Druckschrift 
1 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Lectiones

obiecti. ẜm hͦ poſuit ph̓s felicitatē in hoīei. Ethi. in ꝯtēplatiōe pͥme cāe/ ⁊ ꝯformiter(licet magꝭ eleuate) ponūt theologi btītudinē in fruitiōe ⁊ ꝯgnitiōe dei/ ⁊ etiā delectabilior. vt ptꝫ. i. Ethi Sil̓is ꝯcluſiop̄t poni ẜm alia diſtinctionē ⁊ ex iſta deduci ⁊ ꝑ aliud mediū. ſic. Quāto anīa melioreſt qͣꝫ corpꝰ tanto vita regulās aīam ⁊ dirigens in fineꝫ. melior eſt ⁊ dignior qͣꝫ illa q̄tm̄mō reſpicit corꝑale regimē / ſic eſt de vita ſpeculatiua reſpectu actiue ī ecc̄ia. gͦ ⁊c̄. Quinto/ p̄ſuppoſito pc̄to ⁊ indigētijsvarijs in eccl̓ia dei ex pc̄to originalit̓ venientibꝰ ⁊ ceterꝭ paribꝰ. melior ē vita qͣrta ſcꝫcōpoſita ex actiua ⁊ ꝯtēplatiua/ qͣꝫ ſimpl̓ractiua vel ſimpl̓r ſpeculatiua. hͦ eſt qͣꝫ vnaearū ſine immixtiōe alteriꝰ. Pro qͦ aduertendū eſt ꝙ tota multitudo opeꝝ meritorioꝝ vniꝰ hoīs imaginat̉ qͣi corpꝰ quoddā ⁊ homogeneū ad modū loquendi xp̄i:Mat. vi. Si oculꝰ tuꝰ fuerit ſimplex totū corpꝰ tuū lucidū erit. Glo. Si intētioſimplex. bona q̄libꝫ oꝑatio erit Probatio. Uita illa melior eſt q̄ eſt vite xp̄i ꝯformior. ſꝫ xp̄s ꝯuerſatꝰ eſt ẜm totū corpꝰ vite ſue ad regulā. ⁊ vitā cuiuſcūqꝫ mēbri ſuiſcꝫ tā actiue qͣꝫ ſpeculatiue. gͦ ⁊c̄. Cōfirmatur. qꝛ corpꝰ alicuiꝰ ꝑfectiꝰ viuit dū ꝓ loco ⁊ tꝑe vtit̉ qͦlibꝫ mēbro ſuo. nūc iſto. nūcillo. qͣꝫ ſi ꝯtinue vno vteret̉. qd̓ eſſꝫ ꝑfectiꝰvtputa oculo. p̄ſuppoſitꝭ indigētijs ad qͣrū reuelationē quodlibꝫ mēbroꝝ vtile eſt.⁊ ꝓuiſo ꝙ ocl̓s ſit in ſuo vſu ad directōeꝫmanꝰ ⁊ pedis Et ex hͦ ſumit̉ rn̄ſio ad inſtantiā q̄ fieri p̄t ⁊ moueret paꝝ: ꝯſiderantes qꝛ vita ꝯtēplatiua ẜm ſe ꝯſiderata melior eſt ⁊ dignior ẜm dicta. gͦ melior eſt hōdū ẜm eā viuit qͣꝫ dū viuit ẜm actiuā. Sicenī argueret̉ ꝙ hoīm corpꝰ eēt nobiliꝰ ſi eſſet totū oculꝰ qͣꝫ hn̄do varietates qͣs ad p̄ſens obtinet ⁊ pictura pulcrior ſi tota eētalbedo qͣꝫ dū varijs colorū appoſitionibꝰdecorat̉ Sil̓r dicendū eſt h̓ ꝙ corpꝰ operationū hūanaꝝ qd̓ imaginat̉ qͣſi et homogeneū ⁊ diuerſaꝝ rōnū ꝑfectiꝰ eſt dū ꝓqͣlibet ſui ꝑte eſt ī exercitio (p̄ſuppoſito ſꝑꝙ vita ſpeculatiua eſt velut illuſtratio ⁊ directio ⁊ viuificatio anīe ſit in ſuo actu ſufficienti) qͣꝫ ſi dimiſſa actiua eſſet ꝯtinue inſpeculatiōe ſub gͣdu intēſiori/ p̄ſuppoſitiſindigētijs ꝓximoꝝ. Speculatiuꝰ enī vt qͥdā ait vidēs frīs inopias ⁊ torpēs a iuuamine. deficit a fraterna dilectione/ ⁊ ꝑ ꝯſe-

