doctrinarū

18

theologi fundant/ ꝙ nec fidei nec ſenſui litterali ſcripture ſubeſſe poteſt falſuꝫ. Alioquin nihil auctoritatis ad credendum/ nihil roboris ad perſuadendū ſibi ſubſiſteret. Eſt autē ſenſus litteralis nō ſoluꝫ grāmaticalis ſed nec ſtricte logicalis. Ueruꝫille quē ſpirituſſanctꝰ principaliter intendebat. qui ex circūſtantia littere cū cauſisdicendi ⁊ modis exponendi magis patet.Unde generaliter in parabolicis locutionibꝰ ſenſus litteralis eſt: nō qui ꝑ v̓ba ſedꝑ res ⁊ facta deſignatur/ vt de lignis cōſtituentibꝰ ſibi regem ⁊c̄. Porro donū diſcretionis ſpirituū quādoqꝫ datur ad priuatam inſtructionē recipientis: quaſi priuata lex. De qua canon tradit eos qui priuata lege ducunt̉ generali nō teneri. Eſt autem operatio ſua facere quodā intimo ſapore cū illuſtratione certa: cognitā eſſe veritatem. Exemplū de Monica matre ſancti auguſtini ẜm relationē eius in confeſſionibus. Datur aliquādo diſcretio ſpirituum principaliter ad edificationeꝫ eccleſie: ſicut ⁊ donum ꝓphetie. vel linguarumvel gratia ſanitatū cum ſimilibus Et hocreꝑitur in reprobis ẜm apoſtolū ⁊ euāgelium. Quibus ſi ſemper ⁊ quomō crederedebeant fideles: grandis queſtio eſt. Quāvidetur ſūmatim abſoluere canon dicēs.Nemini dicenti ſe miſſum deſuper: oportere credi: niſi de ſua doceat miſſiōe: exemplo Iohannis baptiſte. ¶ Iuxta qd̓ ſumitur prima veritas. Ꝙ habendi ſunt ſuſpecti vel nō ſtatim admittendi in doctrinis ſuiſ/ maxime ſi ſint extranei. tales quiſe dicūt diſcretōeꝫ ⁊ viſiōeꝫ ſpirituū: donoſanctiſpiritꝰ poſſidere. Alioqͥn qͥ cito credunt leues ſunt corde ⁊ faciles ad erroreꝫQuid fiet igitur. Certe iudicium expectabitur ẜm p̄miſſos quinqꝫ gradus examinandi doctrinas ab infimo vſqꝫ tandē adſupremū. Quod eſt conciliū ſi res apparuerit prioribꝰ ambigua. ⁊ vrgens deciſio reputetur ¶ Altera veritas. nemo facile debet eſtimare ſe priuata lege moueri. qͥn humano ſe paratus ſit ſubdere parereqꝫ iudicio. quoniā nō eſt diſſenſionis deꝰ. Neqꝫ formidet qui huiuſmodi eſt: ſi cuꝫ verahumilitate cōſilium querit alienum: ſe ꝓpterea decipiēdum. vel a ſpiritu ſancto deſerendum. exemplo predicatoris nr̄e etatꝭegregij magiſtri vincentij. ¶ Concluditdominꝰ Bonauentura/ pro p̄miſſis: vbi

querit ſi quis poſſit excuſari adorando diabolum oſtendentē ſe vice chriſti. Ꝙ neqͣqͣꝫ. Ratio. quia ſuꝑeſt tali caſu triplex remediū. videlicet ſuſpenſio iudicij proprijpetitio alieni conſilij. aut tandeꝫ imploratio diuini auxilij. quod nō deerit faciēdoquod in ſe eſt primis duobꝰ modis. Exēplo beatiſſimi martini. ⁊ aliorū plurimorum. ¶ Vbijcit idē Bonauentura de adoratione euchariſtie quādoqꝫ nō conſecrate in manibꝰ ſacerdotis. Reſpondet caſuꝫiſtum cōmunē eſſe. qui ſemꝑ implicitā habet conditiōem vl̓ preſumptionē ꝙ ſacerdos fecerit ẜm debitū eccl̓ie ritum: que cōditio nō debet exprimi in adoratiōe. Saluatur tamē adoratio ne peccatū ſit ꝓptermorem fideliū. Exempluꝫ de adorationeimaginū. Non ſic de adoratione panis inmenſa/ etiā ſi cōditio poneretur/ dicendo:adoro te ſi tu ſis conſecratus. Non enimſunt tales circūſtantie prout in altari.Sumitur inde ꝯſequēter cautela pro laicis circūſtantibꝰ altari/ ꝙ hoſtiam nō adorent quātūcūqꝫ videatur in manibꝰ ſacerdotis. niſi cum eleuatur ⁊ poſtmodū. Sꝫnec ſacerdos caute facit nō abſcondendoviſionē a populo dum cōſecrat. Aut cortinarū vſus deberet opponi Aut a circūitualtaris arcēdi eēt alij/ maxīe populares.Secūda pars principalis.Prima conſideratioTtendendum eſt in examīatione doctrinarū. Primo etprincipaliter ſi doctrina ſitcōformis ſacre ſcripture. taꝫin ſe qͣꝫ in modi traditōe. Declaratur ex auctoritate beati Dyoniſij dicentis in ſentētia. Nihil audēdum dicerede diuinis niſi que nobis a ſcriptura ſancta tradita ſunt. Cuius ratio eſt. quoniaꝫſcriptura nobis tradita eſt tanqͣꝫ regl̓a ſufficiens ⁊ infallibilis pro regimine totiꝰ eccleſiaſtici corꝑis ⁊ membrorū vſqꝫ in finēſeculi. Eſt igitur talis ars. talis regula velexemplar. cui ſe nō conformās alia doctrina. vel abijcienda eſt vt hereticalis. aut ſuſpecta. aut imꝑtinēs ad religionē prorſusf f 2

ff 2

E