu delectationē. aut ꝓpter locieminētis amenitatē. aūt vt deo meliusplaceāt ꝓximiꝰqꝫ ei ſeruiant. honeſtiꝰ amplius magis meritorie. Et iſti cito amittunt dei auxiliū atqꝫ eiꝰ gratiā aut certe reperiūt ſe deceptos nimis dure turpit̉ atqꝫmiſerabiliter. Putāt enī ſe eſſe in mōte dei ſint in mōte diaboli. Poſtremo eſt aliquos inuenire/ nimis qͣꝫ dictat ſeu iusſit/ feſtinātes. nitētes p̄ire ſuū ductorem etfortius qͣꝫ vult idē. qd̓ magna eſt fatuitas.Gr̄a dei eſt ductor iſte. ſicut dictū eſt. Quiergo pōt aut dignat̉ expectare ſpaciumtꝑis pro motu gr̄e iſtiꝰ auxilij / iure perdit. alia vice ip̄am libitū ſuo citoreꝑiet. Sicut e regione etiā ē iſtis adiſtā gr̄aꝫ ſequēdā ſunt ꝑati ab ea vocant̉ monent̉ ad aſcēdendū īmo refutantaut alibi vadunt aut certe verbo vel factodicunt gr̄e vt adhuc modicū ip̄os expectetet ſic ip̄a depulſa mox recedit. Oportet igitur cōtinue ſtare ſupra ſui cordis cuſtodiāad imitandū viſitationē diuine gr̄e. procedere ẜm ip̄ius motū atqꝫ volūtatē nec velotius neqꝫ tardius omni tꝑe cum ꝓfundahumilitate indignū ſe iudicādo etiam admōtis iſtius latꝰ iacere qͣꝫto magis ad eiusapicē aſcēdere. Per hoc enī de tāto trahet̉altiꝰ. Quēadmodū rex p̄potēs volens honorare militē ſuū. de tāto libētius collocat ſuꝑiꝰ vt ſedeat principibꝰ/ qͣꝫto magꝭrenitit̉ ad hoc. de tato magis trahitpellit/ de qͣꝫto miles ip̄e plus humiliat ſe excuſatqꝫ. Suꝑ oīa enī diplicet deo p̄ſūptionec delectat modus volentiū accedere effrenate ſine timore quaſi ad ſuū ſocium ſibi ſil̓em. ſed debet ſemꝑ cuſtodiri.ſancta laudabilis verecūdia. tremor pauor atqꝫ timor cum ꝯfidentia ſue benignitatis. Sine enī cōfidentia talis timor nimis eſſet culpabilis impedimentū aſcenſus noſtri montis. ꝓpter tremorē tribulationeꝫ ampliorē qͣꝫ ratio exquireret ſeu qͣꝫiuſtū eſſet a timore conceptā.C aꝑitulū XXXVI.De quibuſdā alijs impedimētis iſtiꝰ vie.

Gquamur adhuc de alijs quilbuſdam obſtaculis ſiue impedimentis. Sunt enī quidaꝫaſinū ſuū. hoc eſt corpus ꝓpriūnimis vexant. ita aīa ſe de eo iuuare nonvalet. Alij aūt nimis ſunt repleti atqꝫ ponderoſi. infirmi dormientes ſiue pigri. Nimis enī diu extiterūt in infirmario aut infirmitate carnalitatis. per ꝯmeſtionem exceſſiuam atqꝫ potationē aut vaniloquiū:Suntqꝫ tales tanqͣꝫ cōtracti. reſoluti. palytici dormitantes. ideoqꝫ ipſos oportetcurari/ a baſſo incipiendo ſcꝫ per humileꝫpn̄iaꝫ. Sed quidā ſunt/ qui aſcendēdovehementē patiunt̉ aliquādo verbi dei fa ſpūalē/ cupiuntqꝫ poſt hec illud audire legere. vnde accidit legēdo nimis ſeipſos detinent. Recipiūt illic refectionemampliorē qͣꝫ ratio exigit. ſeu īmoderate. velqꝫ tempus requirit. in tantū ſui aſcēſusinitio obliuiſcunt̉. nec aſcendūt ẜm ceperunt. Uerū eſt ex ꝑte altera/ talē refectionēſepe fore ꝓficuā atqꝫ neceſſariam. p̄cipuein exordio. vel qn̄ ſumit̉ mēſurate. ſemꝑqꝫcōſideret ſuū aſcēſum. hoc eſt in legēdo/ plus querat deuotionē qͣꝫ ſcīaꝫ. Rurſus reꝑiunt̉ alij recalcitrātes atqꝫ ſaltātescōtra ſtimulū ip̄os pūgentē ad aſcēdendūin altū. hoc eſt qui fugiūt nimis tribulationem. Item ſunt quidā/ adhuc ſufficienter inſtructi de itinere querēdo ſeu int̓rogādo a ſcientibꝰ ad habendū deſuꝑ cōſiliū. ſed abūdantes in ſenſu ꝓprio/ cōfiduntin ſeip̄os ſemet in hoc docere volentes.ideo oberrāt ſepe turpiter deficiūt. Sꝫſunt alij deſiſtentes petere viā inqͥrere ſtudiū feruēs. ad tantū de hac in cathedris etiā ſciāt loqui legere. aliosqꝫ docere. licet ibi non fuerint ſcꝫ in itinere tali.Loquunt̉ aūt. qꝛ ſic audierūt ab alijs. necnitūtur aſcēdere illud qn̄qꝫ. ideo mi ſi tales inferiꝰ ꝑmaneāt ſemꝑ. Non enīitur ibi ſola verba. ſed oꝑtꝫ pedes ad opꝰmittere. Iſti ſunt quēadmodū illi in prelijs exhortant̉ inſtruūtqꝫ alios ad fortiterbellandū ſed ip̄i ad tangendū/ manꝰ apponūt. vel ſicut qui alijs demonſtrāt itinera ad recipiēdas elemoſynas a peregrinisipſi vero vadunt/ aut non pn̄t ire eapropter ſuā infirmitatē ſeu impotentiam.Sunt alij qui poſtqͣꝫ iter ſuū arripuert viā vnā/ ſtatim ſaliūt ſeu declināt ad aliaet hoc ꝓpter incōſtantiā eoꝝ. aut qꝛ putat

nouiſeuide toyqgꝫotes in.