Lectiones
obiecti. ẜm hͦ poſuit ph̓s felicitatē in hoīei. Ethi. in ꝯtēplatiōe pͥme cāe/ ⁊ ꝯformiter(licet magꝭ eleuate) ponūt theologi btītudinē in fruitiōe ⁊ ꝯgnitiōe dei/ ⁊ etiā delectabilior. vt ptꝫ. i. Ethi ¶ Sil̓is ꝯcluſiop̄t poni ẜm alia diſtinctionē ⁊ ex iſta deduci ⁊ ꝑ aliud mediū. ſic. Quāto anīa melioreſt qͣꝫ corpꝰ tanto vita regulās aīam ⁊ dirigens in fineꝫ. melior eſt ⁊ dignior qͣꝫ illa q̄tm̄mō reſpicit corꝑale regimē / ſic eſt de vita ſpeculatiua reſpectu actiue ī ecc̄ia. gͦ ⁊c̄.¶ Quinto/ p̄ſuppoſito pc̄to ⁊ indigētijsvarijs in eccl̓ia dei ex pc̄to originalit̓ venientibꝰ ⁊ ceterꝭ paribꝰ. melior ē vita qͣrta ſcꝫcōpoſita ex actiua ⁊ ꝯtēplatiua/ qͣꝫ ſimpl̓ractiua vel ſimpl̓r ſpeculatiua. hͦ eſt qͣꝫ vnaearū ſine immixtiōe alteriꝰ. ¶ Pro qͦ aduertendū eſt ꝙ tota multitudo opeꝝ meritorioꝝ vniꝰ hoīs imaginat̉ qͣi corpꝰ quoddā ⁊ homogeneū ad modū loquendi xp̄i:Mat. vi. Si oculꝰ tuꝰ fuerit ſimplex totū corpꝰ tuū lucidū erit. Glo. Si intētioſimplex. bona q̄libꝫ oꝑatio erit ¶ Probatio. Uita illa melior eſt q̄ eſt vite xp̄i ꝯformior. ſꝫ xp̄s ꝯuerſatꝰ eſt ẜm totū corpꝰ vite ſue ad regulā. ⁊ vitā cuiuſcūqꝫ mēbri ſuiſcꝫ tā actiue qͣꝫ ſpeculatiue. gͦ ⁊c̄. Cōfirmatur. qꝛ corpꝰ alicuiꝰ ꝑfectiꝰ viuit dū ꝓ loco ⁊ tꝑe vtit̉ qͦlibꝫ mēbro ſuo. nūc iſto. nūcillo. qͣꝫ ſi ꝯtinue vno vteret̉. qd̓ eſſꝫ ꝑfectiꝰvtputa oculo. p̄ſuppoſitꝭ indigētijs ad qͣrū reuelationē quodlibꝫ mēbroꝝ vtile eſt.⁊ ꝓuiſo ꝙ ocl̓s ſit in ſuo vſu ad directōeꝫmanꝰ ⁊ pedis ¶ Et ex hͦ ſumit̉ rn̄ſio ad inſtantiā q̄ fieri p̄t ⁊ moueret paꝝ: ꝯſiderantes qꝛ vita ꝯtēplatiua ẜm ſe ꝯſiderata melior eſt ⁊ dignior ẜm dicta. gͦ melior eſt hōdū ẜm eā viuit qͣꝫ dū viuit ẜm actiuā. Sicenī argueret̉ ꝙ hoīm corpꝰ eēt nobiliꝰ ſi eſſet totū oculꝰ qͣꝫ hn̄do varietates qͣs ad p̄ſens obtinet ⁊ pictura pulcrior ſi tota eētalbedo qͣꝫ dū varijs colorū appoſitionibꝰdecorat̉ ¶ Sil̓r dicendū eſt h̓ ꝙ corpꝰ operationū hūanaꝝ qd̓ imaginat̉ qͣſi et homogeneū ⁊ diuerſaꝝ rōnū ꝑfectiꝰ eſt dū ꝓqͣlibet ſui ꝑte eſt ī exercitio (p̄ſuppoſito ſꝑꝙ vita ſpeculatiua eſt velut illuſtratio ⁊ directio ⁊ viuificatio anīe ſit in ſuo actu ſufficienti) qͣꝫ ſi dimiſſa actiua eſſet ꝯtinue inſpeculatiōe ſub gͣdu intēſiori/ p̄ſuppoſitiſindigētijs ꝓximoꝝ. Speculatiuꝰ enī vt qͥdā ait vidēs frīs inopias ⁊ torpēs a iuuamine. deficit a fraterna dilectione/ ⁊ ꝑ ꝯſe-
