Druckschrift 
1 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De examinatione

cancellarius/ do tibi licentiā legendi. regēdi. diſputandi. docendi in ſacra theologiefacultate hic ⁊ vbiqꝫ terrarū. In noīe patris ⁊ filij et ſpūſſancti. Amen Ex hocabſqꝫ vlteriori deductione ſumit̉ duplexveritaſ. Prima ꝙ doctores theologici nōſunt arcēdi ſine cauſa rationabili ab exercitio p̄dictorū actuū. quoniā papal̓ auctoritas licentiā confert eis. nō ita tn̄ qͥn dioceſani ſeu locoꝝ ordinarij: pn̄t obſiſtere vl̓nō conſentire ꝓ rationabili volūtate. Exemplū de ptāte ſacerdotali q̄ equalis eſt īquolibet qͦ ad corpꝰ cbriſti verū. ſed diuerſificat̉ quo ad myſticū qd̓ iuriſdictiōis reſpicit poteſtatē. Exemplū in mgr̄is in artibꝰ: qͥ nō legūt ſemꝑ artes vbi volūt. niſiſcolaſticoꝝ ꝯſenſus habeat̉. At vero ſumit̉ ex hac declaratiōe veritas altera. Ꝙdoctores theologici nō obligant̉ p̄ciſe exptāte ſibi tradita/ p̄dictos actus legēdi. p̄dicandi ⁊c̄. paſſim exercere. Secus de p̄latis ordinarijs: quoꝝ officio paſtorali annexū eſt debitū vel obligatio p̄dicandi ⁊c̄.ſubdito ſibi gregi. ſicut iungit apl̓us hecduo paſtores ⁊ doctores qd̓ ratio manifeſta cōuincit. Oportet enī qͦſdā eſſe ī eccl̓iaqui ſint ex officio inſtituti tales actꝰ exercere. Alioqͥn nō fuiſſet inſtituta ꝑfecte: cōtra illud dei ꝑfecta ſunt oꝑa. Nō aūt ſuntalij ſic obligati ꝑ officiū qͣꝫ paſtores ſimul⁊ doctores: ⁊ nō ſoli doctores. Poſſentꝯſequēter inferri veritates multe ſalubretde neceſſitate ſtudij theologici: niſi ſilentium breuitas indiceret Dictū eſt p̄ciſe ⁊paſſim/ quoniā aliūde pōt doctor theologus obligari p̄dicare vl̓ docere/ vl̓ ſcripturas interp̄tari: v̓bo vl̓ ſcripto: duꝫ neceſſitas imminet hereticos ⁊ hereſes repellendi Aut qꝛ videret̉ ingratꝰ dōis dei/ quēadmodū loquūtur q̄rētes ſi ſacerdos nō beneficiatꝰ poſſit ſine pc̄to ab om̄i celebration ceſſare. Addit̉ tercia cauſa dū ſpecialiter mittit̉ ꝑ ordinariū ſuū quo caſu tenet̉ſibi de ſuſtentatiōe ſua ſufficient̉ ꝓuiderequa data/ iā ꝯtrahit̉ obligatio qͣſi paſtoralis in p̄fato doctore Neqꝫ enī tūc dicere p̄tin ſui velamē ocij. Nemo me ꝯduxit.uinta cōſideratioXaminator huiuſmōi doctrīarū eſt: ꝑ modū doctrine qͥlibetin ſacris litteris ſufficiēter eruditus. Deducit̉ hec ꝯſideratio

ꝑ illam maximā a ſapiente ⁊ philoſophopoſitam. Ꝙ eorū que quiſqꝫ nouit eſt iudex bonꝰ. Iterum qꝛ nullis exiſtentibꝰ qͥbus cōferret̉ gradus licētie. qꝛ vel nollētreciꝑe/ vel nemo conferret. Poſſent nihilominus p̄lati ſecū aſſumere ꝓ plebis eruditione: ⁊ fidei concilio ſufficienter in ſacrislitteris eruditos. Hoc tamē obſeruatoꝙ dignus eſt mercenariꝰ mercede ſua / contra illos qͥ precijs ⁊ magnis penſionibꝰ cōducut procuratores ⁊ aduocatos: vl̓ ſolicitatores cauſaꝝ prophanarū. theologosvero vix vel gratis dignant̉ aſſumere. Adeo terrā ſapit anīalis homo. adeo queritnō que dei ſunt ſed ſua. nec tam ſua frequeter ex abuſu. Iungat̉ huic cōſideratiōicū ſua declaratiōe duplex veritas. Primaſtaret ꝙ aliqͥs ſimplex nō auctorizatꝰ/ eēttam excellenter in ſacrꝭ litterꝭ eruditus: ꝙplus eſſet credendū in caſu doctrinali ſueaſſertioni/ qͣꝫ pape declaratiōi. Conſtat eīplus eſſe credendū euāgelio qͣꝫ pape. Sidoceat igit̉ talis eruditus veritatē aliquāin euangelio cōtineri. vbi ⁊ papa neſciretvel vltro erraret: patet cuiꝰ preferēduꝫ ſitiudiciuꝫ Altera veritas. Talis eruditꝰdeberet in caſu / ſi ⁊ dū celebraret̉ generaleconciliū. cui ⁊ ip̄e p̄ſens eſſet: illi ſe opponere/ ſi ſentiret maiorem partē ad oppoſitum euangelij: malicia vel ignorantia declinare. Exemplū beatiſſimꝰ dedit hilarius. Unde qͣꝫuis ab initio militantis eccleſie/ que cōponebat̉ ex apoſtolis: ⁊ īmediatis ſucceſſoribꝰ nouiter ⁊ certitudinaliter a chriſto doctis. de multiſ que nō ſūtſcripta plus eſſet credendū auctoritati talis eccl̓ie. qͣꝫ euangelio cuicūqꝫ: priuſqͣꝫ eētab ea receptū vel auctorizatū. Nihilominus poſt approbationē ⁊ auctorizationēqͣttuor euangeliorū ꝑ dictā eccleſiā/ plꝰ eſſet credendū euangelio qͣꝫ alteri cuicunqꝫhumane auctoritati Non dicit̉ qͣꝫ totiꝰ eccleſie. quoniā illa eſt auctoritas dei ⁊ euangelij. Nec poteſt errare in fide: lege ſtante.FSexta conſideratioDXaminator huiuſmōi doctrīarum. Eſt om̄is habens diſcretionem ſpirituū: qͣntum hͦ do-num ſpirituſſanctus in eo vultextendi. Deducitur ex terminis: quoniaꝫſpirituſſanctus in manifeſtatiōe veritatisītima: nec fallere nec falli p̄t. quēadmodū

D