De examinatione
cancellarius/ do tibi licentiā legendi. regēdi. diſputandi. docendi in ſacra theologiefacultate hic ⁊ vbiqꝫ terrarū. In noīe patris ⁊ filij et ſpūſſancti. Amen ¶ Ex hocabſqꝫ vlteriori deductione ſumit̉ duplexveritaſ. Prima ꝙ doctores theologici nōſunt arcēdi ſine cauſa rationabili ab exercitio p̄dictorū actuū. quoniā papal̓ auctoritas licentiā confert eis. nō ita tn̄ qͥn dioceſani ſeu locoꝝ ordinarij: pn̄t obſiſtere vl̓nō conſentire ꝓ rationabili volūtate. Exemplū de ptāte ſacerdotali q̄ equalis eſt īquolibet qͦ ad corpꝰ cbriſti verū. ſed diuerſificat̉ quo ad myſticū qd̓ iuriſdictiōis reſpicit poteſtatē. Exemplū in mgr̄is in artibꝰ: qͥ nō legūt ſemꝑ artes vbi volūt. niſiſcolaſticoꝝ ꝯſenſus habeat̉. ¶ At vero ſumit̉ ex hac declaratiōe veritas altera. Ꝙdoctores theologici nō obligant̉ p̄ciſe exptāte ſibi tradita/ p̄dictos actus legēdi. p̄dicandi ⁊c̄. paſſim exercere. Secus de p̄latis ordinarijs: quoꝝ officio paſtorali annexū eſt debitū vel obligatio p̄dicandi ⁊c̄.ſubdito ſibi gregi. ſicut iungit apl̓us hecduo paſtores ⁊ doctores qd̓ ratio manifeſta cōuincit. Oportet enī qͦſdā eſſe ī eccl̓iaqui ſint ex officio inſtituti tales actꝰ exercere. Alioqͥn nō fuiſſet inſtituta ꝑfecte: cōtra illud dei ꝑfecta ſunt oꝑa. Nō aūt ſuntalij ſic obligati ꝑ officiū qͣꝫ paſtores ſimul⁊ doctores: ⁊ nō ſoli doctores. ¶ Poſſentꝯſequēter inferri veritates multe ſalubretde neceſſitate ſtudij theologici: niſi ſilentium breuitas indiceret ¶ Dictū eſt p̄ciſe ⁊paſſim/ quoniā aliūde pōt doctor theologus obligari p̄dicare vl̓ docere/ vl̓ ſcripturas interp̄tari: v̓bo vl̓ ſcripto: duꝫ neceſſitas imminet hereticos ⁊ hereſes repellendi Aut qꝛ videret̉ ingratꝰ dōis dei/ quēadmodū loquūtur q̄rētes ſi ſacerdos nō beneficiatꝰ poſſit ſine pc̄to ab om̄i celebration ceſſare. Addit̉ tercia cauſa dū ſpecialiter mittit̉ ꝑ ordinariū ſuū quo caſu tenet̉ſibi de ſuſtentatiōe ſua ſufficient̉ ꝓuiderequa data/ iā ꝯtrahit̉ obligatio qͣſi paſtoralis in p̄fato doctore Neqꝫ enī tūc dicere p̄tin ſui velamē ocij. Nemo me ꝯduxit.uinta cōſideratioXaminator huiuſmōi doctrīarū eſt: ꝑ modū doctrine qͥlibetin ſacris litteris ſufficiēter eruditus. Deducit̉ hec ꝯſideratio
ꝑ illam maximā a ſapiente ⁊ philoſophopoſitam. Ꝙ eorū que quiſqꝫ nouit eſt iudex bonꝰ. Iterum qꝛ nullis exiſtentibꝰ qͥbus cōferret̉ gradus licētie. qꝛ vel nollētreciꝑe/ vel nemo conferret. Poſſent nihilominus p̄lati ſecū aſſumere ꝓ plebis eruditione: ⁊ fidei concilio ſufficienter in ſacrislitteris eruditos. ¶ Hoc tamē obſeruatoꝙ dignus eſt mercenariꝰ mercede ſua / contra illos qͥ precijs ⁊ magnis penſionibꝰ cōducut procuratores ⁊ aduocatos: vl̓ ſolicitatores cauſaꝝ prophanarū. theologosvero vix vel gratis dignant̉ aſſumere. Adeo terrā ſapit anīalis homo. adeo queritnō que dei ſunt ſed ſua. nec tam ſua frequeter ex abuſu. ¶ Iungat̉ huic cōſideratiōicū ſua declaratiōe duplex veritas. Primaſtaret ꝙ aliqͥs ſimplex nō auctorizatꝰ/ eēttam excellenter in ſacrꝭ litterꝭ eruditus: ꝙplus eſſet credendū in caſu doctrinali ſueaſſertioni/ qͣꝫ pape declaratiōi. Conſtat eīplus eſſe credendū euāgelio qͣꝫ pape. Sidoceat igit̉ talis eruditus veritatē aliquāin euangelio cōtineri. vbi ⁊ papa neſciretvel vltro erraret: patet cuiꝰ preferēduꝫ ſitiudiciuꝫ ¶ Altera veritas. Talis eruditꝰdeberet in caſu / ſi ⁊ dū celebraret̉ generaleconciliū. cui ⁊ ip̄e p̄ſens eſſet: illi ſe opponere/ ſi ſentiret maiorem partē ad oppoſitum euangelij: malicia vel ignorantia declinare. Exemplū beatiſſimꝰ dedit hilarius. ¶ Unde qͣꝫuis ab initio militantis eccleſie/ que cōponebat̉ ex apoſtolis: ⁊ īmediatis ſucceſſoribꝰ nouiter ⁊ certitudinaliter a chriſto doctis. de multiſ que nō ſūtſcripta plus eſſet credendū auctoritati talis eccl̓ie. qͣꝫ euangelio cuicūqꝫ: priuſqͣꝫ eētab ea receptū vel auctorizatū. Nihilominus poſt approbationē ⁊ auctorizationēqͣttuor euangeliorū ꝑ dictā eccleſiā/ plꝰ eſſet credendū euangelio qͣꝫ alteri cuicunqꝫhumane auctoritati Non dicit̉ qͣꝫ totiꝰ eccleſie. quoniā illa eſt auctoritas dei ⁊ euangelij. Nec poteſt errare in fide: lege ſtante.FSexta conſideratioDXaminator huiuſmōi doctrīarum. Eſt om̄is habens diſcretionem ſpirituū: qͣntum hͦ do-num ſpirituſſanctus in eo vultextendi. Deducitur ex terminis: quoniaꝫſpirituſſanctus in manifeſtatiōe veritatisītima: nec fallere nec falli p̄t. quēadmodū
D