Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De vitus nature voluntatis

28

improba qua mouet̉ aīa rōnalis ad hoc inordinate delectet̉ in creatura. Et exhac libidine om̄ia alia peccata ẜm prius poſterius. hoc eſt mediate vel immediate. alia tn̄ via ſeu ordine qͣꝫ a ſuperbia inſurgūt Cupiditas etiā ſicut ponit apoſtolus radix dicit̉ oīm maloꝝ. quaſi eodēreſpectu iuxta ſuū ſicut dicit̉ libido iuxta ſuū. Nam ſicut libido vt ſtatī dictū eſtdicit̉ cauſa om̄is peccati ꝓpter inordinatam delectatōem que ex ipſa libidine habet̉ in creatura que delectatio inordinateafficit attrahit aīam auertit a ſummobono. ſic cupiditas in ſuo eſſe dicitur radix oīm maloꝝ/ ex inordīato amore. quiex ipſa cupiditate habet̉ ad creaturā. quiinordinatus amor ſimilit̓ afficit attrahit animā a ſummo bono auertit. Exinordinato amore om̄ia alia peccata ẜmprius poſteriꝰ hoc eſt mediate vel immediate. alia tamē via ſeu ordine qͣꝫ a ſuꝑbia qͣꝫ a libidine inſurgūt oriunt̉ Luxuria etiā ẜm Caſſianū dicit̉ radix oīs peccati. quia carnales delectatōnes ſunt nobis naturales. ad naturalia ꝓni ſumꝰ etinclinati. ac eis cum difficultate reſiſtimꝰAttracta igit̉ affecta luxuriam aīa inoīa alia vicia faciliter ſine ꝯſideratōe acmoderamine. ẜm tamē prius poſteriushoc eſt mediate vel immediate ex vno. ſcꝫin aliud ꝓlabitur. alia tamē viā ordineqͣꝫ ſuꝑbiam qͣꝫ libidinē qͣꝫ cupiditatē. Poſſent iſta ꝓfuſius declarari ſedquantū ad breuitatē huiꝰ tractatuli cōuenit. ſatis ſint tacta ſunt. ampliora videre voluerit doctores habeat ſolennes. inter ceteros beatū Thomā ſecunda ſecunde. ſummā de vitijs virtutibus.De ſeptē vitiis capitalibus in ſpeciali. Et primo differentia inter ſuperbia inanem gloriam:Stis ſic prenotatis dicēdū venit dequolibet predictoꝝ ſeptē vicioꝝ capitaliū in ſpecie ſeu in ꝑticulari. Etprimo de ſuꝑbia. Circa quā notandū eſt licet cōiter fiat diſtinctio inter ſuꝑbiam inanē gloriā. immo ponat̉ inanisgloria filia ſuꝑbie Grego. tamē inter easdifferentiā ponit. immo ſuꝑbiā dicit regina matrē omniū viciorū. Quod intelligendū eſt grego. accepiſſe prout ſuperbiacōſideratur ẜm quandā redundantiā et

generalitatē quam habet in alia peccatainquantū ſcꝫ ex ipſa omnia peccata oriripoſſunt. Et hoc duplici via ſeu ratione.Uno modo per ſe directe inqͣntum ſcilꝫalia peccata ordinātur ad finē ſuperbieeſt propria excellentia ad quā poteſt ordinari quicqͥd homo indebite inordinate appetit. Alio modo indirecte quaſiaccidens remouēdo prohibēs. inquantūſcilꝫ per ſuꝑbiam; homo legē diuinā contēnit. quam ꝓhibetur a peccādo tranſgredit̉ mandata. Intelligit̉ tamē hoc qͣndo illa tranſgreſſio mādatorū fieret extēptū. Nam fieri poſſet ex ignorantia velinfirmitate. ibi eſſet ſuꝑbia. Vt igitur ſemper natura ipſorū viciorū clariuseluceſcat ꝓcedatur hic opinionē greg. inſequēdo Differētia autē que cōiter int̓ſuꝑbiam inanē gloriā aſſignat̉ eſt. quialicet in vtraqꝫ ſit immoderatꝰ inordinatus proprie excellētie appetitus/ qui ſcilꝫ eſt ẜm rectam debitā ratōem/ in hoctamē differunt. quia ſuꝑbia excellentiāpriam inordinate appetit. Inanis verogloria excellētie ꝓprie manifeſtatiōem. ita ſuꝑbia proprie cōſiderat̉ inquātum ille inordinatus ꝓprie excellētie appetitushabet̉ ab intra etiāſi ab extra ꝓgrediatur. Inanis gloria trāſit ab extra. qꝛ illaꝫexcellentiā appetit ab extra apparere inore aliorum apparere manifeſtari. De ſuperbia inꝑticulari ꝓut diſtinguit̉ ab inani gloriaponitur quaſi regina aliorum viciorum.Icetur ergo primo de ſuꝑbia.que ſic vt aliqualit̓ tactum eſt.ẜm Auguſti. diffinitur. Suꝑ-bia eſt ꝑuerſus proprie celſitudinis appetitus. Dicit etiā Auguſt. ſuperbia om̄ibus hominibꝰ inuidet ſcilicꝫſuꝑioribus. quia eis equat̉. Paribusquia ſibi equāt̉. Inferioribꝰ ne ſibi equētur Dicit̉ etiā ſuꝑbia om̄is peccati radix initiū ꝓpter tres ratiōes ſupra in penulti. cap̄. immediate p̄cedenti tactas.Grego. xxxi. li. moraliū quatuor ſpeciesſuꝑbie aſſignat. Prima eſt homo bonum qd̓ habet/ eſtimat ſe a ſeipſo habereSecūda ſpecies eſt cum homo bonū qd̓habet/ ſibi deſuꝑ datum credit. ſed tamēſe reputat illud ſuis meritis accepiſſe.Tertia ſpecies eſt homo iactat ſe ha-

G 4