De cōſolatione theologie
Proſa tertia quarMonicus.oRo qͥs blandimēta mūdi ſuꝑauerit. qͥs adimpleuerit ꝓpheticūvotū/ letet̉ cor meū vt timeat nomen tuū? Quis ad ſacrificiū ſalutis offerēdū/ accedere p̄ſūpſerit/ ſi fuerit alienꝰ a dulcedine dei / ſi aruerit ſic̄ mons gelboe in qͦnec ros deſuꝑ refrigerās/ nec pluuia rigāset fecūdās cadat ſed ſit ſibi celū eneū/ ⁊ terra ferrea/ deẜta ⁊ īaqͦſa? ¶ Uolucer ¶ Plurimos crede mihi fefellit nimia ſentimētorū hmōi ꝯquiſitio ſeu cupido/ hoc in turelupinis ⁊ begardis. hoc in qͥbuſdā deuotꝭnō ẜm ſcīam exꝑtū eſt/ qͥ deliramēta cordiſſui/ ꝓ dei ſentimētis amplexātes/ turpit̉errauerunt. Alij fruſtra conati ſunt ad nihilpaſſionabilit̉ affici/ cū ſentiret apl̓s aliā legē repugnātē. Alij ita deo ſe voluerūt tradere/ ꝙ oīa deꝰ ageret in eis tm̄mō paſſiueſe hn̄tibꝰ. Alij ꝑ vnionē apicis mētalis cūſpūſancto/ tradūt hr̄i ſcīam myſticā d̓ deo.Ita tn̄ ꝙ deꝰ nō app̄hendat̉ ſub qͣcūqꝫ rōevel entis vel veri vel boni ¶ Sed ab iſtis⁊ a prioribꝰ inqͥrit̉ vbi meritū erit ſi dilectōnis volūtarie nullꝰ habeat̉ actꝰ? Atuero qͣrōne debeat cor tuū medias int̓ ſcrupuloꝝac tētationū agitatōnes ſe gerere/ te doceatexēplū palpabile. Utunt̉ naute qͦdā vaſculo in qͦ ſuꝑ cuſpidē erectā librata ē ex tranſuerſo volubilis acus ferrea/ cuiꝰ acies afficta ē ꝑ magnetē qͦ fit vt in polū articū aſſidua ſit ſua directio. Nō aliter cor affectumdei dilectōe in fide ⁊ ſpe ferri/ ꝯuenit ī deū.Porro ſic̄ ex motu vaſis ꝯtinētis acū agitatur acꝰ aliorſuꝫ nūc detrorſum/ nūc ſiniſtrorſuꝫ redit tn̄ ſemꝑ in id ip̄m dū qͥeſcereſinit̉. Cōformit̓ turbatōneꝫ aut vacillationē cor pati videt̉/ ex ſcrupuloſis motibusmō ꝑ has mō ꝑ illas paſſionū fluctuationes. maneat attamē diuinꝰ amor firmꝰ ſaltē in habitu qd̓ ſufficit/ ſi non penitꝰ eiecerit ip̄m hō. Et ita ſufficit vt aliqͥs inueniatur ꝯſtātior reſiſtere pctīs. īmo corpꝰ exponere martyrio. carēs actu talibꝰ ſentimētisqͣꝫ aliꝰ abūdāter plenꝰ eis. ¶ Quare patꝫ ſignū iſtud ſenſibilis ſuauitatis inefficacit̓arguere caritatē dei/ ſi nō affuerīt comitescaritatis ſignate ꝑ apl̓m Caritas inqͥt patiēs ē/ benigna ē/ cū reliqͥs qͣs ſubiūgit. itaqꝫ ſi fides/ ſi ſpes/ ſi cetere v̓tutes īformeseē pn̄t/ dū deeſt caritas effugiēs a facie latē
