De reſolutōne ſuper quodam
iudicialis. ⁊ hoc vel in foro conſciētie interioris. vel in foro coercētie iuſticie exterioris. Dicit̉ enī ſentētia iudicialis. qͣi cōcluſio ſeu determinatio iudicij ¶ Quarta ¶ Omnis ſentētia iudicialis humanadici p̄t ciuilis vel eccl̓iaſtica. ⁊ hoc ẜm diuerſos fines ꝓximos ⁊ prīcipaliter intentos. qꝛ ſentētia ciuilis/ reſpicit vitā pn̄teꝫꝓ ſuo cōuictu trāquillo. eccl̓iaſtica verovitam futurā. ¶ Quinta ¶ Oīs ſentētiaiudicial̓ eccleſiaſtica/ fundat̉ in verbo xp̄idicētis ad petꝝ ⁊ apl̓os. Quecūqꝫ ligaueris ſuꝑ terrā. vbi priꝰ immediate fundauerat ptātem excōicatōnis iudiciarie dicens. Ꝙ ſi eccl̓iam nō audierit ſit tibi ſic̄ethnicꝰ ⁊ publicāꝰ ¶ Sexta ¶ Oīs ſentētia iudicialis eccl̓iaſtica/ ſufficiēter explicat̉ ꝑ hec duo verba ligare ⁊ ſoluere. vtendo terminis iſtis nō ad litterā ſicut ligantur boues ⁊ aſini. ſed ẜm trāſſumptōnemcorꝑaliū ad ſpūalia. ita ꝙ ſentētia iudicialis eccl̓iaſtica deſcribi pōt ꝙ eſt ſentētialigans vel abſoluēs in ordine ad finē felicitatis eterne ¶ Septima ¶ Oīs ſententia iudicialis eccleſiaſtica vel a iure vel abhoīe lata/ dū cōceditur vt poſſit abſoluip̄ſupponit ꝙ ipſa ligauerit vno vinculopenali vel plurimis. ¶ Octaua ¶ Om̄isſentētia iudicialis eccl̓iaſtica diuerẜ noībus p̄t explicari vel ferri ꝓ arbitrio iudicis p̄ſertim ſup̄mi qͥ eſt papa Sicut dicēdo dū ligare vult Uolumꝰ talē eſſe ligatūvel excōicatū quo ad om̄s actꝰ legitimosciuiles vel eccl̓iaſticos. Volumꝰ talē eſſeirregularē. inhabilē. infamē. ⁊ ita de talibus penaꝝ vinculis. Aut dū vult ſolueredicendo. Diſpenſamꝰ cū tali. habilitamtalem. reſtituimꝰ talē fame ſue. cōcedimꝰtali vt ꝓmoueri poſſit ad ordines nō habitos vel in habitis miniſtrare. Et ita demille loquēdi modis qͥ finaliter reſoluūt̉in hec duo v̓ba ligare ⁊ ſoluere ¶ Suꝑeſt ex iſtis ꝯcludere ꝙ interp̄tatio doctrinalis theologoꝝ/ fauet cōceſſioni p̄dicteꝙ dū papa cōcedit martino vt habeat facultatē eligendi confeſſorē qͥ poſſit eū abſoluere ab om̄ibus peccatis de quibꝰ confitebit̉ ⁊ ab ſentētijs tā a iure qͣꝫ ab hoīnelatis; cōprehendit̉ in hac abſolutōnis facultate irregularitas ꝯtracta vel a iure velab homine. qꝛ nō cōtrahit̉ niſi ꝑ ſentētiāab hoīe vel a iure latā. alioquin darēt̉ ſententie tā excōicatōis qͣꝫ interdicti a quibꝰ
nō poſſet/ predictꝰ martinꝰ abſolui v̓tutecōceſſionis ſue. Ꝙ ſi ſic. petit̉ regula generalis. que caſus in quibꝰ ⁊ in quibꝰ nō fieri valeat abſolutio/ determinet FinitSequitur ab eodē5domino cancellario facta reſolutio ſupercaſu ſubſequenti circa irregularitatemUidam habēs cultellū paruū in vagina alteriꝰ maiorisrepoſitū. eduxit eū nō doloſe neqꝫ ad vſum illicitū. quēcultellū dū vnus ſocioꝝ velbet acciꝑe ⁊ ipſe reniteret̉. Contigit vt illahora ⁊ loco/ quidā retrorſum appropinquaret ⁊ impīgeret in illū paruū cultellūvt oculus ſuus ꝯfigeret̉ taliter ꝙ cecatusfuiſſe dicit̉ tandē oculꝰ ille. Querit̉ ſi dicēda eſt inde cōtracta irregularitas in tenēte cultellū ¶ Rn̄det̉ ꝑ aliquas cōſideratōnes ¶ Prima cōſideratio ¶ Conſiderandū eſt primo ꝓ diſſolutōe caſus/ ꝙ in talibus ſepe al̓r iudicat iuriſta. alit̓ theologꝰqꝛ primꝰ magis inſpicit foꝝ cōtentioſuꝫ⁊ extrinſecū. ſed theologꝰ magis attenditfoꝝ cōſcientie ⁊ intrinſecū quo ad deūSecūda ¶ Cōſiderandū eſt cōſeq̄nter ꝙhoc duplex foꝝ / accipit ſuā diſtinctōꝫ ẜmꝙ actꝰ moralis habet cōſiderari dupl̓r. hͦeſt dicere ẜm materiā vel ẜm formā actusmoralis Materia actꝰ moralis dicit̉ ipſeactꝰ de genere cū circūſtātijs ſuis generalibꝰ. nō habito reſpectu ad finē vel intētōnē agentis. forma vero eſt ipſa intētio finis ¶ Tertia ¶ Conſiderādum vlteriꝰ ꝙmateria actuū moraliū/ attendit̉ in triplici differētia Nā quidā ſunt actꝰ de genereſuo ſimpl̓r mali. qui ſcilꝫ cōfeſtim noīatiincludūt ſecū maliciā ſicut dicit ph̓s. vtſunt furtū. fornicatio. hoīcidiū. Alij ſuntactꝰ de genere ſimpl̓r boni. vt dare elemoſinā. honorare parētes. Tertij ſunt indifferētes de ſuo genere. vt leuare feſtucā. fricare barbā. ⁊ ſimiles ¶ Quarta ¶ Conſiderādū rurſus ꝙ iſtoꝝ tripliciū actuū primi ſic ſe hn̄t ꝙ nō ſunt ſuſceptibileſ bonefor me moralis. ſicut materia indiſpoſitain naturalibꝰ nō eſt ſuſceptiua forme naturalis ⁊ vite. ita ꝙ ꝓpter nullā bonā intētionē; poſſunt tales actꝰ boni effici. ſecundi vero actꝰ/ poſſunt fieri mali qͣꝫuis ſuntin genere ſuo boni. dū accedit intētio per
U