Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo de ſpirituſancto

locis ſacris pluſqͣꝫ in ꝓphanis Dixerūt ali oratiōes eccl̓ie omnes pollute ſunt ſymoniam. Dixerūt alij vt begardi/ non eſſevocaliter orandū ſed mentaliter tm̄. indam libertate ſpūs quā dicunt non ſubijcip̄ceptis diuinis. Sed et errores alios qͦsomnes denumeret? ꝓpter qd̓ redditur apd̓deū inefficax oratio quā in fide fieri debere tradidit Iacobo. poſtulet inquit in fide. Hic late ptꝫ materia grandis/ taꝫ ſuꝑ facto dn̄i noſtri pape qͣꝫ ſuꝑ alijs. que pn̄tiiuſſus et obediens p̄tereo. Tandeꝫ ſubepilogo cōcludētes dicamus. aduerſusomnes inſultus aduerſarie ptātes. aduerſus ſciſmata errores ſcandala ſpūalis nequicie. Aduerſus deniqꝫ omnes laqueosquos in via ꝑegrinatiōis noſtre abſcōdūtſuꝑbi/ efficaciſſimū remediū eſt hr̄e comitem orōem/ fide ſpe ſubnixam animatācharitate. Nam hec eſt victoria que vincitmundū fides noſtra. a qua dirigit̉ oratio. alacer fidelis volucer nūcius noſter ad deum. cui dicebat fidelis rex Ioſaphat. ij. ꝑalipo. xx. ignoramus qͥd ageredebeamhoc ſolū habemus reſidui vt oculos nr̄osad te dirigamus orōem ſcꝫ que victrix etdn̄a nature eſt. Sit igitur nūciꝰ iſte (iuxta qd̓ p̄dictū eſt) Agilis et expeditus bonis aſſociatus. patiens benignus. libernon ſeruiliter alligatus. Amicabilis modeſtus humilis ſubditus Hec enī eſt gr̄ain xp̄o Ieſu qui ē deus bn̄dictus in ſeculaSermo de ſpūſctoPiritus dn̄i repleuit orbemterraꝝ Sap̄. i. Hoc p̄claruꝫTſapientis eulogiū. hoc inſpiraclū ꝓph̓atū diuinitus oraculū decantat in exultationecordis in iubilo vocis/ ſancta mr̄ eccleſia;recolens in ip̄o miſſarū introitu ſtupendūnimis aduentū dn̄i in orbem terrarū. quādo apparuerūt apl̓is diſꝑdite lingue tāqͣꝫignis. ſeditqꝫ ſupra ſingulos coꝝ ſpūſſcūsquo repleti ceperūt loqͥ varijs linguis magnalia dei. ꝓut idem ſpūs dabat eloqͥ illis.Eto vtinā prēs celeberrimi prēs frēsin eodem ſpū nūc collecti. vtinā det eloquiſpūs iſte dn̄i/ magnalia dei ſua ſunt. detvoci ſue vocē virtutis. qm̄ ip̄e cōtinēs oīaſcīam hꝫ vocis. inſpirati locuti ſunt ſancti dei homines. dedit verbū euangeliſā-

tibus virtute multa. Non enim vos eſtisqui loquimini dicebat xp̄us apl̓is. ſed ſpiritus patris veſtri qui loquit̉ in vobis.Cadato vtinā ſicut olim in eccīa primitiua Petrus loqueret̉ apud Corneliū cadat ſpūſſanctus ſuꝑ oēs audiētes ver. qꝛ niſi ſpūſſctūs cordi aſſit audientis.ocioſus eſt ẜmo loquētis ait Greg. at Auguſti. Cathedram in celo tenet qui cordadocet. Repleat igitur totā domū iſtā ī ſedētes eſtis vos apl̓ici viri. vos in eodē ſpūcōcorditer adunati. Adunati inqͣꝫ. Et nonne Maria mr̄e Ieſu? Audebimꝰ nevirgo ſacratiſſima dicere/ te pn̄tialiter hicadeſſe. vbi filius tuus nr̄ emanuel ſe teſte ēvbi ſpūs eiꝰ adeſt in medio? Ades vtiqꝫ etſi forte corꝑali dim ſione qͣꝫqͣꝫ hoc inuiſibiliteriagere pōt corpus gl̓ioſum agilitatis ſubtilitatis dotes. Ades ſpūali ſunos influxū intuitu. cōuertens ad nos illos tuos miſericordes oculos. ad quam ſuſpiramus gemētes et flētes in hac lachrymarū valle implorātes aduētū ſpūſſctī innos ſuꝑ nos hodie. mediante te virgo miſericordiſſima. quā ſanctuſſpūs nedumad ſufficientiam vel excellētiam ſed ad exuberantiſſimam fontalē redūdantiam impleuit vt ip̄am in nos alios refunderes. qd̓vt fiat te ſalutamus exorantes. et exoramꝰſalutātes illud angelicū. Aue gr̄a plena. Spūs dn̄i repleuit orbē terraꝝ. Ad iocūdiſſimam hanc diuinā ſapiētis vocemad hoc eccleſie carmē ameniſſimū. ad ſonoriſſimam hanc ſuauiſſimamqꝫ totiꝰ orbisarmoniam; ſacer iſte cetus. ordo iſte deuotiſſimꝰ nūquid aſſurgere dꝫ in anagogicos mētis exceſſus in ſecretos cordis iubilos / exultabūdo quoqꝫ carnis tripudio? Qm̄ hec eſt dies quaꝫ fecit dn̄s. exultemus letemur in ea. Et certe dignū eſt vt īſolennitate ſpūſſctī oīs ſpūs laudet dn̄m.laudet moduliſet in organis ſpūali flatu repletꝭ. pulcra varietate ſonantibꝰ diſtinctiōem donoꝝ meritoꝝ virtutū quaſi totidē fiſtulaꝝ. Itaqꝫ btūs ppl̓s qui ſcitiubilatiōem laudē exultatiōem Fallorſi hoc intēderit p̄fatio de xp̄o d̓r; aſcēdens ſuꝑ oēs celos ſedēſqꝫ ad dexterā d̓ipr̄is/ ꝓmiſſum ſpm̄ ſctm̄ hodiernadie ī filios adoptōis effudit. Quaꝓpter ꝓfuſis gaudijs totꝰ in orbe terraꝝ mūdꝰ exultat Quare? qꝛ pleni ſunt celi terra maieſtatis gl̓ieſpūſſctī. Hinc celū laudibꝰ intonat. mūdꝰ

B