Predicatorū et prelatorū
40
niſi fuerit manꝰ hec ꝑ humilitatē prius ſolide clauſa cōtra talē ſuꝑbie ventū. ¶ Propterea videte queſo in quātis ſe ꝑplexitatibus inuoluūt. ⁊ quomo ponūt in rete pedes ſuos p̄lati p̄cipue qui alioꝝ gerendorum ſuſcipiūt prius qͣꝫ ſolidati ſint in virtutibꝰ. maxime in humilitate. quoniā obligat eos ſuſceptū officiū/ ventilare ⁊ exponere oꝑa ſua bona ad aurā publicaꝫ. ſicutel̓ias. p̄dicationes. ⁊ cetera pietatis officiaSunt enī in loco ꝯſtituti nō adquirendeꝑfectōnis ſed exercēde. Ideo iuſſione apoſtolica ꝓhibet̉ neophitus ordinari. ne ī ſuperbiā elatus ⁊c. Tamē tales p̄lati inexercitati/ ſi agere iſta tēptauerint/ vix aut nūqͣꝫ euadunt p̄cipiciū. foueam .ſ. elationis ⁊tumeſcētis ſuꝑbie. Difficile quidē ē illudbene agere qd̓ nō ante didiceris. Et ſi hocin omni arte verū eſt/ maxime tn̄ in arte artiū que eſt bene viuēdi ad regimē aīarum.Ad hoc ꝓpoſitū exponit grego. de quibuſdam p̄latis illud de Iob pallegatū. poſuitin rete pedes ſuos ⁊ in maculis ſuis ambulat. Ex p̄dictis cōcludamus nō oportere viros eccleſiaſticos conſumere bona eocleſie in pōpaticis vſibꝰ/ ad euitandū notā auaricie. Sunt quippe modi alij/ ꝑ qͦsmelior ⁊ ſanctior fama queri pōt. ¶ Porro ſi vir eccleſiaſticus in reliquis bn̄ vixerit pudice iuſte ⁊ pie; nullo modo generabit ſuſpitionē de ſil̓atione ſanctitatis; ſibiꝑce viuendo augebit̉ potiꝰ fama ſua. ⁊ eritodor bonꝰ bonis. ¶ Ceteruꝫ apud quoſdam malignātiū ⁊ oīm quātūcūqꝫ ſanctefacta calūniantiuꝫ linguisqꝫ maledicis ſꝑloquētiū iniqua/ nullus ꝓficere pōt quingloriā ſequat̉ inuidia ⁊ inuidiam mala detractio. Sed taliū ꝯtēnendus ip̄e ꝯtēptꝰ.nec extimeſcēduꝫ ſcandalū. qm̄ ceci ſunt etduces cecoꝝ verba xp̄i ſunt ad apl̓os.Ertractemꝰ tertiā rōnem. quā aliqͦIp Vpōpas ſuas excuſare volētes/ ꝯfingūt. Agimꝰ inquiūt talia. nō qd̓ incorde nr̄o ſit ſuꝑbia. nō ad extollentiā oculorū. ſed vtimur his tanqͣꝫ nō vtētes. vt eccleſia ꝑ hoc cū ſeruitoribꝰ ſuis honoret̉ ethonorata magis ⁊ magis reuereat̉. ⁊ ſit eiꝰefficacior auctoritas. ¶ Uerū attendāt ſicdicētes primo ꝙ honor dari debet in teſtimoniū virtutis. nō ꝓpter exteriores diuitias vel ornatū. Inducūt ergo cām errorisad populū. qui ꝓpter pompas mouēt eosad honorandā eccleſiam cum ſeruitoribꝰ
ſuis. quoniā ꝓpter virtutē ⁊ bonorū futurorū adeptionē potiꝰ debēt venerari. Alioquin xp̄s ⁊ eiuſdē apl̓i non ſufficienter ornaſſent eccleſiā ⁊ honoraſſent. qn̄ talia inſe contēpſerunt ⁊ alijs ſꝑnenda ſuaſerunt.Unde ⁊ Iacobꝰ inculpat eos qui honorādo diuites in aureo annulo ⁊ veſte fulgida/ ſpretis pauperibꝰ ꝑſonas accipiūt. EtBernardus ad eugeniū libro de conſideratione. Tu paſtor ꝓcedis deauratus tammulta circūdatus varietate. oues quid capiunt. Si auderem dicere/ demonū magꝭqͣꝫ hominū paſcua hec. Sic faciebat Petrus. ſic paulus ſuadebat. Item petrus neſcitur aliquādo ꝓceſſiſſe vel gēmis ornatꝰvel ſericis. nec tectus auro. vel vectꝰ equoalbo. nec ſtipatus milite nec circūſeptꝰ miniſtris. abſqꝫ hoc tamē credidit ſatis poſſeimplere ſalutare mandatū; paſce oues meas ¶ Rurſus ſi viri eccleſiaſtici talibꝰ vtūtur pro ſolo honore eccleſiaſtice ſtatꝰ; quaratione dimittunt ip̄i tam magnā partemſacerdotū curatoꝝ/ in ſtatu tam inculto qͣꝫin infimo ⁊ plebeio. immo qua temeritateip̄os ſpoliant ⁊ denudant ¶ Amplius dictum eſt ꝙ apud ſeculares principes ⁊ alios/ plus irridet̉ iſta pompa/ qͣꝫ in honorevero teneat̉. īmo ⁊ pauꝑes minus audentad tales accedere pro petendo cōſilio autconfeſſione facienda ⁊ ſic de ſimilibꝰ. qui ⁊videntes eos in ocio ſplendide conuerſari / ſeip̄os autem egenos ⁊ pannoſos laboribus iugibus atteri; remurmurant inuident ⁊ detrahunt. quos ſi viderent in humilitate ſe gerentes amarent. ⁊ eorū aſpectu animeqͥores fierent tolerare pauperiēſortis ſue. ¶ Preterea ſuſtentatio pomparum fieri nequit abſqꝫ multis expenẜ. quetrahunt ſepe ad queſtus mercenarios ⁊ rapinas iniuſtas. ad fraudes ⁊ curas grauesad querelas inſuper mordaciſſimas ſubditorum. propter infamē vitam ſeruitorūturpiſſimorū. quos ocium multa mala docuit. ⁊ nefanda ſcelera ꝑpetrare compellit.Scitis vero ꝙ in dominos redūdant exceſſus ⁊ improbitates ſeruitoꝝ. ¶ Ceteꝝſicut qui tangit picem inquinabitur ab eaſapientis imo exꝑientie teſtimonio. et quifouet in ſinu ſuo ignem ⁊ colubruꝫ/ ardetet mordetur. ſic difficile eſt apud multospene impoſſibile. vt inter ſuperbos talescultus ⁊ honores forinſecos conuerſent̉ ⁊non inde ſuperbiant. Nam qui cōicauerit
CC 4