Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ligandi ac ſoluendi

53

culpa propria excōicatus abſoluit̉. et abſolutus poterit exercere ſicut prius talesactus legittimos qui ſunt om̄es de neceſſitate ſalutis/ ſic autē poterit abſolui ligatus vinculo irregularitatis/ abſqꝫculpa ſua M Uide ſi quedam taliapoteris inuenire in quibꝰ fauorabiliꝰ agitur quo ad aliqua peccātibus. quatinꝰvbi ſuꝑabundauit delictū ibi ſuꝑabundet gratia. Exemplū ſumit̉ familiarepoſito noſtro Itaqꝫ ſi vir infidelis priushomicida baptiſet̉. ſoluit̉ nedum a culpahomicidij ſed ab irregularitatis etiā vinculo conſequēte homicidiū. vbi ſi duashabuiſſet vxores legitimas ſucceſſiue velvnā virginē. baptiſmꝰ tolleret hocirregularitatis ligamentū. Forte ſic inpoſito ſi martinꝰ abſoluit̉ ab om̄ibꝰ peccatis cōfeſſis. hoc ab om̄ibus ſententijs tam a iure qͣꝫ ab hoīe latis. Ueniretſi ſeq̄lam abſolutō irregularitatis ſicutexcōicatiōis ex qua ſumpſit occaſionalit̓vinculū irregularitatis dum ligatus ſe diuinis immiſcuit. Non autē eſt cōcubinatio vel conſecutio talis/ in irregularitateque tam cōtracta eſt ex ſentētia penaliqͣꝫ ex cōſtittōne legis aūt ſtatnti DHabent iſtā ꝓbabilitatē. ſed euacuāttotā difficultatē noſtre dubitatōis ſpēaliter ad inueſtigatiōeꝫ deſcriptōis ſeu qͥdnoīs ſententie p̄ſertim a iure late. Ecce recipiamꝰ duas cōſtitutōes iuris que dicūtur decreta vl̓ decretales. vna dicet ſic Siquis ſuadēte diabolo/ manꝰ miſerit violētas in clericū/ ſit excōicatus ipſo facto. altera cōſtitutio dicit. Si qͥs celebraueritexcōicatus/ ſit irregularis ipſo facto M Reſpōdi iam q̄libet ſciētia/ termīosſuos hꝫ. ſed inferior ſcīa debꝫ reſoluere ſuos termīos quādo ſurgit ambiguitas adterminos ſciētie ſuꝑioris. ſunt ſimpliciores. Sic enī metaphiſica/ reſoluit t̓minos oīm ſcientiaꝝ iuctis logica grāmatica rhetorica. igit̉ theologia ſit ſuꝑior ad oēs ſcīas. etiā ad metaphiſicā naturalem ad ius omne/ canonicū et ciuile.debet reſolutio vel īterp̄tatio ſumi theologiā/ p̄ſertim in his ſalutē reſpiciūtD Perſpicuū eſt etiaꝫ mihi in exēplisinductis modo te M Priuilegiatꝰitaqꝫ papā/ de cuiꝰ ptāte principal̓r eſtſermo p̄ſens/ iure dicit̉ abſolutꝰ ab aliqͣ lege general̓r prius ip̄m ligāte. ſil̓r diſpē-

ſatus. Et hoc ſiue diſpēſatio ſit legis moderatio ſiue ſit ipſiꝰ totalis ablatio. Rurſus ille qui habilitatur abſoluit̉ ab inhabilitationis vel irregularitatis vinculo.Rurſus infamis reſtituit̉ ad famā. abſoluit̉. Hoc vidit illa iunior Sara dumorauit. Obſecro dn̄e a vinculo improperij abſoluas me Quid preterea de ſeruitute; nunqͥd eſt vinculū magnū; nunqͥdeſt liberatio grandis abſolutō vinculi ſeruitutis? Seruitutis inquā vel que penſat vel que eſſet ſi eſſet iudex cōcedenslibertatē Unde papa diſpēſans irregulari/ poſſet ita dicere. Soluo te vel abſoluo te a vinculo irregularitatis vel ab irregularitate. Et ita de qualibet alia iurꝭ pena. ſub penali ſententia a iure lata vel homine. D Suꝑeſſe nihil vide̓o circaconceſſionē in Martino factā abſoluipoſſit ab om̄ibus ſentētijs tam a iure qͣꝫab homine latis autoritate ſummi pontificis/ quin ſentētia irregularitatis cadatſub hac conceſſiōe. que cōceſſio veracitereſt quedā abſolutio. Martinꝰ enī pͥus ligabat̉ ne poſſet ab alio qͣꝫ a ſummo pōtifice abſolui; nunc vero poteſt abſolui acunqꝫ ſacerdote quē elegerit. ita ſolutuꝫeſt vinculū ab eo ſentētiaꝝ vbi reſeruant̉tales caſus ſoli pape. Finit.Accipe ſub compendio ꝓpoſitōes octo ſequētes ad elucidatione premiſſoꝝ.Prima propoſitio.Mnīs ſentētia taꝫ a iure qͣꝫ abo homīe lata/ deriuat̉ a ſententiaprimi iudicis dei. hoc mediate vel immediate. approbatiue vel ꝑmiſſiue. Reꝑitur inde dictū de deo ſentētiaeius fuit hec vel illa. Dixit expreſſe Greg. deus mutat ſentētiā cōciliū. cuiꝰ verbi intellectꝰ alibi q̄rendꝰ eſt Secunda Om̄is ſentētia tam a iure qͣꝫ ab homīelata/ cōtinet̉ ſub duplici differētia. Quiaquedā eſt ſolius dei. quedā creature rōnalis ſub deo. hoc vel a beatꝭ ſicut ſunt angeli. vel de viatoribꝰ ſicut ſunt principeset p̄lati. vnde dicit̉ de Nabuchodonoſor egreſſa eſt ſentētia ab eo/ vt interficerēt̉omnes prīcipes babilonis. Sūt inſuꝑcōcordantie tales ml̓te. Tertia Oīsſentētia tam a iure qͣꝫ ab hoīe lata/ dici p̄t

Q 4

T