Sermo factus in die

cauſa inquā perdita eſt/ confugere ſaluberrimum eſt conſilium ad tales eloquentiſſimos oratores. hodie p̄cipue quoniā multiplicatis interceſſoribꝰ/ deus abundantiam ſue pietatis fauorabilius largiet̉. Quiigitur rhetoricam colitis exultate quoniāmerces veſtra copioſa eſt in celis. ¶ Teterum. ſi mathematicales ſciētias geometriam loquor aritmeticā muſicam ⁊ aſtronomiam in celis ponimus nō fallimur. nonꝙ tales ꝑ omnia ſit vſus ſcientiarū huiuſmodi apud illos/ qualis apud nos exiſtitLonge ꝑfectior eſt atqꝫ diuinior. vbi omnia nude conſpiciunt̉ facta in numero pōdere ⁊ menſura. Muſicā pre ceteris ita illic exerceri perſpicuū eſt/ vt non alia videatur ſapientiſſimo Auguſtino eſſe beatiſſimorum illorum ſpirituū occupatio/ qͣꝫ vtpleni ſint modulis in laude ⁊ canore iubilo. vbi vna vox eſt letantiuꝫ ⁊ vnus ardorcordiuꝫ. O felix illa ciuitas in qua magnaſolennitas ⁊ in qua iocunda curia que cure prorſus neſcia. Nam ſicut letantiū omniū habitatio eſt in te. Idcirco beati qͥ habitant in domo tua dn̄e; in ſecula ſeculorūlaudabūt te. ⁊ cantabūt canticū nouum inchoro ⁊ tympano cordis et organo. Totꝰp̄terea mūdus concinet auribꝰ beatoꝝ carmen pulcerrimū et armoniā numeroſamſuaueqꝫ reſonabit. Ita etiā vt qd̓ mireris.infernales gemitus ſtridores horridos etrabidi vlulatus demonioꝝ concurrūt adintegritatē melodie hmōi dulciſone. qꝛ ininferno tenor eſt iuſticia. ⁊ in celo molliorcantus miſericordia. Iuxta illud Miſericordiā ⁊ iudiciuꝫ cantabo tibi dn̄e. Qd̓ ꝓfunde notatū eſt in hymno paſchali. Cuꝫeī premittit̉; aurora lucis rutilat ⁊c̄. Subinfert̉ pro integritate carminis/ gemēs infernus vlulat. Ampliꝰ eſſentialis beatitudo ſanctoꝝ inſtar tenoris cuiuſdā inenarrabilis pſeuerat. Accidentalis vero inſtardiſcantꝰ varij. Nūc intenſior accreſcit altinūc remiſſior dep̄ſſius ſonat. Qua ī re nihil eſſe dicit deuotus Bern̄. ꝙ magis ſtatuꝫ glorie celeſtis rep̄ſentet/ qͣꝫ alacritas deum laudantiū eiqꝫ iubilantiū ⁊ exultantiūhilaritas. Hilaritatē intellige. nō petulantem. effrenā. diſſolutā ⁊ neſcio quo lenocinio notularū. laſciuā et eiuſdē repetitionefaſtidioſam. quali ꝑſtrepunt magnatū tēpla domus ſiue cōuiuia. Hec nempe hilaritas in ſe plus libidinoſe ⁊ veſane diſſolu

tionis qͣꝫ ſpiritualis ſuauitatis quicquaꝫhabet. Ipſa vero hilaritas deuotorum/ ſobria eſt. grauis. modeſta. ⁊ miro ineffabiliqꝫ dulcore rapiens animuꝫ; dilatans ⁊ abſorbens. vt ſe iam nō capiat in ſe deficiat.fiatqꝫ neſcio quis ſpaſmus extaſis vel exceſſus. vt alaudam ⁊ philomenā videre eſtcadendo deficere. Uel tunc exultat animꝰid ē extra ſe ſaltat ꝑ geſtꝰ corꝑis decoros tamen ⁊ iubilat inenarrabiliter. Hunc veromuſicalē ſuccentū non admittit niſi puritas cordis. verūqꝫ illud. Laus iocūda decora quoniaꝫ voci concanora puritas eſtcordium. Ex his ⁊ alijs/ que circa facultatem artiū agunt̉ per que quid agit̉ in celisvtcūqꝫ cognoſcimus. Colligite p. d. et. f. qͣꝫrationabiliter exhortat̉ nos rector vniuerſitatis illius dicens Exultate ⁊c̄. ¶ Subſequenter obijcit̉ noſtre conſiderationi facultas medicine cuius finis eſt ſanitas. reſomnium que hic optant̉ deſideratiſſima.quāqͣꝫ innumerabiles ſint morborum ſpecies quibꝰ mederi ars humana nō ſufficitSatisqꝫ ad hanc rem probationis affertipſum ſeniuꝫ quod vlla nequit arte reſtaurari. Quid autem in celis vbi nec languornec ſeniū. non mors. non eſtus febriuꝫ ſedperpetuo vigore iuuentutis quatuor dotes corpus ipſum ornant. perficiunt cōſolidant. vt ſit p̄fulgidū. agile. peruiū. pulcꝝimpaſſibile. Exultate ergo quibꝰ cura eſtſanitatis; quoniam merces veſtra copioſaeſt in celis. ¶ Sed eſt fortaſſe quiſpiā cuiregnorum ⁊ principatuū placeret regimēleges decretaqꝫ cognoſcere. cognitas ad ciuium pacem ⁊ amorem dirigere. ⁊ per hascoercere flagicioſos ⁊ premijs iuſtos allicere. conformiter egregij poete quod ꝓ ſingulari laude romanis attribuit ꝑcere ſubiectis ⁊ debellare ſuperbos. eneid̓. vi. Sedo quot anxietatibus ⁊ plerumqꝫ fruſtra inhis laboratur? qͣꝫ ſepenumero pro pace diſcordia. pro vnitate lites atqꝫ diſſidia. prorequie demū inquietudo acerbiſſima ſuboriuntur. vel ob oneroſam multitudinemlegum et inuolutam canonum perplexitatem? Aut ꝙ ſubuertunt iudicū animosſpes metus meror gaudium: Aut maxīequia ꝑuerſi difficile corrigunt̉. et ſtultoꝝ īfinitus eſt numerꝰ. Sic certe ſtultoruꝫ. vtglorient̉ cū malefecerint ⁊ exultent in rebꝰpeſſimis. Qualiter exultant ſi me interrogas? quia profecto extra naturam ſuam et

G

H