De fēſio contra Cancellariū dic toꝝ
modo p̄dicto ꝑdiderunt. Qd̓ vtiqꝫ videt̉ꝯtigiſſe apl̓o cū ī raptu ꝯſtitutꝰ an in corpore vl̓ extra corpꝰ eſſet ꝓrſus ſe aſſerit ignorare. Scriptura ſacra eo ſpū exponenda ⁊ intelligēda eſt qͦ ꝓlata Et ſic arbitrorꝙ ſi dicta huiꝰ prioris ẜm illū ſenſū diuinū ⁊ ſpūm intelligant̉ qͦ ꝓlata ſūt ꝙ in eiserror nō apparebit ſꝫ mera ⁊ clara veritaſrelucebit. Sepe ſancti viri d̓ altiſſima cōtemplatōne quedā ꝓferūt q̄ minꝰ ꝑfecti qꝛpenetrare nō poſſūt lapſū erroris putantNō puto dici potuiſſe. qd̓ hunc prioremputo ſenſiſſe. Eſt em̄ iſte modꝰ ſentiendialienꝰ ab om̄i modo vſitato ſentiēdi. Un̄nec vſitatis v̓bis p̄t aliqͣtenꝰ explicari Etideo qn̄ viri ꝑfecti nr̄a inſtantia ⁊ inoportunitate ac charitate deuicti aliqͥd nobisde tali affectōe vel intelligētia temptauerunt reuelare ſuccūbunt verbis. vel taliav̓ba loquunt̉ q̄ nr̄m intellectuꝫ excedunt.Suauitas hec q̄ deuotꝭ mentibꝰ in vnione intima dei ꝓpinat̉ tā ſublimis eſt ꝙ nꝰvocali nec mētali v̓bo eſt exp̄ſſibilis ſꝫ ſola attingibil̓ eſt exꝑientia ⁊ gͦ nō eſt mirūſi illud qd̓ dicit̉ d̓ indiciali eo modo qͦ dici p̄t ſit minꝰ gratū minꝰ placeat minꝰ acceptet̉ ab his qͥ talia nō ſūt experti. Et qꝛhāc vnionē intimā ⁊ extaticā in qͣ ſpūs rōnalis ꝑfecta aſſimulatōe cōformat̉ imagini ſue increate. p̄dictꝰ autor conatꝰ eſt explicare q̄ tn̄ difficillima eſt ad diſſerendūidcirco quedā v̓ba ꝓtulit q̄ a qͣꝫpluribꝰ n̄capiunt̉. Que tn̄ ſi recte fuerint intellecta⁊ ad intentōeꝫ dicētis reſpectꝰ habeat̉ nōerrorē ſꝫ ꝯceſſam puto ꝯtinēt veritatem.Pro quoꝝ verborū pleniori intellectuhabendo ſciendū eſt ꝙ hec vnio extaticaꝯſiſtit in amplexu vnitiuo ſūmi boni tripliciter ⁊ ſub triplici habitudine ꝑcipit̉ īhac vita. Aliqn̄ em̄ ꝑcipit̉ ex diuine claritatis ⁊ eſſentie trāſitoria viſione ⁊ ꝯtēplatione. Interdū ex diuīe ſuauitatꝭ p̄libatoria fruitione. Interdū v̓o ex diuīe immēſitatꝭ iocūda amiratōe. Et de aliqͦ iſtoruꝫtriū modoꝝ ſiue d̓ vnoquoqꝫ puto eſſe intelligēda dicta tercie ꝑtis illiꝰ libri de ornatu ſpūaliuꝫ nuptiaꝝ potiſſime tn̄ d̓ primo modo. videlicet de illa vnione ⁊ ꝯtemplatione q̄ fit in raptu Primū hoꝝ liquet̉in paulo qͥ fuit ī raptu intuitiua ꝯtēplatōne diuīe eſſentie trāſitorie illuſtratꝰ. Et ſicet paulꝰ ī illo raptu habuerit actū beatificū tn̄ ex hͦ nō potuit dici ꝑfecte beatꝰ. qꝛ
