De ſpirituſancto
49
exultans iubilat. gemens infernus vlulat.Accipimus in hac armonia/ iuſticiaꝫ ꝓ tenore in inferno qͥ gemens vlulat. mollē cātum ſeu diſcātū mīe in celo qd̓ laudibꝰ ītonat. cōtratenorē vero velut ex vtroqꝫ ꝯpoſitū/ dū hic mūdus exultās iubilat cū ꝓph̓adicēte. Mīam ⁊ iudiciū cātabo tibi dn̄eTale nos hodie carmē canere ꝯuenit dū ꝑinauditū ſeculis. mīe in electis/ et iuſticie īreprobis/ miraculū ſpūs dn̄i repleuit orbēterrarū. ¶ Et animaduertat p̄cor vr̄a beatitudo. qm̄ ſpūs iſte dn̄i qͥ repleuit orbē terrarū. ſpūs eſt huius ſacri cōcilij. Grandisplane dignitas admirādaqꝫ ſublimitas vteodē ſpū vniat̉ formet̉ viuat et vegetet̉ hecſacroſctā ſinodus eccīam repn̄tans. qͦ ſpūcōnecti dicunt̉ in vnū pater ⁊ filiꝰ. Sꝫ vere ſic decebat vt xp̄i ſponſi et eccīe ſpōſe ſueeſſet vnus ſpūs. Maior enī adheſio vel intimior quālis eſſe pōt. qͣꝫ ſponſe ad ſpōſuꝫDicit aūt Apl̓s ꝙ qͥ adheret deo/ vnꝰ ſpūseſt cū eo. Deniqꝫ primitiuā eccīam deſcribens Lucas Multitudinis inqͥt credentiū erat cor vnū ⁊ aīa vna ī dn̄o. Quid plura q̄rimꝰ. cū orauerit prēm qͥ non exaudirineqͥt. vt credētes in eū/ eſſent vnū. ſicut ip̄eet pr̄ vnū ſūt. Sūt āt vnū ī ſpūſctō. qͣꝫqͣꝫ n̄oīno ſil̓r ad credentes. ¶ Hic eſt ſpūs illedn̄i qͥ repleuit orbē terrarum. repleuit ſanemox vt in principio fecit deus celū ⁊ terrā.qn̄ ſpūs dn̄i ferebat̉ ſuꝑ aqͣs nō excluſus vl̓elatus. qn̄ intus fonebat ẜm aliā tranſlatōnem nō incluſus vel artatus. Neqꝫ enī qͥcqͣꝫ ſubſiſtere pōt qd̓ nō repleuit ſpūs domini ꝑ eēntiā potētiā et pn̄tiam. Hoc hꝫ articulus ꝑiſius cōdemnatꝰ. ꝙ cā prima ſit remotiſſima ſic ꝙ nō ꝓpinquiſſima error. ¶Quāuis inſuꝑ oꝑatrinitatis. ſint indiuiſanō quidē ad intra (vt Ioh̓es andree ſumitꝓ argumēto ꝓceſſiōis ſpūſſctī ab vtroqꝫ) ſꝫad extra. nihilominus cōpleta formatio rerū. modꝰ et ornatꝰ eaꝝ aꝓpriat̉ ſpūiſctō. ꝓqͣꝫto diuīa bonitas tanqͣꝫ cā finalis q̄ principaliſſima cāꝝ eſt/ mouit ad rerū creatione vt in eis ſeſe diffunderet. Eſt enī bonuꝫſuijp̄ius diffuſinum Hinc Iobait. Spiritus dn̄i ornauit celos cōcorditer ad pſalmiſt. Uerbo dn̄i celi firmati ſunt. Sequitur. Et ſpūoris eius oīs virtꝰ eoꝝ. ¶ Hocvidit diuinus Dioniſius qui ordinās nomina dei ꝑ reſpectū ad creaturaſ poſuit bonū qd̓ aꝓpriat̉ ſpūiſctō/ eſſe primū nomendei: et prius collocauit qͣꝫ nomē hoc ens.
