De pctō veniali ⁊ vnde dicatur
LO
ſibile ex ipſa diſpoſitōe remittēdi Sicutenī aliqͥs morbꝰ corꝑalis ẜm ſui naturaꝫincurabil̓ d̓r. qn̄ in ſe hꝫ illd̓ ꝑ qd̓ tollunt̉ea ex qͥbꝰ morbꝰ curari p̄t. vtputa qꝛ tollitvirtutē nature vel inducit faſtidiū cibi etmedicine. licet deꝰ ſua gratia et miraculopoſſet illuꝫ morbū curare. ita ſuo mō iſtemorbꝰ ſpūalis qͥ pctm̄ in ſpm̄ ſctm̄ d̓r ẜmſuā naturā incurabilis ⁊ irremiſſibilis dicit̉ ex eo ſcꝫ ꝙ de ſui natura excludit ⁊ abijcit ab homine illa ꝑ q̄ fit peccatoꝝ remiſſio Non tn̄ ꝓpter hoc intelligēda eſt oīnop̄cluſa via ſanatōis ⁊ remiſſiōis. ẜm oīpotētiā ⁊ miſericordiā dei. ꝑ quā aliqn̄ tl̓esqͣſi miracl̓oſe ſpūalit̓ ſanat̉. licꝫ raro ⁊ diſficult̓. De nullo etenī qͣꝫdiu durat hec vita deſꝑandū ē. ꝯſiderata .ſ. oīpotētia ⁊ miſericordia dei. Sꝫ ꝯſiderata natura ⁊ cōditiōe pctī. aliqͥ filij diffidētie dicūt̉ vt hētur ꝑ apl̓m ad eph̓. v ¶ Sūt alij alio mōiſtā irremiſſibilitatē pctī in ſpm̄ ſctm̄ exponētes. ſꝫ effectualit̓ iuxta ea q̄ ſupra notata ſunt. Notāt eī ꝙ hoc nomē irremiſſibile triplicit̓ ſumi p̄t. Uno mō negatiueſcꝫ ꝙ nullo mō remitti p̄t. Et iſto mō peccatū angeli ⁊ dānatoꝝ irremiſſibile dicūtAlio mō pͥuatiue qd̓ ſcꝫ ex ſe cōgruētiamnō hꝫ ꝙ remitti debeat. licꝫ ex congruētiadiuine bonitatꝭ remitti poſſit Et hoc mōomne pctm̄ mortale irremiſſibile dicuntTertio mō ꝯͣrie ꝙ .ſ. ex ſe īportat ⁊ īcluditdiſpoſitōeꝫ ꝯͣriā ad remiſſionē. Et hͦ mōpctm̄ in ſpm̄ ſctm̄ irremiſſibile dicunt. qꝛīportat ex ſe ⁊ includit diſpoſitōeꝫ ꝯͣriantē grē remittēti pctm̄. ꝑ deſꝑatōꝫ ſcꝫ vel p̄ſumptōeꝫ aūt alias eiꝰ ſpēs Et iuxta iſtūmodū ponēdi capiūt etiā nūeꝝ ſeu ſufficientiā ſex ſpecieꝝ pctī in ſpm̄ ſctm̄ ſupraenūerataꝝ. hoc ſcꝫ mō. In remiſſiōe eī vtdicūt tria ꝯcurrere hn̄t videlicꝫ. ip̄e remittēs. ille cui remittit̉ ⁊ diſpoſitō remittēdiin eo cui remittit̉. In ip̄o remittente duoſunt .ſ. mīa ⁊ iuſticia Cōtra pͥmū qͦꝝ peccat̉ ꝑ deſꝑatōeꝫ. ꝯͣ ſcd̓m ꝑ p̄ſumptiōeꝫ Ineo cui remittit̉ duo eē ꝯuenit ſcilꝫ dolorēde ꝯmiſſo. ⁊ ꝓpoſitū vlteritꝰ de nō ꝯmittēdo. Cōtra pͥmū qͦꝝ peccat̉ ꝑ obſtinatōeꝫCōtra ſcd̓ꝫ ꝑ finalē īpenitētiā Diſpoſitōꝟo remittēdi ī eo cui remittit̉ duplex ē .ſ.cognitio veri. ⁊ amor boni Cōtra pͥmū q̄rū peccat̉ ꝑ īpugnatōꝫ veritatꝭ agnite⁊ lotra ſcd̓m ꝑ inuidētiā fraterne gre. Et accipit̉ hic final̓ īpenitētia ꝓut ī ſuꝑioribꝰ de
