ſacre ſcripture
V
offenſiua/ aut aliter male ſonans / hec ſeqͥtur ex p̄dictꝭ. ¶ Serta. Senſus lr̄alis ſacreſcripture fuit primo ꝑ chriſtū ⁊ apoſtolos reuelatꝰ/ ⁊ miraculis elucidatꝰ/ deind̓fuit ꝑ ſanguinē martyrū cōfirmatus/ poſtmodū ſacri doctores/ ꝑ ratiōes ſuas diligentes cōtra hereticos diffuſius elicuer̄tpredictū ſenſum lr̄alem/ ⁊ ꝯcluſiōes ex illo clarius vel ꝓbabiliꝰ ꝯſequētes/ poſteaſucceſſit determīatio ſacrorum cōcilioꝝvt qd̓ erat doctrinalit̓ diſcuſſum ꝑ doctores/ fieret ꝑ eccleſiā ſententialit̓ diffinituꝫ.Oppoſite ſunt tandē pene ꝑ iudices tameccl̓iaſticos qͣꝫ ſeculares/ cōtra eos qͥ proterua temeritate nollent eccl̓iaſtice determinatiōi ſubiacere. Et hoc neceſſaria ꝓuiſione factū eſt/ qm̄ in ratiocinādo ⁊ alterādo aduerſus veritatē nō eſt apud multosfinis. ¶ Septima. Senſus lr̄alis ſi ⁊ dūexpugnat̉ tꝑibus noſtris/ in his que ſuntiam aꝑte ꝑ eccl̓iam determīata ac receptanō oportet agere curioſis ratiocinatiōibꝰaduerſus impugnatores/ ſed ſtatutis punitiōibus vti. patet ex vltima ꝑticula propoſitiōis p̄cedentis ¶ Octaua. Senſuslr̄alis ſacreſcripture ſi reꝑitur determīatꝰ⁊ deciſus ī decretꝭ ⁊ decretalibꝰ/ ⁊ codicibꝰꝯcilioꝝ/ iudicādus eſt ad theologiā ⁊ ſacrāſcripturā nō minus ꝑtinere qͣꝫ ſimbolumapl̓orū. Propterea nō eſt ſpernēdus tanqͣꝫ humana ſeu poſitiua ꝯſtitutiōe fundatus. Et in hoc errāt pene om̄es heretici qͥpoſt cōpilatiōem decretoꝝ ⁊ decretaliuminualuerūt/ vidētes enī ꝙ errores ſui ſufficienter coarguūtur ꝑ ſentētias doctorum⁊ ſummorū pontificū ⁊ cōcilioꝝ generalium/ dicūt omēs tales ſcripturas apocrifas eſſe/ vel falſas niſi oſtendat̉/ ꝙ fuit expreſſe in ſcriptura ſacra/ ⁊ ita ꝯſequēter negant qͣttuor doctores/ ⁊ cōcilia/ putāteſ ꝙex ſacra ſcriptura cōuinci nō poſſint. Uerū eſt ꝙ ex aduerſo quidā inueniunt̉ nolētes vel neſciētes diſtinguere in ip̄is decretalibꝰ ⁊ decretis/ ea q̄ ſunt de iure diuinoꝓprie dicto/ ab his q̄ ſunt de iure pure poſitiuo/ vel de iure ꝓprie naturali. l̓ de mixto iure ex pluribꝰ. Suꝑ qua re tam ī lectionibꝰ qͣꝫ in collatiōibus/ ꝓ cōmēdatōe dominorū iuriſtarū ſepe locutꝰ ſum/ qͣntummihi datū erat / ⁊ vtile videbat̉. Siquidēignorātia huiꝰ rei turbatiōem in eccl̓ia induxit plus qͣꝫ dici poſſit. ¶ Nona. Senſus lr̄alis qͣꝫuis ſit in multis preſertim in
his que ſunt neceſſaria ad ſalutē ſatis expreſſus in libris ſacreſcripture/ vel ex illiseuidēter ꝯſequat̉ apud eruditos in eiſdeꝫlibris nihilominꝰ expediuit tales ſenſusſub certis articulis cōpendioſe in publicum tradere/ quēadmoduꝫ de ſimbolo apoſtoloꝝ ⁊ athanaſij factū fuiſſe cognouimuſ. Exigit hoc maxīe cōmunitas rudishominū/ ⁊ capitū ſeu iudicioꝝ varietas/prout deducit ſanctꝰ Thomas in principio ſūme cōtra gentiles ¶ Decima. Senſus lr̄alis ſacreſcripture rationabiliter explicatur apud ſtudia generalia ⁊ in certisdioceſibus/ ne dū ꝑ totaꝫ eccl̓iam/ ſed perdioceſanorū ſententiā cū cōſilio doctoruꝫtheologicorū in eiſdē ſtudijs degentium.Que ratio: qͣnta ſcꝫ effrenis quorūdam libertas in loquēdo ⁊ docendo/ taliter cōpeſcatur/ quoniā apud theologos debet eſſep̄ſcripta loquendi forma ſicut tradit Auguſtinus/ liberis inquit v̓biſ vtunt̉ philoſophi/ ⁊ in rebus ad intelligendū difficilibus offenſionē piarū auriū nō ꝑtimeſcūt/nobis autē ad certā regulam loqui fas eſt.Nota de ſtudio pariſien̄. ⁊ articulis eius.Nota de anglia ⁊ ſcocia ⁊ praga. Nota degodfrido de fontibꝰ/ et de q̄ſtione quā tractat ⁊ qualiter argumēta ſua nō ꝯcludūt.¶ Undecima. Senſus lr̄alis quorūdamarticulorū/ vt preciſe declaratus ꝑ vnumepiſcopum/ etiam cum conſilio doctoruꝫſi negetur eſſe ſcripture/ non redditur ex hͦpreciſe ip̄e negans hereticus Sed penasappoſitas talis incurrit ſi ſit dioceſanus/⁊ ad reuocandum rationabiliter condemnatur. Probatur prima pars. quia poteſtad papam appellare ex cauſis rationabilibus in caſu. īmo ⁊ a papa ad conciliumgenerale. Ratio eſt. quoniaꝫ nec papa necepiſcopus aliquis/ eſt ſic confirmatus ī fide de lege cōmui qͥn poſſit errare ¶ Duodecima ¶ Senſus litteral̓ ſacreſcripture/ ſi negetur eſſe verus/ ⁊ impugnetur taꝫverbo qͣꝫ facto. per illos preſertim qui ſubſunt prelatis ⁊ inquiſitoribus qui ſenſuꝫtalem declarauerunt eſſe de ſacra ſcriptura. Conſurgit vt frequēter vehemens ſuſpitio contra tales ꝙ ſint heretici/ ſcilicetꝙ habent deprauationē ī intellectu ꝑ errorem/ ⁊ in affectu ꝑ incorrigibilitatē vl̓ pertinaciam. Ratio eſt primo: quia p̄feruntſenſum ſuum iudicio prudentiorum ⁊ ſapientioruꝫ. Tranſgrediuntur etiam ter-
ee 2
F