quēs a dilectiōe dei cōnexa. ⁊ tūc nō viuitꝯtēplatiue q̄ cōplet̉ in diuīa dilectōe. ſꝫ incurioſa ph̓oꝝ ſpeculatiōe ¶ Et ſi q̄rit̉ qn̄de neceſſitate ⁊ ſub pena pcti tenet̉ hō viuere ẜm vitā actiua. Dico vel ex ſuſceptoofficio/ vl̓ dū videt frīs neceſſitateꝫ extremā ⁊ nō apparet ꝙ aliꝰ ſuccurrat. Exemplū de elēoſina ¶ Ex his habet̉ radix qͣreſtatꝰ p̄latoꝝ eſt ꝑfectiſſimꝰ in eccl̓ia ſcā d̓iqꝛ eſt ſtatꝰ reqͥrens vtrāqꝫ vitā ꝓ loco ⁊ tēpore inſtar xp̄i ⁊ moyſi ⁊ alioꝝ. nā xp̄ſnūcin monte orabat. nūc p̄dicabat. nūc ppl̓oſcibabat. Sil̓r moyſes in mōte ſyna ꝯtemplabat̉ ea q̄ poſtmodum ppl̓o mīſtraret ⁊deſcēdēs iudicia dabat ppl̓o. ⁊ arce fabricam ordinabat. Ita qͥlibꝫ eorū dꝫ eſſe binomiꝰ ad modū Iacob qͥ et iſrl̓ d̓r. Eſt eīp̄latꝰ iſrl̓ in ꝯtēplatiōe ⁊ iacob in viciorūſupplātatiōe tam ī ſe qͣꝫ in ſubditꝭ. Eſt eīduplici vxori copulatꝰ. lye ⁊ rachel. applicatio myſtica cōis eſt. ¶ Sexta ꝯcl̓o. Ceterꝭ paribꝰ vtilior ⁊ fecūdior ē in eccl̓ia deiſpeculatiuꝰ qͣꝫ ſit actiuꝰ. Pro qͦ aduertendū ꝙ duplex ē vtilitas ⁊ fecūditas ī eccl̓iaq̄dā eſt groſſa atqꝫ palpabil̓ q̄ a vulgo et aviuētibꝰ more vulgi p̄cipue reputat̉. ⁊ illaꝯſiſtit in ml̓titudīe ⁊ ꝯſeruatiōe bonoruꝫfortuitoruꝫ / ⁊ corꝑis/ ⁊ pompa extrinſecaAlia vtilitas reſpectu bonoꝝ aīe vl̓ meritoꝝ vl̓ alioꝝ donoꝝ gͣtuitoruꝫ. Scd̓o aduertendū ꝙ prīa bona nō ꝓſunt. īmo plerūqꝫ nocēt niſi ꝓ qͣnto ordināt̉ ⁊ diſponūtad ſcd̓a bona. vn̄ nec capiūt bonitatē aliquā moralē aut gͣtuitā. niſi a bonis hmōitanqͣꝫ a fine ad quē dn̄t ordinari / vl̓ tanqͣꝫinſtrumēta ea adipiſcēdi / vl̓ tanqͣꝫ obiectacirca q̄ fit hmōi oꝑatio v̓tuoſa. īmo qn̄qꝫtalia bona ꝯcedunt̉ deo irato vt Augꝰ. aitqꝛ videlicꝫ vtiliꝰ eēt illa nō hr̄e dū obſuntbonis moribꝰ quēadmodū ⁊ obſunt diuitie ꝑiture. generāt eī vermē peſſimū qͥ ē ſuꝑbia vl̓ voluptas effrenata. Et ſic̄ in vnohoīe hͦ hꝫ veritatē. ſic ⁊ hr̄e p̄t ī toto corꝑemyſtico eccl̓ie. ita ꝙ nūerabit̉ merito intermagna diuīe mīe dona pauꝑtas ip̄iꝰ/ ī talibꝰ bonis fortuitꝭ. ⁊ iuriſdictiōibꝰ ciuilibus. Iuxta qd̓ dicūt hyſtorie. ⁊ legi in poſtilla ſuꝑ bibliā ꝙ dū dotata eēt eccl̓ia bonis tꝑalibꝰ ꝑ conſtantinū audita eſt vox īaere. Hodie venenū effuſuꝫ ē in eccl̓ia ſctādei. Et qͥdqͥd fuerit de hͦ/ potuit eī tūc dotatio hmōi eſſe vtil̓ ꝓpter bonitatē ⁊ fidelitatē diſpēſantiū/ ⁊ dilatationē ecc̄ie poſt
A