Druckschrift 
1 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſuper Marcum

1V

aduerſitates habitaſ nihilominꝰ nūc autalias poterit ſpoliatio ſil̓r eſſe vtilis/ propter maliciā eccl̓iaſticoꝝ talibꝰ bonis abutentiū / vt claudat̉ via malignantiū. ſpinis aduerſantiū ne cadāt in p̄cipitiū vitiorū. Iuxta qd̓ ait dn̄s. Sepiā viā tuā ſpinis. Nūc ad ꝓpoſitū ꝯcluſiōis ꝯſtat ꝙꝯtēplatiuꝰ vt ſic ꝓficit eccl̓ie in bonis ſpiritualibꝰ. qͣſi de ꝑ ſe ⁊ īmediate. actiuꝰ aūtin bonis tꝑalibꝰ. Un̄ moyſes plus ꝓfecitin monte adorādo dū alij p̄liarent̉. qͣꝫ multitudo magna bellantiū. Sic deꝰ qͥ nō deſtruxiſſet penthapolim peccatricē ꝓpt̓ decem iuſtos / ſi reꝑti fuiſſent. plꝰ miſeret̉ eccleſie ⁊ eidē parcit ꝓpter orōes paucoruꝫꝯtēplatiuoꝝ qͣꝫ facit ꝓpt̓ labores ⁊ diſcurſus ⁊ turbatiōes multoꝝ actiuoꝝ. Iuxtaqd̓ dicebat Iero. de heremitis antiqͥs/ eoſeſſe vitā mūdi. ⁊ ip̄m ꝑ eos ne corrueret ſtare Hoc infert̉ cōtra illos qͥ terrena tm̄modo cogitātes dicūt iuriſtas ⁊ praticosterrena tractātes. ⁊ diuitijs vel edificijs l̓epulis aggregandis occupatos vtilioresin eccl̓ia qͣꝫ ꝯtēplatiuos bone vite ⁊ ſpūalibus exercitijs intendētes qͦs deliros velfantaſticos vel inutiles reputāt. qꝛ aīalishō nō ꝑcipit ⁊c̄. Et allegāt ꝙ ſpūalia abſqꝫ tꝑalibꝰ diu ſtare nō pn̄t. qd̓ dictū abſqꝫdubio niſi ſane intelligat̉ blaſphemiū eſt.Nunqͣꝫ enī eccl̓ia fuit melior qͣꝫ duꝫ vixitin pauꝑtate. qd̓ etiā Iero. poīt ī vita malchi. ⁊ de Romano imperio dicunt hyſtorici ⁊ recitat Augꝰ. ⁊c̄. Potius ⁊ veriꝰ diceret̉ ecōtra/ ꝙ tꝑalia ⁊ p̄ſertim in eccleſiadiu abſqꝫ ſpūalibꝰ eſſe nō pn̄t. Et certū eſtꝙ cū eis nō adeſſe nō pn̄t. Alioqͥn falleretchriſtꝰ qͥ dixit. Primū q̄ri. re. dei. ⁊ hec oīaadij. vo. nō dixit ecōtra. primū q̄rite ditationē ⁊ poſt hec regnū dei ⁊ iuſticia eiꝰ vobis adijciēt̉: īmo ſicut alias memini declaraſſe nimiū ſtudiū in multiplicatōe bonorū tꝑaliū ⁊ iuriſdictionū in eccl̓ia nō ꝑuacauſa eſt ſue deſolatōis tam in ſpūalibꝰ qͣꝫtꝑalibꝰ ⁊ hͦ manuducebat̉ ꝑ ſil̓itudinē corporis myſtici eccl̓ie total̓ ad corpꝰ verumhoīs. Nā intēdere nimis regimini ſenſualitatis. ſpreta directiōe rōis eſt vtrūqꝫ taꝫſenſualitatē videlicꝫ qͣꝫ rōem extinguere.Hinc eſt ꝙ multi ꝓboꝝ ⁊ ꝯtēplatiuorū ineccl̓ia/ parū curāt ſi depauꝑet̉ eccl̓ia vl̓ cōculcetur in tꝑalibꝰ iſtis vocatis bonis videntes tot vitiā ⁊ abuſus ex his ꝓuenire īcōuiuijs ſuꝑfluis. in venationibꝰ. in ſymo

