A¶ ClxviG viij. p̄ceptū

quo ip̄a die ꝓ p̄fata ſilua deberet irediſtulit. nec tn̄ hͦ ſupplicio coercitusinſuꝑ ob ſuꝑbie faſtū aureuꝫ ſibi naſū fabricare. cathenuliſqꝫ aureis aptae̓ conatꝰ ē. Que iterū idē ſcūs quitinus viſu admonuit dicēs. None tibi naturalē naſū abſtuli: vt te oībꝰmonſtrare falſum teſtīoniū dixiſſe⁊ nūc ob ſuꝑbiam auſus es aureūſuppone̓ naſūᶜ Vade nūc ⁊ ꝓice illumabs te: ⁊ cūctis īnoteſce̓ ſtude te flm̄teſtimoniū ꝓtuliſſe. Ob inditiū ergo fidei naſus ipſe ab auro ml̓tis diebus ad ineoria futurorū ibidē ſeruatus manſit. Quarto eſt ꝑiculoſūꝓpter pene talione Iō dr̄ deutro. xix.Tūqꝫ diligentiſſime ꝑſcrutantes inuenerint falſum teſtē conͣ frēm ſuumfalſum dixiſſe teſtīoniū: reddant eiſicut fratri ſuo facere cogitauit Idempatet dan. xix. de illis duobꝰ teſtibus falſis fuſannaꝫ accuſantibꝰ. qͦsdaniel dep̄hendit falſos fuiſſe. ⁊ ſiceos interfecit. Cuiꝰ exemplū ec legitur in c̓ronica imꝑatoꝝ de ottōe tercio qͣ hūit vxorē pulcrā ſꝫ laſciua ⁊īpudica. q̄quendā comitē nobilē vtſibi in adulterio ꝯmiſce̓tur inſtigauit Qui tale nephas recuſauit dicēsſe oīno nō velle thoꝝ dn̄i ſui imꝑatoris mnaculare Quare indignata fuitcōtra eū regina: ⁊ accuſabat eū corāimꝑatore: quo ip̄am voluiſſet violēter oppreſſiſſe. ⁊ hanc accuſacōeꝫꝓbauit falſis teſtibus. Cōmotus inꝑator con comitē ip̄m iuſſit decollarinō obſtante q̄cunqꝫ ꝯdictione Tempore vero decollationis vouit comesad ſe vxorē ſuam legitima dicens.

Ecor vxor mea predilcā īnocēs huiꝰcrimis ſū. Sed mō caput meū tollas coram rege. ⁊ debes facere expuigatione in igne. ⁊ mea corā oībꝰ declarare innocentia. qꝛ nūꝙͣ contraxicū aliqua adulterij maculā. Et ſic ipſa cū eiulatu corpus eius ſuſtulit: etdiligenter cuſtodiuit. Factoqꝫ īteruallo tꝑis imꝑator otto ꝯſtituit diem̄ iudiciaria: in qua voluit redderevnicuiqꝫ iuſticiā ſuam. Occurrebatāt ⁊ vxor cōmitis īplorādo iuſticiamimꝑatoris dicens. Sereniſſiē princeps quid eſt illi faciendū qͥ iniuſteꝯdempnat ⁊ occidit ꝓximū. Cui imꝑator rn̄dit. Talis reus eſt mortisCui vidua. Tu es ille qui iniuſte occidiſti maritū meū: ecce caput innocenter occiſum. Quod ꝓbabo ſi ī igne maneat illeſum. ⁊ ego filr̄ maneo illeſa. Et imperator ſtupefactusexpurgatione vidue admiſit: ⁊ copoſum ignem parari fecit. in quo ip̄avidua vna cum capite viri ſui illeſapermanſit. Tunc multū importunisprecibus inſtabat ⁊ mortem imperatoris poſtulabat Videns vero imꝑtor ꝙ via iuris mortē declinare nonpoterat. inducias. xviij. dierū petijtInterim imꝑator cam cōmilis occiſi diligenter perſcrutabatur. ⁊ cōmitem innocentē ⁊ imperatricem reamortis inuenit. Tunc ip̄am publiceigne cōbuſſit. ⁊ etiā falſos teſtes cūea: ⁊ vxorem cōmitis multis inueribus ditauit. atqꝫ territorium eiuſde coītis qͣtuor validiſſimis caſtrisampliauit. ¶ Quinto eſt periculoſum ꝓpter eternam dāpnacōem niſi