De quorūdā libris legēdis
Et deſideria occidunt pigrum/ deſideria ītellige non ea ſola que palam improba ſūtet ſcelerata. ſed que ſpecie boni ſe velant etpalliant. vt ſunt deſideria edificationis etcorrectionis alioꝝ. ſciendi quoqꝫ plurimaad expulſionem tenebrarum intellectus. ſꝫeuenit ꝓfecto deterior obſcuritas ex curioſitate quā qui ſequitur ponitur in numerotalium quales loquitur apl̓us verboſaſ curioſas ſemper diſcentes et nunqͣꝫ ad ſcientiam veritatis venientes ſunt cribro in aqͣmmerſo ſimillime. ſunt vas plenum rimarūqd̓ hac illac effluit nec ſapientiam continebit/ maxime dum nō obẜuant illud vulgati autoris. Tabulis ſup̄ma notato. Bn̄ vale frater cariſſime ¶ Scriptum hoc manemercurij Lugduni breuiori prorſus ſpacio tempoꝝ qͣꝫ icio ſit ad vos et redicio vtinam ftuctuoſiori/ ſcio ꝙ mihi minꝰ ē moleſtuꝫ. Tu quoqꝫ fac ſimile/ ſi tempus poſtulat aut res. ⁊c̄.¶ Iohanonnes cancellarius ꝑiſienſis¶ Admonitio quedam breuis et nece ſſaria. quo caute legendi ſunt quorundam libri ꝓpter errores occultos venerabilis magiſtri Iohan. de Gerſon.¶ ProhemiumUia vnum eſt neceſſarium optimum et eternū ſufficere debet q̄q renti bonas margaritas vt tandem inueniat vnā/ ⁊ venditꝭ oībus comꝑet eam. Hec me cōſideratio permouit ſepius facere or̄oem in mari ⁊ ī aqͥsmultis ſacre ſcripturę nominatim hodie pͥma octobris anni. M.cccc.xxv. dū ꝑſcrutatus ſcripta. Hubertini/ relegēdo qͥd ſuper illud canticū Simeonis Nūc dimittꝭſeruū tuū dn̄e/ notauerit/ apparuit mihi ſic̄et alias aſpectu ꝑfunctorio/ grande nimiset ꝓfundū qͥddam ſuper meditatione Ieſuxp̄i ⁊ pacis ſue miſterio. Et dū magꝭ ⁊ magis introrſus aſpexi/ ſingulaqꝫ notaui manifeſtarūt ſe vulpes ꝑuule/ q̄ demoliunturvineas maxime dū vinea floruit. ¶ Fuer̄ttꝑe Hubertini illius hereſes aliq̄ radicē accipiētes ab abbate Ioachim/ et cōſequenter pullulātes in ſpuria vitulamina diuerſoꝝ erroꝝ/ etiam ꝓchdolor vſqꝫ ad tꝑa noſtra. Unus error et pͥncipalis fuit de ſuſcitatione ⁊ publicatiōe euangelij eterni Fingens ꝙ ſicut pater habuerat ſuam legē tꝑe
Moyſi et legis ſcripte/ Filius vero tēꝑe legis gratie ⁊ euāgelice. Ita ſpūſſanctus legem inſpirarꝫ cōſummatam ſub pauꝑtatꝭlegis euāgelice. ſicut exp̄ſſe notare videturdictus Hubertinus expoſitione dicti cātici Nūc dimittis ⁊c̄. ¶ Fuit alter error delege vel ſpū libertatꝭ ſub qͣ begardi ⁊ begarde nefanda ⁊ abominabilia ꝑpetrarūt facinora. Ponit error iſte ꝙ aīa ꝑfecta reductacta in deū/ ꝑdit ſuū velle. ita ꝙ nihil hꝫ velle vel nolle/ niſi velle diuinū/ quale habuitab eterno ī eſſe ideale diuino Quo adiectodicūt ſe cōſequēter poſſe agere quicqͥd carnalis affectio depoſcit ſine peccato vel crimine cū non habeant velle et nolle Diuerſificatur aūt modus iſte qm̄ ſufficit aliquibus vt ſub deo ſolo ſuā totaliter vel tl̓r abnegent volūtatem In qͣ abnegatione dicūtſummā cōſiſtere ꝑfectiōeꝫ ¶ Sunt alij rudiores idiote et ſimplices qͥ ſeducti ꝑ aſtutos faciūt hāc ſubnegatiōem ꝓprie volūtatis ꝑ modū ꝓfeſſionis ⁊ obedientie in manibꝰ ſuis. Qua facta pmittunt aſtuti taleset ꝑuerſi ꝙ amplius peccare neq̄unt/ ſub qͦp̄textu ꝑpetrant innumerabiles nec referēdas abominationes. ¶ Fuit alter error ꝙhō ꝑfectus nullā curam debet habere de rebus humanis quōcunqꝫ vadant/ īmo necde ſeip̄o ſi damnet̉ vel ſaluet̉ ſed in omnibꝰet ſingulis diuinam expectare volūtatē dꝫ/et in illa cōplacere ſiue ſaluet ſiue damnet.Quia etiā qͥcqͥd velit volūtas dei; fiet. Habet error iſte ramos plurimos pullulantesex dictis apl̓i. Auguſtini et ſil̓iū male intelligētes ſuꝑ p̄deſtinatione dei ⁊ ſue ꝓuidentie infallibili infirmitate. de qͥbus nō ē hicſcribendū ꝑ ſingula. ¶ Suffecerit igiturad p̄ſens cōmonuiſſe lectorem p̄dicti Hubertini ſicut et alioꝝ extranea tradentiumſub ſpecie ſubtilitatis vel excellentis dogͣtꝭꝙ omnia regulet ⁊ examinet iuxta veritatēeuāgelicam. et doctores cōiter aꝓpbatos. alioquin nouerit ſe ꝑiculis maximis erroꝝet hereſum ꝓximum fore. ¶ Deniqꝫ nuperſuꝑ hac re compoſitum eſt opuſculū de examinatione doctrinarum. et aliud ſuꝑ doctrina Raymūdi lulli Et qui de ſingul̓ erroribus cum originibus ſuis particulareſvellet facere tractatus nuſqͣꝫ finis Scripta ſunt inſuper dudum aliqua ſuꝑ libro qͥdicitur Climacus de triginta gradibꝰ ꝑfectionis cuius radix eſt error ſtoicoꝝ ponētium virtutes eſſe īſenſibilitates .ſ. ad nihil
R