doctrinarū
i8
Secūda ꝯſideratioXaminator iuridicꝰ doctrinaꝝfidem tangentiū: papa ſup̄muſeſt in terris poſt generale ꝯciliūvel cū ip̄o. Deducit̉ auctoritate canonū/ cuꝫ rōne morali: p̄ſuppoſita fide. Quoniā ſup̄mus in omni policia iurꝭhabet dubia circa policiā emergentia determīare/ vel interptari: vl̓ declarare cumappoſitiōe penaꝝ in rebelles. hoc aūt ē iudiciū auctoritatiuū. ¶ Diceret aliqͥs. nōoportet ita fieri: cū papa ſit deuiabilis: nōenī eſt magꝭ ꝯfirmatꝰ qͣꝫ petrꝰ erat. Un̄ reprehenſus eſt a paulo eo ꝙ nō recte ambularet ad veritatē euāgelij. Confirmat hecobiectio ꝯſiderationē p̄cedentē: ſed plꝰ infert qͣꝫ oportet. Neqꝫ enī pōt aſſidue cōciliū generale haberi p̄ſentialit̓ ꝓ deciſionedubioꝝ/ nec expediret paſſiꝫ ita fieri. Supremꝰ aūt in eccl̓ia facilit̓ adit̉. Qui ſi nollet oīno ꝑtinacit̓ ea q̄ ſunt fidei declarare.vel erraret declarādo/ ſuꝑeſt iudiciū concilij. Porro nō ſequit̉ papa p̄t in diffiniēdofallere vel falli/ igit̉ nō eſt iudex idoneus ſicut in alijs ptꝫ inſtantia ¶ Concludit̉ tn̄ex hac radice duplex veritas. Prima ꝙ determinatio ſolius pape in his q̄ ſunt fideinō obligat vt p̄ciſe eſt tal̓ ad credendum.Alioqͥn ſtaret in caſu ꝙ quis obligaret̉ adꝯtradictoria/ vel ad falſum ꝯtra fidē. Secūda veritas eſt/ ꝙ ſentētia pape ligat oēsfideles ad nō dogmatiſandū cōtrariū: niſi ꝑ illos ⁊ apud illos. qͥ manifeſtū cōtra fidem dep̄hendūt errorē. ⁊ ſcandalū grandefidei ſuo ſilentio fieri: ſi nō opponerent ſe:cognoſcūt. Ꝙ ſi fieret ꝓſecutio ſentētiaꝝ⁊ penarū cōtra eos/ ſciant beatos eſſe qͥ ꝑſecutionē patiunt̉ ꝓpter iuſticiā. Suꝑeſtqͦꝫ remediū cōcilij general̓: cuiꝰ finalis auctoritatiua. iudicialiſqꝫ ptās fundata ē indeſtructibiliter in illo v̓bo chriſti: de correctione fraterna. Ꝙ ſi eccl̓iam nō audieritſit tibi ſicut ethnicꝰ ⁊ publicanꝰ. Cui legihaud dubie ſubeſt papa/ licet hactenꝰ ml̓tis hec veritas nō placeret: ꝓpter inordīatum fauorē ad ſummū pontificē. vel ſcripta ſua male ſuſcepta/ plus qͣꝫ ad chriſtuꝫ⁊ euāgelia. Nūc aut oppoſita falſitas ē hereſis expreſſe dānata ꝑ concilium Cōſtantien̄. cum alijs multis in vtilitateꝫ totiuspolicie chriſtiane.
Tercia conſideratioXaminator iuridicꝰ ⁊ ordinarius doctrinaꝝ hmōi/ eſt p̄latusin ſua iuriſdictiōe: cui cōmunicat inqͥſitor. Deducit̉ hec ꝯſideratio ꝑ canonicas monitiōes: ⁊ cēſuras p̄latoꝝ exhortatiuas/ vt dioceſes ſuaſ extirpare ſtudeant ab hereticꝭ ⁊ hereſibꝰ ꝑnicioſiſqꝫ doctrinis. Sumit̉ p̄terea rō ꝓportionalis ad auctoritatē pape: necnō ꝑ ordinē hierarchicū figuratū in concilio datomoyſi ꝑ iethro ſocerū ſuuꝫ ¶ Sed notet̉hic duplex veritas. Prima ꝙ nullus ep̄sinferior pōt condere articulū fidei catholice/ qͥ videlicꝫ ad totā eccl̓iam ſe extendat.Non enī p̄t in eos obligationē ferre qͦs nōhabet ī iuriſdictiōe ſubiectos. Differt igitur determīatio pape: qm̄ general̓ eſt. ⁊ adoēs catholicos ſe extēdit qͦ ad penaꝫ. Sicintelligere debēt dicētes nullū p̄ter papaꝫcondere poſſe articulū. Alioqͥn fallerēturqm̄ in ſuis dioceſibꝰ p̄lati ius habent cumappoſitiōe cauti ꝯſilij. ¶ Pro qͦ ſit ſecunda veritas diſtinctiōe p̄miſſa. Ꝙ aliq̄ ſūtdoctrine palā hereticales apud oēs. Aliedubie ſimplicibꝰ: ſed manifeſte ſapiētibꝰ etperitis. Tercie veluti neutre hn̄tes pro ſedoctores cū rōibꝰ ad vtrāqꝫ ꝑtem ꝓbabilibus: nec in vna tm̄ dioceſi vel paucis. ſedapud oēs chriſtianos aut longe plurimoſEſt gͦ veritas/ ꝙ in primis ⁊ ſecūdis auctoritas inferioꝝ p̄latoꝝ ſe extendit ⁊ ad ſuoſtm̄ modo. In tercijs v̓o nequaqͣꝫ. qm̄ merito dicunt̉ maiores cauſe fidei / ꝓpt̓ difficultatē deciſiōis: cū ꝑiculo ſcandali. ideoſunt ad ſedē eccl̓ie. vl̓ ad ſedentē in ea ſummū pontificem referēde. Iuxta illud. Siqͥd ambiguū vl̓ difficile ⁊c̄. vocans cauſaꝫgrandē. nō rōe materie. ſed ambigue difficultatꝭ in termīatiōe. Cuiꝰ diſtinctionisignorātia vl̓ diſſimulatio culpabil̓. n̄ paucos depulit ī errores/ ſcādaloſaqꝫ iudicia.ꝯͣ ordīariā ⁊ doctoralē ptātē nr̄a tēpeſtateQuarta ꝯſideratio.Xaminator ꝑtim autēticꝰ ꝑtimdoctrinal̓ hmōi doctrinaꝝ ē qͥlibet ī ſacre theologie facultateLicentiatꝰ aut doctor. Deducit̉hec ꝯſideratio ꝑ formā v̓boꝝ qͥbꝰ dat̉ licētia mgr̄alis Ego auctoritate apl̓ica/ dicit
f f
B