De diſtinctione viſionum
19
paſſionabiliter affici/ ꝯtra illud apl̓i tamgeneraliter expertū Sentio aliā legem inmēbris meis ⁊c̄. vnde etiā reperiunt̉ ī doctoribꝰ theologie qui ſubtileſ ⁊ ꝓfundi nominati ſunt quedā poſitōnes minꝰ ſobrievt ꝙ deꝰ vult ⁊ facit nos peccare. Ꝙ in ordine ad deuꝫ om̄ia neceſſario veniūt/ ⁊ itaneceſſario peccamꝰ. Ꝙ diuina voluntaspriꝰ vult res eſſe qͣꝫ ſuꝰ intellectus indicateas fore. Ꝙ in eodē inſtanti temporis. licet nō nature duo ꝯtradictoria ſimul poſſunt ſtare. Ꝙ multa ſūt eterna p̄ter deumꝘ quicqͥd intellectꝰ cognoſcit vniuerſaliter vel abſtractiue vl̓ preciſiue habꝫ correſpondentiā talē in re/ ſicut in deo dū p̄ſcindit intellectꝰ ſapientiam a bonitate. ⁊ita de reliquis quoꝝ plura damnāda articuli pariſiēſes ordinauerūt.¶ FinitTractatus de diſtinctione veraꝝ viſionū a falſis magiſtri Iohannis de gerſonno Cancellarij pariẜ.pel MNā7ex lectionibꝰ meis/ ſuꝑ n̄eſu carniuꝫ apud ipſoscarthuſienẜ recenſui eiſA8dēqꝫ trāſmiſi. Nūc aliāquandā ſil̓r recēſens/ tibi germane fratermitto. Hec lectio generali quodaꝫ tropoaperit quēadmodū numiſma veꝝ diuinereuelatōis/ a falſato denario dyabolice illuſionis ſecerni p̄t. ne fallat nos angelꝰ ſathane ꝑ trāſfigurationē ſui in angelū lucꝭ.ſꝫ ꝓbemꝰ ſpūs ſi ex deo ſūt. ⁊ qd̓ bonuꝫ eſtobediētes apl̓o teneamꝰ. Hec doctrina etſi cuilibet xp̄iano vtilis eſt viris tn̄ religioni ⁊ ꝯtemplatōi dedicatis qualē te pr̄ celeſtis elegit ſaluberrima īmo neceſſaria iudicat̉. Bn̄ vale frater cordis mei in eo qͥte iugiter cuſtodiat ⁊ in qͦ bn̄ valere pr̄es⁊ fratres tuos celeſtinos vehemēter exopto. cōmendās me orōibꝰ eoꝝ. atqꝫ ea q̄ tibideputo volēs eſſe ip̄is cōmunia vtinaꝫ etvtilia fiāt. Hec aūt lectio ſic habet.Uit Iohānes baptiſans ī deſerto. In hac ꝑticula cōmēdatio Ioh̓is p̄curſoris ex tribus
on̄dit̉/ ex fama ꝑ nomē exp̄ſſa. ibi. Fuit iohānes. gloſa. gr̄a dei. A gr̄a incipit. nͨ nōminari ſolēt niſi famoſi Scd̓o ex ſua oꝑatione v̓tuoſa qꝛ dicit̉ baptiſās. Tercio exloci ꝯgruētia. in deẜto ¶ Circa nomē videre eſt ip̄m reuelatū fuiſſe celitꝰ ẜm hiſtoriā Luc .i. ſcriptā. Et nō eſt hec mediocrꝭlaus hr̄e nomē qd̓ ꝑ angelū. ⁊ talē angeluꝫqͣlis eſt gabriel os dn̄i/ noīauit. Cōcludit̉nāqꝫ mirabil̓ vite ꝑfectio futura/ ex p̄nuncia ſeu p̄ſaga miraculoſi noīs aſſignatōe.alioquin fruſtra fieret in nomīe miraculioꝑatio/ ſi nō in re ip̄a aliqͥd magnificū ſupͣqꝫ naturā excelſū deſignaret ¶ Sꝫ inſurget ſtatim curioſus inueſtigator. ⁊ q̄ret qͦpacto ſcit̉ hāc p̄nunciatōeꝫ noīs iſtiꝰ fuiſſe angelicā plꝰ qͣꝫ illuſionē dyabolicā: Etenim angelꝰ ſathane ẜm apl̓m trāſfiguratſe nōnūqͣꝫ ī angelū lucꝭ. Iſta eſt dubitatioq̄ in nouiſſima lectōe eſt tacta/ ⁊ dilata adtꝑs alteꝝ/ q̄ petit artē diſcernēdi reuelationes angelicas ab illuſionibꝰ demoniacis¶ Quocirca dicamꝰ ī pͥmis ſic̄ ꝟa religionis aſſignatio/ ꝑ ſophiſticas ⁊ fallaces hereticoꝝ argumētatōes impugnat̉. ſic permendaces angelos miraculoꝝ veroꝝ. ſanctaꝝqꝫ reuelationū autoritaſ factis qͥbuſdā ſophiſticiſ ⁊ magoꝝ p̄ſtigijs q̄rit̉ infringi. hͦ dicit Petrꝰ aput clemētē ī itinerarioſuo. Cur ita: qͣtenꝰ ꝑ hͦ abducant̉ hoīes aſpūalis veritatꝭ cognitōe q̄ ꝑ miraculorūaut reuelationū media tradita ē/ qn̄ ad falſitatē ſil̓ia vident̉ introduci. ¶ Dicamꝰ p̄terea qm̄ nō eſt humanitꝰ regula general̓vl̓ ars dabil̓ ad diſcernēdū ſemꝑ ⁊ infallibiliter/ q̄ ve ſūt ⁊ q̄ falſe aut illuſorie reuelationes. Tūc em̄ nō haberet̉ ſolū fides d̓noſtris ꝓphetijs/ ⁊ ꝯſequēter de tota religione/ ſꝫ eſſet euidētie certitudo. Nā qͥ ſciret euidēter aliqͥd eſſe a deo vl̓ eiꝰ angeloreuelatū/ ſciret ꝓfecto aliter qͣꝫ ꝑ ſolā fideꝫillud eſſet veꝝ. Quēadmodū ſi qͥs haberꝫſcientiā clara de diſſolutōe fallaciaꝝ ⁊ argumētationū ꝯtra veritatē fidei peccātiūeandēqꝫ impugnantiū. haberet vtiqꝫ noticiā nō tm̄ certā ex fide/ ſꝫ ex demōſtratōnede fidei articulis euidēter. Cōſtat igit̉ nōeſſe querēdū a catholico vt ſibi fiat elucidatio ꝑſpicua ⁊ euidēs de p̄nunciatōe huiuſ noīs Ioh̓es facta zacharie/ qͣliter ꝓbabiliter ſciet̉ eſſe reuelatio angelica De hͦ eīfides eſt ⁊ nō ſciētia. Et ſic̄ nō oīm eſt fideſẜm apl̓m/ ſꝫ eſt donū dei/ ſic nō oēs verā a
hh