Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De temperantia

prodigalitatis facinora. Si vero dicāteccleſiaſtici/ talia agant ad ſuꝑbiamſuā vel excellētiā. ſed vt ꝯforment̉ illis apd̓quos viuūt. vt erubeſcentia videtur niſihonorabiliter ſint inter proximos aliosimo ampliꝰ eſt/ vt ſcādaliſent eos. tanqͣꝫipſi ſint auari vel hypocrite ficti. niſi ẜmtꝑa tꝑaliter ſe habeant. moribꝰ alioꝝformes ſint. Uideant obſecro ſic dicentesPrimū ne cōtrarient̉ huic p̄cepto. Nolitecōformari huic ſeculo. Ne p̄terea ip̄i quorum intereſt errores alioꝝ corrigere in ſimiles aut peiores ruant. dum eos emēdare ſed imitari volunt. Ita ne videlicetſi omnes ſuꝑbi facti ſunt auari diſſolutidigi reprobi/ ip̄i eccleſiaſtici ne diſſimilitudine ſua eos offendant paria vicia ſectabuntur. Abſit. imitanda potius eſt humilitas xp̄i non exhorrenda nec erubeſcenda vilitas que ꝓpter eum in ſuiip̄ius deiectionem ſuſtinet̉. Ceterū addunt ſibi p̄cauere ne de auaricia īpocriſi notentur ſi fuerint ī talibꝰ pompis partiores ceteris. Eſſet hec euaſio colorata/ ſi eſſetmodus rōnabilis pius iuſtior/ queꝫhanc ab hominum cordibꝰ eſtimationemabolerent. Fateor enī ſic eſt/ oportere viros eccleſiaſticos tollere quātum ꝯmodepn̄t/ omnem ab eis auaricie ipocriſis ſuſpitionē ſi ꝓdeſſe ſubditis voluerint. Uerum quippe eſt illud auguſtini bonamꝯſcientiā deo. ꝓximis vero famā bonā debent/ in hoc cōdolēdus eſt qui famā ſuānegligit. Qd̓ ſi quis exp̄latis ſibi parce viuat/ pompas oēs abijciens vel abhorrēs.theſauri ſet nihilominꝰ extorqueat vndecunqꝫ pecunias. reddit ſe non negabo ꝯtēnendū longe amplius/ qͣꝫ ſi non dicā liberaliter ſed prodige pōpatice virtute polleat. niſi tꝑantiā iſtam exteriorē moderatiorem oſtendit iudicabit̉ rōnabiliter fermentatus fermento phariſeoꝝ qd̓ eſt ip̄ocriſis. Dicet̉ nempe iſtam pompā extrinſecus negligere ad humilitatē ſed tenacitatem. ad virtutē ſed ad celandū qualicūqꝫ modo vite ſue turpitudinē. vel deniqꝫ ſic vt lucroſius atqꝫ liberiꝰ ſubditos ſeducat. ſeductoſqꝫ licentius ſpoliet laceretet perdat. Quid igitur acturus eſt prelatus ne ſubditoꝝ morſibus pateat tanqͣauarus ſeu tenax ſordidus aut fictus/ ſilaute vel vſitata alioꝝ prodigalitate vixerit. ſi non eccleſiaſtica bona in vſus ꝓpha-

nos diſſipauerit in veſtibꝰ et prandijs. infamiliaribꝰ ocioſis diſcolis. quid inquāacturus eſt? Rn̄deo ſub vna veritate ſatisnotanda. Uir eccleſiaſticus p̄ſertim curatus vel p̄latus/ non ſolū poteſt licite dare īpublico el̓ias ſuas ante ſe tuba canereeſt ſe manifeſtare cuꝫ facit el̓iam. Sed etiam ad hoc agendū obligatur pro locopore/ tanqͣꝫ in exemplū poſitus aliorumvelut lucerna ardens ſuper candelabrumvt omnibus luceat qui ſunt in domo eccleſie ſue. Si autē egerit hoc/ tollet omnemſuſpitōnē tenacis auaricie quādo mōſtrabit operibꝰ/ ſibi parcus eſt/ vt alijs fructuoſius largiatur. bona eccleſie recipitnon vt rapax conſumptor ſed vt pius diſtributor. Cognoui vnum qui plerūqꝫ diſtribuebat aliqua in publico ſub hac intētione; qui dediſſet in occulto. nec errare putandus eſt. Sed errant plane quilatos quoſdā laudare ſe credunt/ cuꝫ dicūteos nihil dare in oculis hominū ad euitationeꝫ vane laudis. Nam ad dandū publice p̄ceptum habent quod alijs eſt conſiliūDicet ſtatim aliquis ſnīam hanc cōtradicere verbis xp̄i quibꝰ nos inſtruit dicēsCum facis el̓ias/ neſciat dextera tua quidfaciat ſiniſtra tua. iteꝝ Noli tuba canereſed da in abſcondito pater tuus videtin abſcondito reddet tibi. Ita eſt. ſic iubetxp̄s. iubet nihilominꝰ vt luceant opera noſtra bona. vt glorificent patrē noſtrū qui īcelis eſt. At fortaſſis inuiceꝫ aduerſari putarentur hec duo mandata/ ſi non ex locutionis circūſtantia pateret ꝯcordia. Uultquippe xp̄s vt oꝑa noſtra fiant in abſcōdito quo ad intentionē non captande laudis proprie. in publico ꝓpter augmentationem in proximis diuine glorie. ſicut dicit gregꝰ. ſic opus fiat in publico qͣtūsintentio manet in occulto. Scio et bene ſcio/ iſtud plurimū habet difficultatis apud exercitatos in virtutibꝰ. quinondum didicerunt humiliter ſaꝑe humane gloriuncule fauores deſpicere. propterea apud eos qui non habent ex officōprodeſſe ceteris/ plerūqꝫ tutius eſt atqꝫſultius occultare bona ſua ab oculis hominum. qͣtūs eandem tegere poſſint conſeruare a ſurreptione et flatu inanis glorie apud deum. incredibili ſiquidem facilitate exufflat ventus ſuperbie/ el̓ie fructūa manu dantis eam in conſpectu aliorum

B

L