Druckschrift 
1 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

cIohanis ruyſbroe ch

1O

eloquentiſſimus doctrinam prefati virividelicet fratris Ioh̓is d̓ ruyſbroech videt̉ aliqͣliter calūniari ⁊ reprobare. Sciēdū eſt gͦ ꝙ autor p̄fati libri d̓ ornatu ſpūaliū nuptiaꝝ nō ſic̄ ille mgr̄ arbitrat̉ homoydiota fuit ⁊ ſine lr̄is in hͦ male erat informatus. ſꝫ erat ſacerdos vt ſpero deo acceptiſſimꝰ primꝰ prior ⁊ fundator cuiuſdaꝫmonaſterij canonicoꝝ regulariū in brabātia appellati viridis vallis cameracenſisdyoceſis ⁊ ſiti ī quadā ſilua q̄ vocat̉ zoniaiuxta ciuitatē famoſā que dicit̉ bruxella.Qui doctrinā ſuā nō latino ſermone ſedtheutunico cōſcripſit licet em̄ cōpetentisſciētie fuerit nō tn̄ tā eminētis ſciētie eratꝙ p̄fatā doctrinā latino ẜmone tā cōpoſito ⁊ ſtilo tam elegāti ſcribere potuiſſet niſiſpeciali dono dei ſibi datū hͦ fuiſſet. Sedquidā frater eiuſdeꝫ monaſterij vir valdeingenioſus ⁊ lr̄atus poſtmodū ob ꝓfectūoīm nationū quoſdaꝫ libroꝝ ſuoꝝ latinoſermone tranſferre in ꝑſona ipſiꝰ curauitAmmirātes ergo doctrinā eiꝰ laico ẜmone ꝯſcriptā faciliter ꝑpendere poſſūt ip̄mnequaqͣꝫ hāc didiciſſe ab homīe vt ab humana ſciētia. ſꝫ accepiſſe a deo ⁊ a diuīa ſapientia ⁊ mgr̄a vnctione. a fratribꝰ em̄ eiꝰcognoſci p̄t ꝙ fuit hō miſſus a deo. cui inhis nouiſſimis diebꝰ hec deuota archana⁊ ꝓfunda atqꝫ diuīa deꝰ diſpenſanda largitꝰ eſt vt noua admonitio ſuos meliꝰ attraheret auditores. ⁊ vt ſectā illoꝝ liberorū ſpirituū qͥ tꝑe vite ſue multū in brabātia ⁊ illis partibꝰ pullulabāt extirparet eterrores ip̄oꝝ denudaret. Uixit em̄ homoiſte dei poſtqͣꝫ illud lamētabile ſciſma ī eccleſia ſurrexit. nā a tꝑe mortis ſue. xxv. anni fluxerūt vel circiter. Hac ergo occaſione ⁊ neceſſitate cōpulſuſ hec ꝓfunda ⁊ ſubtilia theutunico ẜmone ꝯtexuit. Qui quidem hāc doctrinā abſqꝫ aliqͦ labore ſtudijſola gr̄a ſpūſſancti eiꝰ mentē docente ⁊ ꝑluſtrante eructauit ſic̄ bene comꝑtuꝫ eſt illis qͥ ſecū ꝯuerſati ſūt ⁊ ſecretoꝝ ſuoꝝ conſcij fuerūt. Si ergo ſtilꝰ libri ī latinū trāſlati magis redoleat humanā eloquētiā qͣꝫdiuinā hͦ nō imputandū eſt autori ſꝫ trāſlatori. Qui quidem trāſlator ꝓ eo ꝙ ornatui ⁊ eloquētie ſermonū plus oꝑam deditqͣꝫ forte expedit ⁊ quedā ꝓ arbitrio ſuo addidit in p̄dicti libri trāſlatōe multū deſudauit. licet autor ab hac deſudatōne liber⁊ experſ fuerit cui oīa q̄ docuit ꝓut pie cre

