Druckschrift 
1 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Iohānis ruyſbroech

16

mediū ⁊ ſine medio vnimur per mediumvidelicet gr̄e ſue ⁊ noſtroꝝ opeꝝ. Gr̄a em̄dei mentē noſtrā irradians docet nos veritateꝫ. dirigitqꝫ nos ad om̄es virtutes ⁊ī eternā dei dilectionē. ⁊ amoris exercitiūverūtamē vltra has gr̄aꝫ ⁊ virtutes interdeū ⁊ nos mediātes deo etiam ſine mediovnimur qn̄ īpetu ardētis amoris excedimꝰ om̄e creatū vſqꝫ ī ip̄as ſuꝑſubſtātialesdei diuitias vbi ī amore cūcta trāſimꝰ moriētes om̄i ꝯſideratōe in quandā inſciētiam ⁊ caliginē ibi agimur ⁊ ſuperinformamur ip̄o v̓bo et̓no qd̓ ē imago pr̄is. Huicſn̄ie oēs pr̄es ſuperiꝰ noīati ꝯcordāt. Cūqꝫ ſic deo vnimur remanet tn̄ ī nobis ſcitꝰviuꝰ ⁊ amor actiuus. Qm̄ abſqꝫ ſcitu nr̄odeū videre nō poſſumꝰ nec ſine amoris exercitio deo vniri vnitionēqꝫ ẜuare valemꝰSi me ignorāte totiꝰ mūdi dn̄s eſſem qͥdmihi p̄ſtaret ſolatij. Idcirco ſentiemꝰ noseternal̓r guſtātes ⁊ poſſidētes teſte xp̄o qͥait. Hec eſt vita eterna vt cognoſcāt te ſolū veꝝ deū ⁊cͣ. Sic gͦ patet vitā nr̄am eternā ꝯſiſtere ī diſcreta ſiue diſtinctiua cognitione dei ⁊ ꝯtēplatōe dei intuitiua. Ultraoīa tn̄ hec erimꝰ qͣſi expirati ſupra ſpūm ſine ſpiritu ī abyſſali ⁊ incōprehēſibili ⁊ immēſa dei gl̓ia. Itē ſpūs dei qͥ nob̓ flat effluit ⁊ inſpirat vt deū diligamꝰ ⁊ v̓tutes oꝑemur nos em̄ ad ſe ⁊ ī ſe attrahit ⁊ intrahitvt in ip̄o quieſcamꝰ ⁊ eo ꝑfruamur. Et inhis duobꝰ eterna vita ſtat quēadmodūaeris inſpiratōeꝫ ⁊ expiratōeꝫ diaſtole ⁊ ſiſtole nr̄a vita ꝑſeuerat materialis. Et exhis patet ꝙ nō cōtradicit decretali qꝛ ipſeponit ſic̄ decretal̓ aſſerit btītudinē noſtrāꝯſiſtere ī viſione dei intuitiua ⁊ fruitōe diuine eſſentie. Preterea ſcio ꝙ beatꝰ Thomas de aqͥno clare dicit ꝙ ī viſione qͣ videtur deꝰ ꝑ eſſentiā oꝑtet ꝙ deꝰ ſit forma intellectꝰ nr̄i/ qꝛ quacūqꝫ alia informaret̉/ illa nō duceret nos ī eſſentiā diuinā. ⁊ gͦ ī ipſa eſſentia diuīa erit qͣſi forma intellectꝰintelliget. Qd̓ quidē nō oꝑtet ita intelligiꝙ diuīa eſſentia ſit ꝟa forma intellectꝰ nr̄ivl̓ ꝙ ex ea ⁊ intellectu nr̄o efficiat̉ vnū ſimpliciter ſic̄ in naturalibꝰ ex forma ⁊ materia naturali. ſꝫ qꝛ ꝓportō diuīe eſſentie adintellectuꝫ noſtꝝ eſt ſic̄ ꝓportio forme admateriā ⁊ ꝙ fiāt vnū qͣꝫtū ꝑtinet ad actuꝫintelligēdi. Et vlteriꝰ dicit ꝙ deꝰ ī patrianō tm̄ erit cognitio q̄ cognoſcet̉ ab aīa ſꝫetiā ꝑ quā aīa cognoſcet. Ex qͦ cōcludit̉ ꝙ