tis ſuꝑbie/ cur n̄ poterit hͦ exꝑta ſuauitas?Guſtas igit̉ hāc ſuauitatē vtere cū hūilitate ⁊ gr̄aꝝ actōe. Guſtu cares/ fer ī patiētia ⁊māſuetudīe. attēdēs ꝙ aliqn̄ demō abutit̉naturali bono teneri cordis/ vt ē ī mulieribꝰ/ ſic̄ ecōuerſo pōt gr̄a naturale bonū talein adiutoriū ſui ſumere vt vehementior ⁊crebrior īualeſcat ſpūalis deuotio. Sꝫ dūſurrepit ſuꝑbia (qͥbꝰ eī nō inſidiet̉ q̄ vexarevoluit apl̓m) tollit̉ hec pax interior/ reditqꝫ colaphiſatio tētatōis cuſtos hūilitatisqͦ caſu ſufficiat gr̄a dei. Nec more generationis praue ⁊ ꝑuerſe d̓inū ſibi deuotōisſignū q̄rat. ¶ Monicꝰ ¶ Ecce relabimurin id qd̓ ab initio q̄ſitū eſt/ qͣ rōne poteritaliqͥs qͥcqͣꝫ aggredi ſub dubio cōſtitutꝰ. anagat recte/ ſi ex interiori ꝯſcīe motu ſufficiens certitudo n̄ habet̉. Peribit deniqꝫ oīsars diſtinguendi veras a falſis īmiſſionesꝓpheticas/ aut reuelatōes? ¶ Uolucer.Habes ſuꝑ hͦ vltīo ſcripta nō pauca ꝑegrini nr̄i. ¶ Primū ꝟo reſpectu eoꝝ q̄ futuraſunt (de p̄teritis qͥppe iā diximꝰ) ſic obẜuare ꝯuenit/ vt nō reputet̉ culpa vbi culpa n̄ē. Alioqͥn cauſat̉ erronea ꝯſcīa ꝯͣ quā ſi qͥdlibet attētet̉ fieri/ iā culpa ē ſi fluctuet animus. ¶ Prerea ſub hac dubitatōne velutad vtrūlibet neſciēs qͥd acturꝰ ſit/ ꝯſiliū eſtvt nō agat/ qm̄ exponeret ſe diſcrimī qͦ caſu certū hēat ꝙ peccat. ¶ Uis igit̉ qͥcqͣꝫ ſecurꝰ agere certꝰ ſis illud eē bonū neqꝫ v̓tuti ꝯͣriū. Sed refert qͣ certitudīe. ſufficit nēpe certitudo moralis/ qualē notauimꝰ/ vtvel nō ſis in pctō duꝫ facis qd̓ in te eſt/ autſaltē peccatū nō incurris nouū ꝑ temeritatē/ exēpli gr̄a/ celebrādi. orta ē enī ex diligētia tue p̄ꝑationis/ excuſatio. ¶ Ceteꝝ moralis hec certitudo ꝑ doctrina colligit̉ altero triū modoꝝ. Unus ꝓuenit ex alteriꝰ auctoritate. Alter ex ꝓpria eruditōe Tertiꝰ abexꝑimētali ꝯſuetudīe. Sub primo viuūtincipiētes ⁊ aīales. Sub ſcd̓o ꝓficiētes etrōnales. Sub tertio ꝑfecti ⁊ ſpūales. Cōſonat ph̓s tradens tres hoīm maneries addoctrinā inueniri. Pauci ꝑ ſeip̄os docilesſunt ꝓpter clarā ſue ꝯplexiōis armoniā. addo vel aliā gr̄aꝫ gratis datā qͣ faciliter agēda ꝯcipiūt ſcripturas vt Augꝰ intilliguntMulti ꝑ alios erudiunt̉ recipiētes ab eisintelligētiā ſcripturaꝝ aut ſi nequeunt credūt ſaltē dicētibꝰ ⁊ obediūt. Tertiū genusdeſꝑatū eſt ad doetrinā qͥ neqꝫ doceri pn̄tneqꝫ docentibꝰ aſſentire volunt. Quibus
F
G