dimꝰ ſpūſſanctꝰ inſpirauit ⁊ āminiſtrauitlicet etiaꝫ doctrina iſtius viri in latinumtrāſlata ſit multū gratioſa cōpunctiua etdeuotōis excitatiua. tn̄ ignitū eloquiumdn̄i vehemēter qd̓ in verbis illius theutunicis inuenit̉ ml̓to gratioſiꝰ eſt. magꝭ mouens afficiēs ⁊ accendēs legentē ita vt duriſſimꝰ corde ſit qͥ nō ex eoꝝ lectione compungat̉ ad deuotionē excitet̉ ⁊ ad meliora ꝓuehat̉ ⁊ ſublimet̉. Uerūtamē ꝙ dictꝰdoctor egregiꝰ ſentiat terciā partē huiꝰ libri penitꝰ reſcindendā tanqͣꝫ diſcrepanteꝫa doctrina ſana ſanctoꝝ doctoꝝ nō ꝯſentio ſibi in hͦ. ſꝫ videt̉ mihi eſſe approbādadoctrina huiꝰ tercie ꝑtis ⁊ aſſerēda tanqͣꝫꝯſona ⁊ ꝯcordās ꝑ oīa doctrinis ⁊ ſententijs ſanctiſſimoꝝ ⁊ famoſiſſimoꝝ doctoꝝtotiꝰ eccl̓ie. ſicut ſatis declaratū eſt capitulo p̄cedenti. Doctrina em̄ huiꝰ tercie ꝑtisintelligenda eſt de illa vnione extatica ſic̄ſuperiꝰ dictum eſt ī primo capitulo. De qͣvnione iſte mgr̄ nullā facit mentionē ī ep̄iſtola ſua. Ꝙ etiā dicit ꝙ tercia ꝑs eiuſdēlibri repudianda eſt tanqͣꝫ male explicatanotandū eſt ꝙ d̓ deo meliꝰ poſſumꝰ cogitare qͣꝫ loqͥ. Conātes ergo hoīes ſancti dedeo loqͥ nec valētes niſi v̓bis. aptioribusv̓bis q̄ dicēda ſūt exprimūt ⁊ modū loq̄ndi quē vſus ſanctoꝝ patꝝ tenuit imitant̉⁊ ſic autor huiꝰ libri in iſta materia altiſſime ⁊ ſūme ꝯtemplatōis imitatꝰ eſt modūloq̄ndi ſanctoꝝ patrū qui de hac materialocuti ſūt. vtēdo quibuſdā v̓bis nō ꝓprieſꝫ trāſſumptiue ſicut iſta materia exigit.Scd̓m exigentiā materie ẜmones ſūt expetēdi. ſic em̄ dyoniſiꝰ ī libris ſuis caliginē vocat. qn̄ ſpūs rōnales inducunt̉ ī iſtd̓interiꝰ cenaculū diuine claritatꝭ. vbi clauſis ſenſuū hoſtijs ſecretiꝰ caſtiſſimo āplexū ꝯueniūt cū dilecto. ⁊ tn̄ maxīa illuſtratione ibi irradiant̉. Sil̓r qn̄ mentē ꝯtīgitrapi ⁊ in ſuijpſius extaſim perduci tuncannihilari dicit̉. quia mens in extaſi poſita ſibi ⁊ om̄ibus creaturis funditus moritur inquantū ſeip̄am neſciēs ſui ⁊ omnium creaturaꝝ obliuiſcit̉. Ideo de talibuſmētibꝰ dicit apl̓s ad Col̓. ij. Mortui eſtiſ⁊ vita veſtra abſcondita eſt cuꝫ chriſto indeo. Sic etiā ſpiritꝰ rationales ſeipſos ꝑdere eſt om̄ino non ſentire ſemetipſos ⁊ aſeipſis exinaniri ⁊ pene annullari vbi tn̄meliꝰ ſecum ſūt. cū ſic ſūt ꝙ tn̄ vbi ſint neſciant ⁊ licet hucuſqꝫ ſeip̄os habent. tn̄ ſe