Omnium ſanctorum

46

in beluinā brutalitatē ſeſe deijciunt ⁊ omnis exultatio talis maligna ē Ia. iiij. Sꝫo vere beata ciuitas illa / celeſtis vniuerſitatis. vbi rex vnus/ deus eſt. vnica lex charitas. ⁊ hec pace eterna colligat ſuos ciueset opulentiſſima paſcit in requie. obediturqꝫ prophetice monitioni. filie ſyon exultētin rege ſuo. Exultate ⁊ vos quoniaꝫ mer.veſt. cop. ⁊c̄. ¶ Ad poſtremū/ conuertamoculos mentis ad diuinaꝫ illam ſacramqꝫtheologie facultatem/ per quā bonum heroicum ⁊ diuinum cōtemplando adipiſciſatagimus. ⁊ ſane ſic adipiſcimur dum verborum doctrinam/ operibus cōpleamus.Tunc enī exultabimus id eſt extra nos incelum ⁊ deum ſaltabimus ⁊ leuabimꝰ nosſupra nos ad inſtar ſolitarij. Et hic obſecro ⁊ obteſtor vos per hodiernaꝫ que magna eſt celebritatē/ et per illum qͥ ait Beatiqui aud̓. verbum dei. et cuſt. il. Et rurſus.Qui ex deo eſt/ verba dei audit/ quatinusſuſtineatis me modicū adhuc in ſermonemeo. ¶ Nunc enī ad altiora ꝓfundioraqꝫhodierni euangelij myſteria ꝑgere diſpoſui. ⁊ niſi me mea fallit eſtimatio libenteraudietis. ¶ Sūmus itaqꝫ theologꝰ ⁊ doctor noſter Ieſus chriſtus. ī doctrina ſuaſublimiſſima/ ⁊ a cōmuni hominū ſapientia alieniſſima/ in euangelio hodierne celebritatis / ſeptē ſaltus edocuit ſub numeroſeptem beatitudinū. per quos itur in celūet copioſa merces apprehendit̉. nūc in ſpeſcꝫ/ et preguſtatione quadam ſpiritus. tandem ī re ⁊ plena perfectaqꝫ fruitione. Hecſunt teſtimonia domini de quibus ꝓpheta. hereditate adquiſiui teſtīonia ⁊c̄. Heceſt myſtica iacob ſcala. vbi beatus ille vircuiꝰ eſt auxilium abs te nunc aſcenſionesin corde ſuo diſpoſuit ⁊ vadit de virtute īvirtuteꝫ donec videat̉ deus deoꝝ in ſyonAt qͣꝫuis vnicus in genere ſit ſaltus queꝫAug. poſuit amorem dei vſqꝫ ad contemptum ſui. ſicut ecōtra amor ſui vſqꝫ ad cōtemptū dei mergit in infernū. nihilominꝰſeptuplex hic gradꝰ aūt ſaltus in ſpecie numerat̉; quibꝰ exultant id eſt extra ſe ſaltantet ſaliūt/ ſancti in gloriā celeſtis mercediset per eos deducit dn̄s populū ſuū in exultatione. dn̄s ille qui aſcendit iter pandensante eos. qui exultauit vt gigas ad currendam viā a ſum. ce. egreſ eiꝰ ⁊c̄. ¶ Primusſaltus eſt; a rebꝰ iſtis ſenſibilibꝰ ⁊ diuitijsmūdanis/ abſtractio. duꝫ ip̄a ponit ſeip̄aꝫ

ſuper res iſtas tꝑales in aītioraqꝫ ſurgit etfit celo ꝓximior. Hoc faciūt pauꝑes diuitias ꝯtenentes ⁊ ſubiectas pedibꝰ humilis affectionis cōculcantes. Ex oppoſitoviri diuitiaꝝ/ eis miſero modo ſuppeditātur. ⁊ ſicut onus graue ꝑ cupiditatis molem grauant̉ ſuper eos. ꝓpterea diuitie ſūteis quaſi mola aſinaria ad collum ſuſpenſa. qua/ nitentes ſurſum ſaltare/ retorquentur in ꝓfundum. quēadmodū de ſaxo ſiziphi/ poetica eſt fictio. Et apl̓ica vox clamat. Qui volunt diuites fieri/ incidūt intemptationē ⁊ in laqueū diaboli. Noli igitur et non ſarcina diuitiarū et cupiditatisviſco in celos ſaltare. tutiꝰ (mihi crede) cōſilium eſt/ vt paupertatem ſpūs arripias/leuem expeditā ⁊ liberam. qm̄ ſi Iſaie credis pauperes homines in ſancto iſrael exultabunt. ¶ Secundū ſaltuꝫ operat̉ ſcd̓abeatitudo mititatis ſeu māſuetudinis. Ethic fit nō tm̄ modo ſuꝑ res iſtas temꝑalesquintiā ſuꝑ ipſos hoīes/ qui nobis viciniores ſunt. a quibꝰ plerūqꝫ grauat̉ ſaltator celeſtis iniurijs. moleſtationibꝰ. contumelijs probrisqꝫ. Sed in hoc ſaltū ſuperhomines et ip̄oꝝ incōmoda/ erigit̉ homoper manſuetudinē. ⁊ ſic erigit̉; vt in eo nihil turbationis inferre valeant. nihil leſionis. ſed a talibꝰ iniuriarū inſultibꝰ ſurſummagis impellit̉/ et dei cooꝑatione attollit̉.Probat hoc/ verbuꝫ pſalmiſte. Exaltauitmanſuetos in ſalutem. Et iterū ſuſcipiēsmanſuetos dn̄s. ſuſcipiens expone ſurſuꝫcapiens. humilians aūt peccatores ⁊ ſubijciens vſqꝫ ad terraꝫ. Hinc exclamatio illaad dn̄ꝫ. Exultatio mea .i. ſaltatio mea. erueme a circūdantibꝰ me. ¶ In tertio graduſcale beatifice ⁊ myſtice ꝯſtituitur ſaltatornoſter celeſtis/ dum tranſilit ꝓpriū corpuset exemplo Abrae egreditur de domo patris ſui. qui in primo ſaltu reliquerat terram ſuā. et in ſcd̓o cognationē ſuā. ꝯformiter ad verba ſcripture in Gen̄. Agredere d̓terra ecce ſaltū ſuper opes terrenas. Et decognatione tua. ecce ſaltum ſuꝑ hoīes cognatos ⁊ affines. Et de domo patris tui.Ecce ſaltum ſuꝑ ſenſus ꝓprios corꝑales.Quid enim cōgruentius ſignificat domꝰpatris/ qͣꝫ contubernium ꝓprij corporis?Quiſquis vero ad hūc gradū tertiū molit̉aſcendere/ vt ſalubriter lugeat neceſſe eſt.Cur ita vt lugeat? Quia certe niſi ꝑ fletuꝫlachrimarum/ exoneret̉ ſenſualitas/ malis

K