Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo factus in die

cupiditatibꝰ intro naſcentibꝰ/ ex putri fomitis corruptione. niſi diluuio aquaruꝫtaliū/ ſūmergant̉ egyptij vitiorū/ cōfeſtimſenſualis pharao equitibꝰ ſuis animaꝫiſraeliticā ſurſuꝫ nitentē ꝯprehēdit. ꝯp̄hēſam circūligat funibꝰ peccatoꝝ circūligatam trahit deturbat in dānatōis abyſſuꝫUeraciterqꝫ tunc pōt exclamare miſerabilis homo talis. Quoniā iniquitates ſuꝑgreſſe ſunt caput meū. ſicut onus grauegrauate ſunt ſuꝑ me. Et rurſus. Intrauerunt aque vſqꝫ ad aīam meā. infixus ſumin limo ꝓfundi ⁊c̄. Sed tanto diſcriminiquale ꝓpinabit̉ remediū? Utiqꝫ luctꝰ et lachrime. Ad quid ita? Ut reductis aqͥs maris aqͥs .ſ. amare penitudinis ſuꝑ egiptiosſenſualitatis. aſcendat aīa gratulabūda libertate/ deſertū huiꝰ infelicitatis/ in terrāceleſtis ꝓmiſſionis. Recogitet vehemēterꝓfunde ac frequēter ſtatū ſuū. conditionēſuā finē ſuū. Audiat qͣꝫterribilis in ꝯſilijsdeus ſuꝑ filios hoīm. Penſet qͣꝫ incerta ſuper ip̄am ſunt diuine ſeueritatis ſeu miſericordie iudicia. Clamat ꝓinde Ancelmo. Heū vbi ſum. vbi ſum. quoniaꝫvbi futura ſum neſcio. Ponat aſſidue co oculis ſuis in lumīe fidei/ quāta ſi recte vixerit merces manet ī cel̓. Sinatū/ qͣꝫhorrēdo addicienda eſt ſupplicio. Sic odn̄e exultauerūt filie iude aīe videlicet cōfitentes ꝓpter iudicia tua. Sic poſt fletumet lachrimas exultationē inducis Thob.iij. Sic ꝓinde qui ſemināt in lachrimis/ īexultatione metēt. Hec eſt exultatio tremore quā anima deſerit ꝓpriam carnalitatis domū ab omnibꝰ voluptatū illecebrarūqꝫ tenacibꝰ vinculis ſemet abſoluit.Et ſiquidē tres iſti gradus ſcale nr̄e euangelice incipiētes reſpiciūt. Subſequēsgradus ꝓficientes decet. quem quartumbeatitudinis ſaltū attingimus. Et hic eſteſuries ſitisqꝫ iuſticie. Hic anima ſeip̄amexit et deſerit. dum affectu ꝯmodi ſepoſito iam querit ſua ſunt. Sed affectioneiuſti/ tota ſuccendit̉ ip̄ius eſurie ſitiqꝫ torquet̉ dicens. Concupiuit aīa mea deſiderare iuſtificatōes tuas in omni tꝑe. illisde quibꝰ ꝓpheticꝰ ſermo eſt ad dn̄m. in iuſticia tua exultabūt. ſicut exhortat̉ alibi. Exultate iuſti in dn̄o. Iuſtos accipe qui eſuriūt ſitiūtqꝫ iuſticia. Tūc hoc agit anima.tūc exilit exultat. dum eleuata triplici gradu priori/ videt adhuc qͣꝫlonge ſit ab illa

iuſticia beatoꝝ. qͣꝫ impar exiſtat tali tanteqꝫ retributioni gratiarū et laudū. qualemet quantā apud ſe meret̉ creator ſuus. reꝑarator ſuus/ ꝓtector ſaluator ſuꝰ. et agnoſcens imꝑfectum ſuū. iam in ſe manet.ſed clamas exultat. Deficit caro mea cormeū. deus cordis mei pars mea deus ineternū Priuſqͣꝫ ad vlteriora pergamusattendere libeat ſub palpabili manuductione/ qualiter in meditatione noſtra ſic exardeſcit ignis dilectionis diuine. quemadmodum in ipſa lignorū exuſtione proſpicere eſt. de quibꝰ in pſalmo. Exultabūt omnia ligna ſiluarū a facie domini; qui ignisconſumens eſt ẜm alium prophetā. Primo omniū/ conſumitur humiditas extrinſeca / aliunde concreta. conformiter ad abiectionem diuitiarū. Dehinc cortex vicinior cuꝫ ſuo humore reſoluitur. habes ſcd̓mgradum. Subinde calor intimius agenspenetrat poros. eosqꝫ ab humore naturali ſenſim euacuat. habes tertium. Deinceps dominat̉ ignis ſuper lignuꝫ/ adeopropriā incipit deſerere formā ſubſtantialem. habes quartū. Relinquit̉ tandem carbo viuus. vbi iam non eſt fumalis euaporatio. non flāma ſub obſcurior/ quēadmodum in prima duplicitate. Nec eſt ibi volatilis ſcintillarū crepitus. non rapax autſonoriis vel ſtridulus ardor velut in tertōgradu quarto. Sed illic eſt igneitas quedam perlucida quieta. totū carbonē ſuccendens illuminas tranquille poſſidēsincorporans vniens. Ubi tres inuenies reliquos gradus/ plus ratione qͣꝫ tempore diſtinguibiles. ardorem videlicet. fulzorem. quietū viuificūqꝫ calorem. Ethic ſtatus/ reſpicit tres nouiſſimos gradꝰſcale euangelice. ẜm tres ſaltus beatitudinis trine. qui gradus ſaltus ſunt ꝑfectorum. qui iam vltra ſemetip̄os abeūtes/angelicis etiam ſpiritibꝰ conuerſant̉ in celis pedibus ſincere contemplationis inipſo deo gradiūtur exultant. Nec mireris ſi extra ſe animā in deo ſaltare poſuerim. cum dicat Grego. angelos in deo currere. et maria in cantico. Exultauit inquitſpiritus meus in deo ſalutari meo. qd̓ eſſefuturū/ vnus prophetarū Abacūc poſuerat. Exultabo ait in deo Ieſu meo. et apoſtolus. Siue inquit mente excedimꝰ deo⁊c Sunt plane in ipſa etiam trinitate(ſi dicere fas ē) ẜm tria appropriata; tres

L

M