De ſenſu lr̄ali
Ui aūt blaſphemauerit in ſpiritūſanctū nō habebit remiſſionē in eternū. Sꝫ reꝰ erit eterni delicti. Mar. iij ¶ Quedaꝫſunt in alijs lectōibꝰ ſuꝑ hac ꝑticula textꝰmarci tercio q̄ſita ⁊ expoſita. Expoſite ſūtinter cetera ſpēs peccati in ſpūmſctūꝫ/ q̄ adoctoribꝰ cōiter aſſignant̉ eſſe ſex: ⁊ declarata eſt ratio. Inter illas ꝟo ſpēs peccatiqd̓ textꝰ nr̄ appellat eternū delictū: numerat̉ impugnatio veritatꝭ agnite nō ꝙ veritas ſub rōne qͣ veritas poſſit a quoqꝫ impugnari/ plus qͣꝫ neqͥt ip̄a bonitas in eē tali a quoqͣꝫ ordiri/ neqꝫ enī hr̄et vitas hͦ mōrōnem aliquā malicie vl̓ impugnabilitatis. Contigit nihilominꝰ veritatē etiā cognitā impugnari: ſub alia rōne/ vt rōe dicentis qͥ habet̉ odio. vl̓ rōne effectꝰ ex veritate ꝯſeq̄ntis/ vt qꝛ ꝑ eam fit homī dānuꝫaliqd̓ tꝑale vl̓ inhonoratio. Sic iudei veritatē de chriſto priꝰ cognitā impugnauerūt poſtmodū ꝓpter odiū eius vehemens⁊ radicatā inuidiā. Et qꝛ veritas ꝑ eū p̄dicata culpabat auariciā eoꝝ atqꝫ ſuꝑbiamaudiebāt inquit euangeliſtaꝝ vnꝰ: hec oīaphariſei ⁊ deridebāt eū qꝛ auari erant. Erant ſil̓r arrogātes ⁊ ſuꝑbi. ¶ At qm̄ noſtris prochdolor tꝑibꝰ videt̉ īualuiſſe ſpecies hec eterni delicti q̄ ſcꝫ eſt impugnatioveritatꝭ agnite/ ne dū in anglia: ne dum inſcocia: ne dū in ſtudio p̄genſi ⁊ almania. ſꝫetiā qd̓ dolet ⁊ pudꝫ in francia. Propoſuiq̄daꝫ adducere valentia ad impugnatiouē doctrinalē/ ⁊ ꝯſeq̄nter ad eradicationēiiudicialē pc̄ti huiꝰ tā enormis/ qd̓ nō habet remiſſionē in eternū ¶ Ampliꝰ qꝛ ſeminatores hereſum taliuꝫ ⁊ impugͣtoresveritatis quā agnoſcūt vl̓ agnoſcere deberent/ cū ſe catholicos profiteant̉ dicūt fundare dicta ſua in ſcriptura ſacra/ ⁊ eiꝰ ſenſu vero lr̄ali/ qͣꝫ ſolā ſcripturā aſſerūt ſe velle inſequi ⁊ admittere: reiectis et ꝓ nihilohabitꝭ qͥbuſcūqꝫ ꝯſtitutionibꝰ alijs vl̓ ſcripturis decretorū/ vel decretaliū: quas appellant apocrifas et chriſto aduerſas. ¶Conſiderandū erit in primis: qͥs dicēduſſit ſenſus lr̄alis ſcripture ſacre ⁊ qͣliter eſtinueſtigādus ⁊ tenēdus. ¶ Conſiderādūerit proinde magꝭ in ꝑticulari de ip̄is erroribꝰ/ noſtro tꝑe vel inuētis vel renouatis.Et de cauſis ⁊ cautelis eorundē. ¶ Sintigit̉ pro prima ꝯſideratiōe nr̄a principaliꝓpoſitiones q̄ ſequūtur. ¶ Propoſito pͥ-
ma. Senſus lr̄alis ſacre ſcripture ſempereſt verꝰ. Patet: qꝛ ex illo ſolo ſumi pōt efficax argumentuꝫ ẜm Augꝰ. ⁊ Hiero. ⁊ hͦ n̄habēt negare etiā aduerſarij cū qͥbꝰ agenduꝫ eſt. Oppoſitū huiꝰ eſt nuꝑ pariſiꝰ cōdemnatū. Et reputata eſt expoſitio vl̓ allegatio diſtorta/ q̄ inducit ad hͦ illud apl̓i.Littera occidit ⁊c̄. ¶ Secūda. Senſuslr̄alis ſacre ſcripture accipiēdus eſt nō ẜmvim logice ſeu dyaletice. ſꝫ potiꝰ iuxta locutiōes in rhetoricꝭ ẜmonibus vſitatas. ⁊iuxta tropos ⁊ figuratas locutiōes quascōmunis vſus cōmittit/ cū ꝯſideratōe circūſtantiarū lr̄e/ ex p̄cedentibꝰ et poſteriusappoſitis. Habet eī ſcriptura ſacra ſicut⁊ moralis ⁊ hiſtorialis ſciētia ſuā logicaꝫꝓpriam quā rhetoricā appellamꝰ. UndeAuguſtinꝰ ſuꝑ hac re librū ꝑutilem ⁊ elegantem cōpoſuit/ quem intitulauit de doctrina chriſtiana/ ⁊ ī qͣttuor volumīa cōdiſtinxit. Enumerauit inter alia ſeptem regulas titōni quas appellat claues ad elucidationē ⁊ expoſitionē ſacre ſcripture neceſſarias. De his ec̄ loqͥt̉ Ni. de lyra ī principio poſtille ſue ſuꝑ bibliam. Tractauitinſuꝑ de hoc ſenſu lr̄ali mgr̄. H. de heutain vna queſtione prologi ſuꝑ ſententias¶ Tercia. Senſus ſcripture lr̄alis iudicandus eſt prout ecccl̓ia ſpirituſancto inſpirata ⁊ gubernata determīauit/ ⁊ nō adcuiuſlibet arbitriū vel interp̄tationē. Unde Auguſtinꝰ cōtra epl̓am fundamenti.Euangelio nō crederem ⁊c̄. Nota ꝙ reſolutio finalis ſaltem declaratiua eſt ad eccleſiam/ ⁊ ad conſiliū eam rep̄ſentās. qꝛ qeuangeliū marci ſit euangeliuꝫ chriſti/ plꝰqͣꝫ euangeliū ſancti thome vel nichodemi.credimus ex traditione eccl̓ie. Un̄ ⁊ apl̓sSi quis aliud euāgeliſauerit/ etiā angelus d̓ celo anathēa fit ⁊c̄. ¶ Quarta. Senſus lr̄alis ſcripture p̄ſertim in ſermonibꝰmoralibus vtitur plerūqꝫ indefinita provniuerſali/ iuxta cōmunē modū accipiendi. Utitur inſuꝑ alijs locutionibꝰ figuratis/ prout modo dicebat̉/ propterea talisindefinita locutio nō excuſat ſemꝑ aſſerētem a falſitate/ ſuppoſito ꝙ ſit in aliquoticulari caſu verū illud qd̓ indefinite poſitum eſt ¶ Quinta. Senſus logicalis verus in aſſertione theologica/ non excuſataſſerentem/ quin talē aſſertionē debeat reuocare/ ſi falſa ſit in ſenſu theologico litterali/ aut ſi ſit ſcandaloſa/ vel piarū auriū
E
A
E