Hoc et Plato/ et multi poetarū theologiſub qͦdam inuolucro ſomniaſſe vident̉ dūdixerūt cū virgilio (ſi bn̄ memini) Principio celū. ¶ Gratiſſima ꝓrſus hec ſpeculatio etiā ph̓antiū. ꝑſcrutari quēadmodū deſpūs dn̄i repleuit orbē. Atuero longe gratior diuinior atqꝫ ſublimior offert̉ cōſideratio ſi de oꝑbꝰ creatiōis ad recreatiōis oꝑationē vertit̉ mētis acies. fidei lumine benecolluſtrata purgataqꝫ. Illic offert̉ celeberrimū ſolēnitatis. hodierne myſteriū. qͦ nullū ſtupore mirabiliꝰ. nullū ſalubrītate fructuoſius ⁊ efficatiꝰ excogitari pōt. qn̄ ſpūsdomini repleuit orbē terrarū. hoc ē ꝑ figuram quādo repleuit hoīes orbē terrarū inhabitātes. cōtinēs ſcꝫ ꝓ cōtento. vel locꝰ ꝓlocato. Quanqͣꝫ et hoīes hmōi nō ī ꝯuenienter dici poſſint orbes terraꝝ multis ſil̓itudinibꝰ S ed ex hac noīatim/ ꝙ egredientes a deo ꝑ creatiōem ⁊ recreatiōeꝫ; rurſusa ſeip̄is ⁊ oībꝰ creaturis/ in deū qui ē alphaet o principiū et finis/ reuertant̉ ꝑ cognitionē ⁊ amorē. Ob talē vero circulū vl̓ orbēintelligibilem/ quis nō recte noīauerit homines iuſtos/ orbes eſſe? Et quidem terrenos qꝛ cū ſpiritibꝰ ſuis hr̄et corꝑi qd̓ terrenū terrā inhabitat. Uel iō certe noīant̉ orbis terrarū ꝓpter virtutis ſtabilitatem et ꝓmptitudinem obedientie. Firmauit enimdeꝰ orbem terre qui nō cōmouebit̉. ecce ſtabilitas. Et de rotꝭ volubilibꝰ ezechiel dicitꝙ vbi erat īpetꝰ ſpūs/ illuc gradiebāt̉. Ecce obedīa. Alludit his Oratiꝰ di. de viro ſapiente/ ꝙ eſt totus teres atqꝫ rotūdus. Deniqꝫ ſicut hō d̓r oīs creatura d̓r creat̉a mūdi. d̓r microcoſmus ſic eū noīare orbeꝫ terrarū fas putamꝰ ¶ Deſcripſit pulcerrimeBoe. p̄dictū orbicularem circulū intelligibilem/ de egreſſu creaturaꝝ a deo. et de regreſſu rurſus ad ip̄m. dū cecini. Repetuntꝓprios queqꝫ recurſus redituqꝫ ſuo ſingulagaudent. nec manet vlli traditus ordo. niſiqd̓ fini iunxerit ortū/ ſtabilemqꝫ ſui feceritorbem. Cadit rurſus in eādem ſnīam altero carmine. Nā in rectos ieuocās itus. flexos iterū cogat in orbes. Que nūc ſtabiliscōtinet ordo. Diſſepta ſuo fonte fatiſcant.Hic eſt cunctis cōis amor Repetuūtqꝫ boni fine teneri. Qꝛ nō aliter durare q̄ant niſi cōuerſo rurſus amore refluāt cāe q̄ dediteſſe. Iō bene diffiniendo inquit Areſtote.Bonū eſt qd̓ oīa appetunt. ¶ Ceteꝝ verointelligibiles hoīm ſpūs eo ꝑfectiorem ſui
O O
H
I