quēs a dilectiōe dei cōnexa. ⁊ tūc nō viuitꝯtēplatiue q̄ cōplet̉ in diuīa dilectōe. ſꝫ incurioſa ph̓oꝝ ſpeculatiōe Et ſi q̄rit̉ qn̄de neceſſitate ⁊ ſub pena pcti tenet̉ hō viuere ẜm vitā actiua. Dico vel ex ſuſceptoofficio/ vl̓ dū videt frīs neceſſitateꝫ extremā ⁊ nō apparet ꝙ aliꝰ ſuccurrat. Exemplū de elēoſina Ex his habet̉ radix qͣreſtatꝰ p̄latoꝝ eſt ꝑfectiſſimꝰ in eccl̓ia ſcā d̓iqꝛ eſt ſtatꝰ reqͥrens vtrāqꝫ vitā ꝓ loco ⁊ tēpore inſtar xp̄i ⁊ moyſi ⁊ alioꝝ. nā xp̄ſnūcin monte orabat. nūc p̄dicabat. nūc ppl̓oſcibabat. Sil̓r moyſes in mōte ſyna ꝯtemplabat̉ ea q̄ poſtmodum ppl̓o mīſtraret ⁊deſcēdēs iudicia dabat ppl̓o. ⁊ arce fabricam ordinabat. Ita qͥlibꝫ eorū dꝫ eſſe binomiꝰ ad modū Iacob qͥ et iſrl̓ d̓r. Eſt eīp̄latꝰ iſrl̓ in ꝯtēplatiōe ⁊ iacob in viciorūſupplātatiōe tam ī ſe qͣꝫ in ſubditꝭ. Eſt eīduplici vxori copulatꝰ. lye ⁊ rachel. applicatio myſtica cōis eſt. Sexta ꝯcl̓o. Ceterꝭ paribꝰ vtilior ⁊ fecūdior ē in eccl̓ia deiſpeculatiuꝰ qͣꝫ ſit actiuꝰ. Pro qͦ aduertendū ꝙ duplex ē vtilitas ⁊ fecūditas ī eccl̓iaq̄dā eſt groſſa atqꝫ palpabil̓ q̄ a vulgo et aviuētibꝰ more vulgi p̄cipue reputat̉. ⁊ illaꝯſiſtit in ml̓titudīe ⁊ ꝯſeruatiōe bonoruꝫfortuitoruꝫ / ⁊ corꝑis/ ⁊ pompa extrinſecaAlia vtilitas reſpectu bonoꝝ aīe vl̓ meritoꝝ vl̓ alioꝝ donoꝝ gͣtuitoruꝫ. Scd̓o aduertendū ꝙ prīa bona nō ꝓſunt. īmo plerūqꝫ nocēt niſi ꝓ qͣnto ordināt̉ ⁊ diſponūtad ſcd̓a bona. vn̄ nec capiūt bonitatē aliquā moralē aut gͣtuitā. niſi a bonis hmōitanqͣꝫ a fine ad quē dn̄t ordinari / vl̓ tanqͣꝫinſtrumēta ea adipiſcēdi / vl̓ tanqͣꝫ obiectacirca q̄ fit hmōi oꝑatio v̓tuoſa. īmo qn̄qꝫtalia bona ꝯcedunt̉ deo irato vt Augꝰ. aitqꝛ videlicꝫ vtiliꝰ eēt illa nō hr̄e dū obſuntbonis moribꝰ quēadmodū ⁊ obſunt diuitie ꝑiture. generāt eī vermē peſſimū qͥ ē ſuꝑbia vl̓ voluptas effrenata. Et ſic̄ in vnohoīe hͦ hꝫ veritatē. ſic ⁊ hr̄e p̄t ī toto corꝑemyſtico eccl̓ie. ita ꝙ nūerabit̉ merito intermagna diuīe mīe dona pauꝑtas ip̄iꝰ/ ī talibꝰ bonis fortuitꝭ. ⁊ iuriſdictiōibꝰ ciuilibus. Iuxta qd̓ dicūt hyſtorie. ⁊ legi in poſtilla ſuꝑ bibliā ꝙ dū dotata eēt eccl̓ia bonis tꝑalibꝰ ꝑ conſtantinū audita eſt vox īaere. Hodie venenū effuſuꝫ ē in eccl̓ia ſctādei. Et qͥdqͥd fuerit de hͦ/ potuit eī tūc dotatio hmōi eſſe vtil̓ ꝓpter bonitatē ⁊ fidelitatē diſpēſantiū/ ⁊ dilatationē ecc̄ie poſt

A