claratū ē. nō quidē ꝓut īportat ꝯtinuatōnē in pctō vſqꝫ in finē. nā ſic in qͦlibꝫ peccato mortali ꝯtingere p̄t. ſꝫ negatiue. ꝓutſcꝫ dicit ſeu īportat ꝓpoſitū nō penitendiEt iſto mō ē ſpēs pctī in ſpm̄ ſctm̄ ¶ Greuiter vt iā tactū eſt iſte vltimꝰ modꝰ ponēdi in effectu reincidit ī ea q̄ ſuꝑiꝰ dicta etdeclarata ſunt. Sed iō hic inſeri placuitvt legentes caꝑe poſſint qd̓ eis magis ſedebit ⁊ placebit.De peccato actuali vēiali. Et circa ip̄ꝫ in generali occcurrēXpedita igit̉/ iuxta īce (tibꝰ.ptū huiꝰ octaui tractatꝰ pn̄tꝭ libelli ordinē/ declaratōe duorūprincipaliū mēbroꝝ prīe diuiſiōis pctī ſupra tacte ⁊ poſite/ ſcꝫ pctī originalis. ⁊ pctī actualis mortalis. Nuncde alio tertō mēbro prīcipali eiuſdē diuiſionis .ſ. de pctō actuali veniali/ aliqͣ dicēda veniūt. Et prīo qͥd ſit ⁊ vn̄ dicat̉. Secūdo de diuerẜ eiꝰ noībꝰ ſeu appellatōibꝰ.Tertio de aliquibꝰ ipſiꝰ peccati effectibꝰ.¶ Quid ſit peccatuꝫveniale. et vnde dicatur.Eccatū veniale ẜm Aug. eſt ꝙlicet penā mereat̉. nō tn̄ hoīemvſqꝫ ad reatū ꝑpetue mortꝭ grauat ſeu obligat. ſꝫ facile indulget̉. ¶ Proqͦ ad maiorē declaratōeꝫ ſciēdū eſt ꝙ licetdiffinitō Aug. in ſuꝑioribꝰ pctō mortaliattributa .ſ. qd̓ eſt dictū vel factū vel ꝯcupitū ꝯͣ legē dei ſeu legē eternā. pctō actuali in generali ſeu tāqͣꝫ generi/ ab aliqͥbꝰ attribuat̉. ⁊ ſic ẜm eos poſſet etiā pctō veniali ẜm tn̄ maius ⁊ minꝰ ꝯpetere ſeu ꝯuēire? Scd̓ꝫ tn̄ btūꝫ Tho. prīa ſcd̓e ſue ſumme. illa diffinitio ſic ſupra pctō mortaliattributa; magꝭ ꝓprie ipſi pctō mortali cōuenit. Nā in eo eſt ꝑfecta rō pctī. quā proprie dicta diffinitio īportat. Nā vt d̓t idedoctor ꝙ pctm̄ veniale dicat̉ pctm̄. hoc ſolū eſt ẜm īꝑfectā rōem pctī. īmo in ordīeac reſpectu ad pctm̄ mortale p̄t eo mō peccatū veniale dici pctm̄ ſicut accūs ī ordine ac reſpectu ad ſub̓am d̓r ens. .i. ẜm īꝑfectā rō em̄ entis Pctm̄ enī veniale ex ſe nōfit ſeu ꝯmittit̉ ꝯͣ legē. Nā hō inqͣntū venialiter peccās/ n̄ facit ꝙ lex ꝓhibꝫ. nec p̄termittit illd̓ ad qd̓ lex ex p̄cepto obligat. qꝛiā non peccaret venialiter ſed mortaliter.
I 2
N