De ſimonia

ſcripture. nunc a lege nature Unde ſic aitvbi prius. Quis militat ſuis ſtipendijsvnqͣꝫ? Quis plantat vineā ⁊ de fructu eiꝰnon edit? Quis paſcit gregem ⁊ de lactegregis non māducat? Nunqͥd ẜm hominē hoc dico. an ⁊ lex hoc non dicit? Scriptum eſt enī in lege moyſi Non alligabisos bouis triturātisᵉ Nunqͥd de bobus cura eſt deo? An propter nos hoc dicit? Nāpropter nos ſcripta ſunt. quoniā debꝫ inſpe qͥ arat arare. et qui triturat in ſpe fructus percipiēdi. Si nos vobis ſpiritualia ſeminamꝰ/ non magnū eſt ſi nos carnalia veſtra metamꝰ. Si alij poteſtatꝭ veſtre ꝑticipes ſunt/ quare nō potius nos?Sed nō vſi ſumus hac poteſtate. ſed oīaſuſtinemꝰ; ne quod offendiculū demꝰ euāgelio xp̄i Neſcitis quoniam qͥ in ſacrariooꝑant̉ / que de ſacrario ſunt edūt. ⁊ qui altario deſeruiūt/ cū altari ꝑticipāt? Ita dominꝰ ordinauit his qͥ euāgeliū enuciantde euangelio viuere. Hec apoſtolus. īmoper apoſtolū dominus.Quinta ſuppoſitio.Upponit̉ rurſus ꝙ in his q̄ſuntſymoniaca de iure diuino ⁊ nō ſolum qꝛ ꝓhibita lege humana (vt ita loqͣmur more iuriſtaꝝ) Papa poteſt ꝯmittere ſymoniā/ qm̄ diuine legi ſubijcitur ſicut alius ⁊ dū trāſgreditur illā/ grauiꝰ peccat qͣnto maior habetur. Cōſtat autē prohibitū eſſe iure diuino vt illd̓ qd̓ eſt vereſpirituale/ queratur emi vel vēdi. ſicut deGyeſi ⁊ Symone mago/ ſcriptura ſacrapalā tradit. Et ſicut xp̄s ad diſcipulos loquēs determīat. Gratis accepiſtis gratisdate Math̓. x. Ubi in eodē capitulo det̓minauerat q̄ dicta ſunt de iure bn̄ficij reſpectu officij dū ait. Dignus eſt oꝑariuscibo ſuo; Et Lu. x. d̓r mercede ſuaSexta ſuppoſitioUpponitur vlteriꝰ ꝙ licet officiopapali. rōe iuris ⁊ obligatōnis etoperis ſpūalis/ cōpetat bn̄ficiū trifarie ꝓportionabil̓r acceptū. nihilominꝰ ip̄e papa nō p̄t qͥbuſcunqꝫ modis voluerit/ bn̄ficiū illd̓ exigere vel extorq̄re. ſed iuxta legē diuina qd̓ iuſtū eſt iuſte exeqͣtur. et aboī ſpecie mala ſicut iubꝫ apl̓s. ſemet abſtineat ¶ Septima ſuppoſitioUpponitur cōſequēter illd̓ īiuſtū eſſe/ ⁊ tale quale nemo ſibi fieri vellet; ꝙ de beneficio iure debito ip̄i pe

tro/ ipſe det pecuniam prius qͣꝫ beneficiovtatur ne forte vſurarius ſit. Sic autemeſt in caſu concluſiōis cuiꝰ veritas ex hisſuppoſitiōibꝰ ſimul cōbinatis videtur eēſufficiēter on̄ſa. Cuiꝰ deductōis applicationē omittimꝰ. que virtualit̓ ⁊ reſolutiueſtat in hoc. ꝙ ius ſuſcipiendi temporaliaquantūcunqꝫ temꝑalia videātur/ eſt pureſpirituale; ratione finis et obiecti. propterea beneficiū eccleſiaſticū. non magis poteſt vendi qͣꝫ officiū cui neceſſario connexum eſt/ quale tamen officium/ non eſſevendibile/ nemo neſcit.¶ Obiectionesrima obiectioEd opponitur ex radice multiplici Primo quia ſicut ex antiqua lege decime decimaꝝ debebantur ſummo ſacerdote a leuitis Num̄.xviij. et Deutron̄. xvi Sic non minus inlege noua debetur hec decimatio vel ſufficiens recōpenſatio facienda / ꝑ inferioresipſi pape Hec autē recompēſatio videturrationabilis ꝙ fructus primi anni a quolibꝫ nouiter beneficiato perſoluātur. qm̄in hoc papa ſeruit eccl̓ie/ ⁊ ita propt̓ hocofficiū in promouēdo homīes ſibi debetur ꝓ ſuſtentatione condecēti ſtatus ſui.et ad hoc tam ꝑſone qͣꝫ beneficia poſſuntonerari. ¶ Secunda obiectioMplius nō minus poteſt paparecipere vel petere pecuniā a bn̄ficiato etiam pͥus qͣꝫ ſit in poſſeſſione/ qͣꝫ canonici eccleſie cathedralis. qͥ tamen canonici/ de conſuetudine recipiūttam pecunias numeratas; qͣꝫ obligatōnēante poſſeſſionis adeptionemTertia obiectioMplius non minꝰ rationabilit̓.īmo rationabiliꝰ poteſt papa recipere primas annatas beneficioFum/ qͣꝫ recipiunt vel prelati inferiores vl̓eccleſie cathedrales vel alique religionesquod tamē ita fieri frequentiꝰ inuenitur.¶ Quarta obiectioMplius beneficia multa tradūtur ad firmam ſeu penſionem annuam vel in titulo ⁊ recipitur qͣndoqꝫ pars penſionis vel tota penſio/ prius qͣꝫ ſit de redditibꝰ aliquid acceptum¶ Quinta obiectio

K