beatꝰ thomas fuit iſtiꝰ opinionis ꝙ deꝰ ꝑſuā eſſentiā eſt ꝯiungibilis intellectui nr̄onō tn̄ ſic quin ibi erit lumē glorie mediuꝫqd̓ eleuabit intellectū noſtꝝ ad hͦ ꝙ poſſitꝯiungi eſſentie increate. ſꝫ ab hͦ medio nōdicit̉ cognitio mediata. qꝛ non cadit intercognoſcētē ⁊ rē cognuā ſꝫ eſt iſtud qd̓ datcognoſcēti vim cognoſcēdi. Iſtud erit inpatria. Sꝫ ī ſtatu vie nullꝰ intellectꝰ purecreature p̄t in viſione dei ꝑ eſſentiā ꝑuenire ꝑ aliquā diſpoſitōeꝫ ſibi inherētē. ſꝫ cōtingit aliqn̄ diuina v̓tute ꝙ aliqͣ res miraculoſe ꝑducit̉ in aliqd̓ in qd̓ nullo modop̄t ꝑ aliqͦs diſpoſitōes ſibi inherētes ꝑduci. ſic̄ ꝙ virgo pariat ⁊ ꝙ ignis in aīa cōburat. Et ſil̓r p̄t miraculoſe fieri ꝙ diuīa virtute aliqͥs intellectꝰ creatꝰ nō habens niſidiſpoſitōes vie eleuet̉ ad videndū deuꝫ ꝑeſſentiā. nec tn̄ ex tali viſione dicit̉ beatuſſimpliciter. ſꝫ ẜm qͥd tm̄ qͣꝫtū cōicat ī actubeati. Puto ꝙ hec dicta beati thome ꝓbabiliter ſuſtineri poſſūt abſqꝫ ꝑiculo hereſis ⁊ p̄iudicio fidei. Inſuꝑ p̄dictꝰ mgr̄ dicit ꝙ nullꝰ theologoꝝ vnqͣꝫ talē modū beatitudinis poſuerit qͣlis ab iſto autore explicat̉ videlicꝫ ꝙ aīa tūc deſinit eſſe in illaexiſtētia quā priꝰ habuit ī ꝓprio genere ⁊ꝯuertit̉ ſeu trāſformat̉ ⁊ abſorbet̉ ineſſe diuinū ⁊ ī illud eſſe ideale defluit qd̓ habuitab eterno ī eſſentia diuina. Pro cuiꝰ dictieuidētia eſt ꝯſiderandū ꝙ qn̄ aliqͣ ſcriptura eſt miſtica ⁊ obſcura tūc obſeruādū eſtꝙ interp̄tatio fiat ẜm intentionē dicentisNihil eſt em̄ ita bn̄ dictū qd̓ nō poſſit male interp̄tando ⁊ narrādo deprauari. Fateor ergo veꝝ eſſe ꝙ nullꝰ doctoꝝ moduꝫbeatitudīs ponit ẜm quē iſte mgr̄ ſua verba intelligit ⁊ recipit. Sed nequaqͣꝫ arbitror autorē huiꝰ libri ita deſipuiſſe ꝙ ipſeſic ſentiret ſic̄ iſte mgr̄ ſibi imponit necillū ſenſū v̓ba ſua p̄tendunt ſi diligenter inſpiciant̉. ſꝫ potiꝰ ſic ītelligēda ſūt. ꝙ mēsdulcedine verbi diuini illecta rapit̉. ⁊ illabit̉ a ſeip̄a vt verbo fruat̉. Illicqꝫ ibi noſmetipſos excedimꝰ in caliginē ⁊ in modicarentiā inſcrutabilē ibi nos deꝰ ex nobiſip̄is trahit trāſformat ⁊ deglutit in ipſamꝓfundiſſimā diuinitatꝭ traquillitatem inip̄am ſui ſuꝑeſſentiā ⁊ ſui ſpūs vnitatemamoriſqꝫ abſorptōeꝫ vbi vi amoris extatici aſſequimur illā ꝯformitatē ⁊ deiformitateꝫ quā ẜm rōeꝫ idealē habuimꝰ ab eternō ī mēte diuina ibiqꝫ vnū effecti ſumus