Druckschrift 
3 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber Quartus

56

quē eſt mīa copioſa redēptio/ miſcd̓ia viuimꝰ ſuꝑexaltat iudiciū fit vt damnādus ī curia iuſticie habeat aditū fiducia ad thronū gr̄e eiꝰ. ſaluat dānantes ſeabſolutōeꝫ ꝯferēs in auxilio opportuno.cipue ſi dimiſerit ex corde debitoribusſuis. vt ꝑticipes velit eos fieri glorie/ neqꝫvindicta q̄rere cupiat. ſed oret ſalute ſuaquo fit vt fidēter dicat deo. bullas veīe ſuep̄ſtāde hn̄s. dimitte nob̓ debita nr̄a ſicutnos dimittimꝰ debitoribꝰ nr̄is. Monicus Talia frequēt̓ audiui/ volucer. Sꝫqͣliter abſqꝫ mēdacio vel fictōe pōt in multis tale aliqͥd agi ſatis aꝑtū eſt. Eſtope de p̄teritis oꝑbꝰ ſcrupuli ſint ī ꝯſcīa. idcirco reā ſe iudicare habet. Eſt ſcrupulꝰ vacillatio q̄dā dubitatō/ vel formidoꝯſurgēs ex aliquibꝰ ꝯiecturis debilibꝰ incertis. Alioqͥn ſi ex vehemētibꝰ argumētis ꝓbabilioribꝰ hac ꝑte qͣꝫ altera dubitatio ꝯſurgeret non ſcrupulꝰ ſolꝰ vel leuistrepidatio dici deberet ſꝫ moralis de tranſgreſſione certitudo. Mirū vero neqꝫ cau videret̉ ſi ꝓpter hmōi ſcrupulos/ ꝯſcīa teſtificatōeꝫ vel dānatōeꝫ ferret certā. Nūqͥdinterrogata ab hoībꝰ/ vl̓ acriter a ſeip̄a/ neqꝫ mētiri ſibi volēs rn̄debit ꝓpt̓ ſolos ſcrupulos ſe ī veritate reā; ſe crimioſaꝫ ſe dānā exiſtere? nōne magis in caſu meritoqͣꝫ de pctō/ ita potiꝰ de ſaluatōne qͣꝫ denatōe p̄ſumit? Quo pacto fert igit̉ ꝯtra ſemetip̄am dānatōis ſnīam? Auget dubitationē apl̓i dictū. Mihi inqͥt mīmo ē vta vobis iudicer vel ab hūano die ſed neqꝫmeip̄m dijudico/ tn̄ alibi ſe primū fatet̉ īter pctōres Ueīt inqͥt deꝰ ſaluos facere peccatores/ qͦꝝ primꝰ ego ſum; Oro qͣlē adiſta rn̄ſionē aduena nr̄ daret. Uolucer. Qualē nimiꝝ dat apl̓s/ ſubdit adallegatū qͦddā verbū/ me iudicat dn̄s eſtEt alibi. Scio in me hītat bonū/formiter ad illud xp̄i. Qui ex ꝓprijs loquit̉mēdax ē. Certiſſima igit̉ ſcrupuloſarōne tenere debet oīs viuēs/ qm̄ ſinetia dei dānatꝰ ē/ quaꝓpter hūiliet ſe qͣn potuerit/ ſibi vileſcat ſe deijciat/ ſe ꝯculcet in recogitatōe ſua/ qꝛ hr̄et deonāti rn̄deret. qͥd obijceret dicēti. amicefacio tibi iniuriā. accipe qd̓ tuū eſt vadeQuid ē aūt illud tuū niſi pctm̄ niſi mēdaciū? Legiſti ſanctꝰ abbas agathon moriēs/ fratribꝰ interrogātibꝰ an timeret anin oꝑbꝰ ſuis ꝯfideret rn̄dit. In veritate ti

meo/ neqꝫ ꝯfido in oꝑbꝰ meis/ qͦuſqꝫ venero an̄ deū/ qm̄ alia ſūt iudicia dei/ alia hominū. Monicus Totꝰ crede mihi volucer/ horrore ꝯcutior/ totꝰ merore tabeſcototꝰ in deſolatōeꝫ in quādā velut deſꝑationē deijcior audiēs. nec qͥd de p̄teritisnec de futuris aga ſcio. Uolucer Atuero germanꝰ tuꝰ hac ꝯſideratōe ſic vti nitit̉ vt inter tot p̄mētia mūdi mala. inter tothoſtiles carnis ac demonis moleſtias perip̄am dn̄o ꝓpicio fortiorē aſſurgere q̄rat inſpem. ſolidiorē ꝯſolatōeꝫ. in trāquillioripace qͥeſcere/ cuiꝰ rōneꝫ modū collocutiodiei prioris expoſuit. Honicꝰ Memini deſꝑatōeꝫ ad ſpem veīre docuiſtiCauſant nihilominꝰ ſcrupl̓i tales inqͥetudinē mētis quā fluctuare faciunt. a ſicutmuſce moriētes ꝑdūt ſuauitateꝫ odoris .i.deuotōis amoris ſentimētuꝫ Euigilaredemum compellunt exuſcitare dilectamprius qͣꝫ ipſa velit. Uolucer Accipito conſilium.Secūdum metruꝫquarti Dicolon tetraſtrophon; primi tresꝟſus ſūt trochaici alcmanij dimetri acatalectici/ ſic̄ primꝰ ī ſcd̓o metro qͣrti ꝯſ. phi.Quartꝰ ē dactilicꝰ pherecratiꝰ trimeter acatalecticus ſicut ſcd̓us in ſcd̓o metro ſcd̓i libri Pontus verſat arenas. Ad finē fit diſtrophon.Ituum tabeſcit in teScrupulis exagitatumCor/ gemens et anxiatumPerſta fortius in ſpe.Filijs ſuis quid obeſtSrouida cura patris ſcit. Pane filiorum ſeruusUt quandoqꝫ cibatur/Sic cibo ſerui frequenterParuus veſcitur heresGlorietur vt nequaquāEt ſperet cor vtrinqꝫ/Proximum ſolet iuuamenFieri contribulatis Nonne fluctus et procellexpurgant mare crebroParturit filium materSed non abſqꝫ dolore. Letus alacrisqꝫ fiesDorum prole beatusSi memor dei recuſasHic ſolamen habere

ce 5

E