Pars Secunda
2
etiā impeditiuū eius vt ſunt ſolicitudo. cura tꝑalium. poſſeſſiōes. diuitie. propria voluntas. cōiugium. et hmōi que abijciūturreligionis voto. Nam teſtę Auguſtino venenū caritatis eſt cupiditas. Hinc in collatōnibꝰ patrū inqͥt abbas Moyſes Ieiunia. vigilie. meditatio ſcpͥturaꝝ. nuditas⁊ priuatio facultatū nō ꝑfectio ſed perfectiōis inſtrumēta ſunt. nec in ipſis ꝯſiſtidiſcipline finis ſed ꝑ illa deuenit̉ ad finē.quia nō om̄is religioſus ꝑfectus eſt ſꝫ tn̄ꝑfectū habet ſtatū. ¶ Precepta remouētque caritati ſunt cōtraria. cōſilia autē impedimēta actus eiꝰ. Dicit aug. in enchiridion. Quecūqꝫ mandat deꝰ quoꝝ vnū eſtnō mechaberis ⁊ quecūqꝫ nō iubet ſꝫ ammonet potiꝰ conſilio. quoꝝ vnū eſt. bonūhomini mulierē nō tangere tūc recte fiūt.cū ad charitatē ordinant̉. qꝛ mox vnit̉ qͥsdeo. i. ad Thimo. vij. Finis precepti caritas. Precepta vt ait Hieron̄. ad demetriadem virginē. Et prohibitiōes de neceſſitate ſunt ſalutis/ vt colere deū ⁊ ſabbatuꝫnō occidere non mechari. ⁊c̄. qꝛ mala ꝓhibentur ⁊ precipiūtur bona ꝑ illa. Sed cōſilia de conceſſis ſunt ⁊ licitis/ vt eſt libertas volūtatis. vſus carnis in cōiugio poſſeſſiones ⁊ diuine. i. Corin. vij. De virginibus dn̄i preceptū nō habeo. conſiliumautē do Ab horū abſtinētia voto ſe aſtringit religionis ꝑfectio. quo ꝑfectius vacet̉deo ad augmentū meritorū victoriā tētationū ⁊ maiorē vnionē cū deo. Hinc Iſido. de ſummo bono recedere inqͥt bonuꝫeſt corꝑe. ſed longe meliꝰ volūtate. Et Anſelmꝰ in libro de ſimilitudinibꝰ. ponit dehomine vlceribꝰ ⁊ arenulis pleno. qͥ ſe ligari facit ⁊ ſecet̉ ⁊ ſanet̉. Et greg. ſuꝑ Ezechielē. Sicut holocauſtū eſt ꝑfectiꝰ legisſacrificiū qꝛ totū incendit̉. ſic qͥ nihil reſeruant ſed ſenſum linguā atqꝫ ſubſtantiamom̄ipotēti immolāt ſolenni voto. vt deototaliter ſe mancipēt ꝑfectiorē hn̄t ſtatuꝫcuiuſmodi eſt religio. Finis ſiquidē religionis ꝑfectio caritatis cuiꝰ ſunt impedimēta tria quē abijciūtur voto. lib̓tas ſui.poſſeſſiones ⁊ diuitie ⁊ carnis voluptateslicite ſecularibꝰ. ⁊ ꝓhibite religioſis. quatinus ꝑ abſtinentiā horū ꝓmiſſam oꝑamdent caritati ꝑfecte. Confirmat̉ id ip̄m aſancto Tho. vbi ſupra. Status inqͥt religionis eſt qd̓dam exercitiū ⁊ diſciplina. qad ꝑfectū itur caritatis Ad hoc āt neceſſa
riū eſt ab amore mundaliū affectū diuertere. vt patꝫ ꝑ aug. li. x. cōfeſſionū. Minꝰte amat. inquit. dn̄e deus qͥcunqꝫ p̄ter tealiquid amat. Et Math̓. vi. Nō poteſtisdeo ſeruire ⁊ māmone. Et Iohānes in canonica. Frēs nolite diligere mundum ⁊c̄.Quoniā qui diligit mūdū nō eſt caritasdei in eo. Et greg. in omel̓. Tanto inquitquiſqꝫ minꝰ ſuꝑius diligit qͣntomagꝭ inferius delectat̉. Amor ergo ſiue cōcupiſcētia carnis ⁊ oculoꝝ ⁊ ſuꝑbia vite prepediunt ꝑfectōem caritatis dei ⁊ ꝓximi trahūtqꝫ hominē inferius Sed ꝑ oppoſitū pauꝑtatis votū. caſtitatis quoqꝫ ⁊ obedientietendit ſurſum in deū. veluti nihil inferiꝰhabens qd̓ delectet ¶ Pauꝑtatē cōmēdauit xp̄s caput eccl̓ie naſcendo. Lu. v. qm̄a paupere matre virgine naſcit̉ in ſtabulopannis inuoluit̉. ⁊ inclinat̉ in p̄ſepio Inom̄i deniqꝫ vita ſua relucet pauꝑtas. Nihil poſſidere in ꝓprio cōmendat vetus teſtamentū Num. .xviij. Dixit dn̄s ad aarōIn terra eoꝝ nihil poſſidebitis. nec hēbitis partē inter eos. Ego pars ⁊ hereditastua in medio filioꝝ iſrael. Nimis auaruseſt dicit Augu. cui nō ſufficit deꝰ. Et hiero. Dn̄s cum iſtis infimis pars fieri dedignat̉. Et amb̓. Hi apti ſunt ad regnū celorū. qui nullis cupiditatibꝰ occupant̉. ſedad futura feſtinant ꝓmiſſa vite celeſtꝭ. Etgrego. Illic cupit animꝰ aſſiſtere vbi ſe ſperet ſine fine gaudere. Et ad magna p̄miaꝑueniri nō poteſt. niſi ꝑ magnos laboresSi ꝓpter te dn̄s ſue renūciat matri. cū dicit Que eſt mater mea ⁊ qͥ ſunt fratres meiCur tu dn̄o tuo cupis anteferri? Un̄ iuueni querēti quo pacto vitā haberet eternā. Reſpondit veritas. Si vis inqͥt ad vitam ingredi ſerua mādata. Rurſus dicēteiuuene. Hec om̄ia feci a iuuētute AdiecitSi vis ꝑfectus eſſe vade ⁊ vende om̄ia q̄habes. ⁊ da pauꝑibus ⁊ ſequere me. Hocſummoꝑe clauſtralibꝰ notandū. Non enīait dominꝰ manduca. quieſce. dormi. fruere delicijs et honoribꝰ mundi. theſauroshabeto/ vaſa argentea. iocalia ⁊ cetera. ſeddicit vende om̄ia. non partē ſicut Ananias ⁊ ſaphira. ſed om̄ia tua ſupple que habes iuſto titulo. Nec ait da proximis ſedpauꝑibus. Nec attendendū dicit auguſt.quibꝰ monaſterijs aut indigētibus hoc fecerꝭ. quoniā oīm chriſtianoꝝ res vna publica eſt. Audiant pauꝑes ⁊ letētur. que ſit
ll 4
E