nijs / ⁊ predis ⁊ violentis. ꝓmotionibꝰ indigniſſimorū in ambitiōibꝰ p̄laturaruꝫ ⁊beneficioꝝ/ in ſuꝑbijs diſſolutiſſimis. ī voluptatibꝰ effeminatis. ceteriſqꝫ innumerabilibꝰ ⁊ nefandis abuſionibꝰ in qͥbus ſe reputant gerere vitā actiuā. dando onera gͣuia ⁊c̄. Et hec oīa ceſſarēt/ aut nō ita ſaltēabundarēt/ in pauꝑtate modeſta. Amplius nō ita diuerterēt eccl̓iaſtici etiā de pr̄imonio chriſti dotati ad traditiōes ⁊ adinuentiones hoīm ꝓ diuitijs cumulandis/ſpreta lege chriſti ſicut nūc facere cōſpicimus. fornicatiōe quadā ſpūali ꝑnicioſiſſima. Et ad grandē tempeſtatē moderni tēporis ⁊ ſciſmatis. ꝯſolandā poſſent applicari q̄ omitto. qꝛ facile eſt ex p̄cedentibꝰ elicere. Septima ꝯcluſio. Uita Io. bap.poſt vitā chriſti ⁊ mr̄is eiꝰ fuit angelica ⁊inter viatores ſaltē qͦ ad aliqͥd ꝑfectiſſimaPro cuiꝰ declaratione aduertenduꝫ ꝙ vita ioh̓is p̄t cōꝑari ad vitā alioꝝ triplicit̓.Uel qͦ ad ꝓphetiā vel qͦ ad auſteritatē victus vel qͦ ad meritū interiꝰ. Si cōꝑemuſꝓphetiā ioh̓is ad ꝓphetiaſ alioꝝ. qͦ ad hocioh̓es eſt ꝑfectior. qꝛ modo certiori ⁊ clariori demonſtrauit chriſtū ꝓpter quē ꝓphete oēs illuſtrati ſunt ⁊ ſuas ꝯtexuerūt ꝓphetias. At hͦ forſan innuere volebat ip̄averitas cū ait ꝙ inter natos ⁊c̄. Nec moueat aliquē ꝙ ioh̓es videbat certa exꝑientiachriſtū: ⁊ ob hͦ nō ꝓphetabat de eo. De certis enī ⁊ pn̄tibꝰ nō eſt ꝓphetia. Fateor enīꝙ aliqͣ in homīe illo videbat reſpectu qͦrūnō erat ꝓphetia. ſed ſcīa vl̓ exꝑientia. vt ꝙhic eſſet vnꝰ homo ſic ambulans ⁊c̄. Sedalia erant que nō videbant̉ vt ꝙ talis homo eſſet deꝰ ⁊ meſſias in lege promiſſus ⁊agnus dei qui tolleret peccata mundi ⁊c̄.Si dicat̉ vlteriꝰ ꝙ Iohānes interrogatꝰreſpondit ſe non eſſe ꝓphetam. Dicūt aliqui euꝫ hoc dixiſſe ex humilitate non exveritate. quaſi videlicet aliqͣ eſſet humilitas ſine veritate aut quaſi humilitas permendaciū acqͥratur. Et ideo verius ⁊ aꝑtius dicit̉ ꝙ Ioh̓es negans ſe ꝓphetā rn̄dit ad intentionē querentiū iudeorū. ſciebant itaqꝫ iudei ſcriptū eſſe in lege eorumDeūt̓. xviij. dicēte dn̄o. Prophetam tibiſuſcitabo poſt me ⁊c̄.Sequūtur propoſitiones eiuſdem de ſenſu lrali ſacre ſcripture. Et de cauſis errantium.

e e