Intrare religionem

religionem ad finem talem vel talem/ noneſt credendū. nec ip̄e licite illam religionēſic egredi potuit ſicut de facto egreſſus eſt.et vltra ꝙ nec etiam vxorē ⁊ bona ſucceſſionis ſuperius tacte. poteſt licite repetere ſeuretinere nomine ꝓprio. ſcriptum manu ꝓpria. ¶ Ego matheus Roedor ſacre theologie profeſſor indignus/ ſuppoſita veritate caſus p̄miſſi ⁊ circūſtantiarū eiuſdemin forma qua ponūtur. ſentio cōformiterad deliberationē domini Cancellarij ſupra poſitam. In cuius rei teſtimoniū hācdeliberationem meam propria manu ſcripſi ⁊ nomine meo ſignaui. ¶ In quoruꝫteſtimoniū nos Ioh̓s/ rector vniuerſitatis prefate/ preſentes litteras ſigilli Rectorie dicte vniuerſitatis appenſione/ duximus muniēdas. Anno ⁊ die quibꝰ ſupra.¶ Finit.ecIncipit tractatuseiuſdem magiſtri Iohānis de Gerſon. detꝑantia in cibis/ potū/ ⁊ veſtibꝰ p̄latoꝝ.Am in vna priori lectione abſolui / ſicut potui; dubitatioFi nem non mediocrē ſuꝑ abſtinentia ꝑpetua a carnibꝰ. anlicita ſit apud ſolitarios religioſos imitatores Ioh̓s baptiſte in heremo. Uellē nūc ſub ꝯpendio maiori/ ſimiliter elucidare qualis tꝑantia in cibis ⁊ potibus in veſtitu ⁊ ceteris. aut neceſſaria ſitaut cōgrua p̄dicatoribꝰ aut p̄latis. quoruꝫeſt officiū/ inſtar Ioh̓is/ p̄ire ante faciemdn̄i ⁊ parare vias eiꝰ ad dādā ſcīaꝫ ſalutisplebi eius. ¶ Ad hāc dubitatōnē ſub vnica ꝯcluſione rn̄deo. Expediētius eſt ⁊ efficatius p̄dicatorē et p̄latū/ declinare ad auſteritatē vite et ꝑcitatē in veſtibꝰ ī cibis etpotibꝰ et paucitate ſeruitoꝝ et ſimilibꝰ. qͣꝫhoībus ſecularibus talibꝰ ꝯformari. ¶ Etin primis ſi attendimꝰ vitā xp̄i que nr̄a eſtinſtructio/ ſi p̄terea apl̓oꝝ ⁊ alioꝝ ſanctorū exempla recogitamꝰ/ ꝑſpicuū eſſe debebit apud xp̄ianū id qd̓ dicimꝰ. Fateor inquit diſcretiſſimꝰ augꝰ fateor de p̄cioſa veſte. erubeſco. nō enī decet hāc ꝓfeſſionē nōhāc monitionē. nō decet hec mēbra. nō decet hos canos. ¶ Et arguo ſic inquiſitiuePompā in veſtibꝰ/ in ferculis/ in ſeruitoribus/ aut querūt eccleſiaſtici ad placenduꝫdeo. vel vt ꝓficiant ꝓximo. vel ad eccleſiehoneſtatē ⁊ auctoritatē. Quidā enī ad ali

quā harū rationū confugiūt:On primū vt placeāt deo. qm̄ ven Arū eſt illud hiero. nō tenera veſtis/Iſed mūdicia mētis/ ornatum facitclericoꝝ. Conſtat inſuꝑ plus placere deooꝑa pietatis in quibꝰ p̄n̄t expēdi ea q̄ talispōpa reqͥrit. Si q̄ris igit̉ plꝰ deo placereoꝑa deo magis placentiā facito. alioquinapud te mentit̉ iniquītas ſibi. ꝙ iam nonſoli deo magis ꝑ talia placere ꝯtendis. ſedvel tibi vel mundo.Iquerūt eccleſiaſtici ꝑ talia ꝓficeIre ꝓximis ⁊ ſubditis/ videāt obſecro ne turpiter fallantur. ⁊ tota (vtaiūt) via errēt. Plus enī ſcādaliſat pompaclericoꝝ ip̄os laicos. tā principes qͣꝫ aliosqͣꝫ edificet. Plus ad indignationē ⁊ murmur ⁊ inuidiā eos cōcitat qͣꝫ ad amorem ⁊plus augent in eis auariciā ⁊ ſuꝑbiam qͣꝫextinguāt. Debet aūt eē officiū clericoruꝫ/monere ſubditos verbis ⁊ exēplis ad virtutū exercitia humilitatē frugalitatē ⁊ ſobrietatē. Porro nō habet opus iſta ꝑs allegationibꝰ ſcripturarū vt doceamꝰ pōpaꝫeſſe in ſcandalū laicoꝝ. Interroget̉ exꝑiētia ⁊ magna voce clamabit. Ita ē. nihil verius eſt. Nam vn̄ fuit tāta principū ⁊ ſecularium deuotio apud antiquos eccleſiaſticos pauꝑes ⁊ pānoſos. Unde tantus honor. tanta reuerentia. tantus cultus. vtiqꝫquia pompas tales nihilipendebant. Idcirco tanqͣꝫ apud bonos ⁊ fideles diſpenſatores/ copioſiſſime eis miniſtrabant̉ diuitie. qui poſtqͣꝫ inſoleſcere ⁊ eis abuti ceperunt/ in contrariū verſa eſt prior largitōdico in direptionē ⁊ contemptū. Audiuihis auribus vnū ex principibꝰ noſtri temporis precellenteꝫ/ coram quo dum fieretſermo de refrenatione ⁊ moderatione pōparum ſtatuū in regno francie nimis exuberantium ⁊ aliarum expenſaruꝫ propterquas niſi prouiſum fuerit/ fraudes rapineet iniuſticie ⁊ odia ⁊ ſeditiones ſaltem occulte fiunt propter que omnia teſte ſapiente regnū de gente in gentē tranſfertur. Reſpondit indignabūdus princeps ille. incipiant ecclefiaſtici apud quos tota pompaeſt. tota ſuꝑbia ⁊ in veſtibus ⁊ in prandijset in omnibus. ⁊ de ſingularibus facta eſttunc narratio. vbi que ad honorem ſuumeccleſiaſtici vident̉ agere illa in magnā eorum ⁊ ſue eccleſie cōtumeliā ⁊ probruꝫ cōmemorata ſunt. prandia loquor et cetera

CL 3