n̄ habuit ſtatū beatificū nec etiā illū actumodo cōprehēſoꝝ puto ꝑmanēter ⁊ īmobiliter ſic̄ habēt beati. ſꝫ fluxibiliter ⁊ trāſitorie ſic̄ lumē ꝯtinuat̉ ī aere ad ſolā p̄ſentiam ſolis qͣre nō debuit dici ex hͦ ꝑfecte beatus. Secundꝰ modꝰ apparet in ꝓphetadauid qͥ tāta dulcedīe diuīe ſuauitatis repletꝰ fuit ꝙ tanqͣꝫ ebriꝰ clamauit. Delectationes in dextera tua vſqꝫ ī finē innuensꝑ hͦ ꝙ mēſura ⁊ magnitudo huiꝰ ſuauitatis nullo termino vl̓ fine poterit coartari.Terciꝰ modꝰ patebit ī regina ſaba qͣ viſagloria ⁊ magnificētia regꝭ ſalomonis premagnitudine āmiratōis defecit ⁊ in extaſim rapta fuit De talibꝰ mentibꝰ verificat̉illud qd̓ ſcribit̉ Iſa. lx. Tūc videbis ⁊ af.flues ⁊ mirabit̉ ⁊ dilatabit̉ cor tuū. qꝛ in illo lumīe thearchico tibi diuinitꝰ influxovidebis illa q̄ nec oculꝰ vidit nec auris audiuit ⁊c̄. in qͦ excellētia illius viſionis ⁊ cognitionis deſignat̉.Rō ampliori vero declaratōeilliꝰ dicti ꝙ p̄fatus mgr̄ dicit ꝙpdoctrina illiꝰ tercie ꝑtis n̄ ſtatcū determinatōe decretal̓ Sciendū eſt ꝙ quicūqꝫ pie libꝝ alicuiꝰ eccl̓iaſtici doctoris legit ſi quid ī eo qͣſi dubiū ⁊ſcrupuloſū inuenerit. nō ſtatim exardeſcēdo inuadit. ſed inſpicit ⁊ diſcernit ⁊ retractat ex circūſtantijs ⁊ ex ſcriptis eiuſdē autoris. ⁊ ad vltimū priꝰ eligit cōfiteri ſe ignorare vl̓ nō intelligere qͣꝫ illi erroris notā impingere niſi manifeſta ī eo hereſis dep̄hendat̉. Cōſtat em̄ catholicos pr̄es qͥ diuerſos libros ꝯſcripſerūt d̓ eadē ſn̄ia nūcobſcuriꝰ nūc aꝑtiꝰ fuiſſe locutoſ. nec hͦ ducit̉ ꝓ incōueniēti. Uarietas em̄ affert pulcritudinē ⁊ delectat audiētes ſiue legētesrara ⁊ difficilia bis delectāt ait oratiꝰ pōeta. Sic igit̉ ſepedictꝰ frater Iohānes deRuyſbroech licet ī tercia ꝑte libri d̓ ornatu ſpūaliuꝫ nuptiaꝝ de illa ſublimiſſimamateria ⁊ obſcuriſſima obſcuriꝰ ſit locutꝰī alijs tn̄ locꝭ ⁊ libris ſuis vbi d̓ eadē materia dogmatiſat planiꝰ ⁊ aꝑtiꝰ ſuā intētionē explanauit. Un̄ ī libro ſuo qͥ d̓r de calculo vl̓ de ꝑfectōe filioꝝ dei ip̄e manifeſteꝓteſtat̉ ꝙ īpoſſibile ē nos ex toto deificarinr̄amqꝫ creatōeꝫ ī creatorē mutatos amittere. Diuīa em̄ natura ſic̄ ī ſe ē īmutabiliſ⁊ incōuertibil̓. ita nō ſinit aliā naturā ī ſeeſſential̓r ꝯuerti. Impoſſibile ē eī vt creatura deꝰ vl̓ creator efficiat̉. Uerūtn̄ deo ꝑ